سحر نوشت

There are no solutions; there are only trade-offs

There are no solutions; there are only trade-offs

"No way back home"

حدیث تو می‌دانی که چقدر اطلاعات و خاطره‌های به درد نخور کف ذهنم چسبیده‌اند، یک خانه اینجا روبه‌روی خانه‌مان هست درست شبیه همانی که روی کیک تولد شش سالگی تو بود، یادت هست آن سال مامان و بابا پول جمع کردند و کادوی تولد تو برایمان کامپیوتر خریدند، بیش از ۱۸ سال…

دیروز اربعین بود؟ یکی از تضادهای اخلاقی زندگیم این بود که عاشورا تاسوعا نذری قیمه می‌خوردم و صدای دسته از کوچه خیابون میومد ولی من سرکار بودم، ملت توی کنسرت نیکی میناژ آبجو سفارش میدادن زیرساخت اون کنسرت دست ما بود و منم on call

رفته بودم وسایل خونه بخرم، ولی با توت فرنگی برگشتم. با خودم گفتم حالا آدم توستر نداشته باشه چی میشه مگه، همه‌ی آیتم‌های دیگه هم با همین منطق skip کردم زندگیم یه زن میخواد. یه زن که ذوق داشته باشه.

You can find the audio version here: Part one. Part two.

امروز داشتم یه مقاله میخوندم وسطش نوشته بود سعی کنید توی طول روز زمان بگیرید و اون تایم بدون هوش مصنوعی روی موضوعی فکر کنید :) فکر کنم ترند چند سال آینده‌اس جای بلاکر گذاشتن روی سوشال مدیا، آدم‌ها کم کم تفکر نقادانه‌اشون رو از دست بدن.

این دوز از غم روزانه که هر روز توی وجود آدم تزریق میشه فلج‌کننده‌اس.

ربطی به “این ملت” نداره، الن لنگر توی کتاب هوشیاری از «تعهد شناختی پیش رس» صحبت میکنه و توضیح میده افرادی که درباره اختلال نامرتبط اطلاعاتی دریافت میکنن در برابر نشانه‌های اون اختلال اسیب پذیر میشن. ناهشیارانه بهش متعهد میشن و مورد بازنگری قرار نمیدن و شروع…

Your thinking partner

اینم بگم که اگه من دارم این رو می‌نویسم، بخشی از این میاد که در چند سال اخیر روی توسعه یه سرویس مرتبط با یوتیوبرها دارم کار می‌کنم. و می‌بینم که کسانی هستند که با چند سال کار متمرکز در زمینه‌های مرتبط با خصوصا ادیت ویدیو، تونستن به درآمدهای ماهیانه در حد چند هزار دلار برسن.

اگر نمیشناسید git.ir هم کورس‌ (دزدی) از سایت‌ها معروف میذاره، از برنامه‌نویسی و طراحی گرفته تا رقص. چون انلاین هم میشه نگاه کرد و نیاز به دانلود نداره احتمالا وقتی نت ملی بشه به درد بعضی‌ها بخوره اگر حس و حال یادگیری هست.

شد ۱۹۹ روز، ۸۴ ساعت و ۵۹ دقیقه. برای من این عدد ۲۱ و ۶۰ روز nonstop انجام دادن کار نکرد، بیشتر ۲۱ روز برای کنار اومدن برای انجامش بود نه عادت کردن. به نظرم عادت کردن اونجایی برام شکل گرفت که ۱. قبول کردم fail شدن جزئی از مسیره و مهم اینه که فاصله نیوفته…

این مدت فهمیده بودم اگر تحرک داشته باشم خلقم میاد بالا ولی وضعم یجوری بود که انگار چسبیدم زمین، این باعث می‌شد اوضاع بدتر شه همینجوری برای کوچیک‌ترین چیزها، حتی خوندن علائم توی خیابون‌ها داشتم انرژی اضافه خرج می‌کردم، توی توییتر از نیکی صابری شنیده بودم باهاشون ارتباط نگرفتم، قاعدتا توی این شرایط مربی خیلی مهم‌تر میشه چون من حوصله‌ی باشگاهم نداشتم. تا اینکه در سرچ‌ها و آزمون خطاها ایشون رو پیدا کردم. از کلاس‌های pole dance می‌شناسم‌شون. اگر powerflex دوست دارید شاید به شما هم کمک کنه. فکر کردم نوشتن ازش کمترین کاریه که میشه کرد و شاید این دوران چندنفرتون مثل من گیر کردین. https://www.instagram.com/flexby_nana/?hl=en

یک نفر، یک‌جا، حس کرد دنیا برایش زیاد شده. از همان لحظه، ادبیاتی تازه شروع شد: ادبیاتی که به‌جای گزارش‌دادن از جهان، تجربه‌اش را پس می‌داد. و به‌جای تعریف احساس، به دفاع از حقِ احساس‌کردن روی آورد. #رمانتیسم #ادبیات @shahrivarcourses

Guilt says, "I did something wrong." Shame says, "I am something wrong." https://open.spotify.com/episode/3u0VaJAB80zXiFvN5e2kcw?si=l5_1EgMqRMeJhukY-kxi2A&t=1154&pi=FRu1323rQvi-c

دنیل پینک کتاب قدرت پشیمانی