топырақ

Когда же мы выучим Коран?! В книге “Табакат” Маджд ад-Дина упоминается, что Зуфар ибн аль-Хузайл, старший ученик Абу Ханифы, выучил Коран за последние два года своей жизни. После его смерти его увидели во сне и спросили: «Как твое положение?» Он ответил: «Если бы не те два года, Зуфар погиб бы!» [Шарх Муснад Аби Ханифа, 1/45].

бір нәрсеге қатты беріліп істеп кету және мүлдем жоламай, жасамай қою. осы екеуінің ортасын қалай ұстасам болады? түн ішінде тоқымаға кіріп кеткенім ше. қолымнан жіпті біреу жұлып алмаса тоқтайтын түрім жоқ. сол жіп күні бойы үстелде жатты ғой дейм да мысалы

бүгін мамама ішімді ақтарып, жыламсырап барған сайын, бәрін айтып болғанымша үнсіз тыңдап, арасында ойларын айтып қойып, соңында «енді бар да екі ракағат намаз оқып кел» деген алтын сөздерді айтатынын байқадым. дәл осындай әрі сабаңа түсіріп отыратын, әрі жұмсақ қолдауды басқа қайдан табамын айтыңдаршы?)

міндетсіну - ең ауыр дерт. дейді

қарқылдап күліп жүрген әзіл мынау ғой))😃

осы жақында медреседе жүргенде, демалыс уақытын көбіне бөлмеде жалғыз қалып, кітап оқумен өткізетінмін. күндердің бір күні кезек Имам Ғазалидің «Тіл кесапаты» деген кітабына келген еді. әзілдесу бабын оқып отырғам. бір кезде Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) бір әзілін оқып қарқылдап күлмесім бар ма. еще жан жағыма қарап қоям ғой, ешкім естіп қоймады ма деп. әә бөлмеде тек мен екенмін ғой, иә. қатты күлдім бірақ. содан бұл керемет әзілге неге мен ғана қарық болуым керек деп, артынан бөлмемнен шығып медресенің дәліздерін шарлап кеткенім бар. іште бір қыздан басқа жан жоқ. ана әзілді оқып оны күлдірдім де, басқа адам іздеп кеттім. сөйтсем бәрі далада доп қуып жүр екен. сыртқа шығып бос әткеншекке отырдым да, жаңағы әзілді қайта оқып, тағы күлдім қарқылдап. қыздар да қызығып қасыма жинала қалды. бәрекелді! оларға да сол әзілді оқып бердім. күлді, бірақ түрлеріне қарасам, менің мәз болғаным үшін ғана күлген сияқты.🤣неге екенін білмедім, өзіме қатты өтіп кетті әйтеуір. өй қысқасы, негізі мына нәрсені ойлап отырып есіме түсіп кетті бұл зат: біздің қарапайым өз арамыздағы қарым-қатынас. ол жерде де бір-біріңді мысқылдап, "жасырын" мазақ етіп күлуіміздің де Алланың өз аятымен салып берген әдебінен тайғанымыз екенін көп ұмытамыз ба деймін. кейде адамдар арасында отырып осындай әдепсіздіктің үстінен ұсталып ұялып кететінім бар. күлсек те, әзілдесек те әдеппен қылуды қашан үйренеді екенбіз. әзіліміздің де мақсат-ниеті дұрыс болу керек екенін қашан түсінеді екенбіз деген сұрақ. ал біздің Пайғамбарымыздың (с.ғ.с.) әзілдері сондай сүйкімді әрі әдемі болған екен ғой шіркін!

мә әңзәлнә ғалайкәл қурәна литәшқо біз саған бұл Құранды бақытсыз болуың үшін түсірмедік.

деп қарайтын болсақ, жүрегім қатты шөлдеп қалды негізі

Алланы еске алушылардың бағынан алыстама, әйтпесе қуаңшылыққа душар боласың.

«Алла Тағаланың жүз рақымы бар. Тоқсан тоғызын өзінің жанында сақтап қойды. Дүниеге тек бір рақымын түсірді. Жаратылыстың бір-біріне деген мейірім-рақымы, ананың балаға деген мейірімі, жануарлардың өз төлдерін бауырына басуының бәрі осы бір рақымның себебімен өрбиді. Қиямет болған кезде Ол бір рақымын тоқсан тоғызға қосып, жүз рақымдылық етіп шашады. Әрбір рақымдылығы жер мен көктің кеңдігіндей. Ол күні тек қана шынайы мағынада жазаға лайық болғандар құрдымға кетеді»(Бухари, Әдәб, 19; Муслим, 17 (2752))

мына кітаптың мұқабасына ғашық болып отырмын))💛

-көздер ұмытпасын десең, әдемі киін көңілдер ұмытпасын десең, көркем мінезді бол

біздің назарымыз жоқ нәрсеге емес, бар нәрселерге бұрылып тұрғанында шүкіріміз артар ма еді

мына ұйқысыздық бәле болдыы.

ең соңында адамның іздеген бақыты бала кездегі ата-ана мейірімі мен таза жүректе жатыр дейді

– Ақсақал, шын бақ – сол айнаның ең түбіндегі ата-анадағы шын махаббат пен балалардағы шын таза жүрек еді. Сол махаббат әм таза жүрек сізге де біткен еді. Соны қалдырмай, бұзбай ала жүріп, барша адам баласын өз балаң, өз бауырыңдай көріп, махаббат, ғадалат қылсаң – шын бақыт сол еді. 📖 Шын бақтың айнасы Шәкәрім

тәнің шаршамайтын, миың шуламайтын, жүрегің ренжімейтін, жаның Аллаға жақын болатын өмір

мүминнің тыныштығын бұзатын – тек күнәлары.

көз қорқақ, қол батыр деген жол ғой.