کاشانهِ سوسیالیسم

دوم مرداد، بیست‌و‌ششمین سالگرد درگذشت احمد شاملوست. با این‌همه، هر ساله در این حوالی، سایۀ چند اتهامِ کهنه دوباره سر برمی‌آورد. ازجمله داغ‌ترین‌شان، سخنرانی بهار ۱۳۶۹ در دانشگاه برکلی، که به‌زعم عده‌ای، شاملو به فردوسی، شاهنامه و در نتیجه به «مام وطن» توهین کرده است. این روایت که در همان روزها نیز پیش از رسیدنِ متن کامل سخنرانی به ایران، صرفاً بر پایۀ چند گزارشِ بریدﮤ نشریه‌ای دولتی شکل گرفت، هنوز هم با همان آب‌ و‌ تاب تکرار می‌شود. به مناسبت این سالگرد، شایسته است یک‌بار دیگر به سراغ آن ماجرا برویم.

"You fasten all the triggers for the others to fire Then you set back and watch while the death count gets higher You hide in your mansion while the young people’s blood Flows out of their bodies and is buried in the mud" • @socialism_cottage

چگوارا بارها جمله‌ای از خوزه مارتی را نقل می‌کرد که به باور او جوهر واقعی کرامت انسانی را بیان می‌کرد: «هر انسان راستینی آن‌هنگام که انسانی دیگر سیلی می‌خورد، باید شورشی در وجود خود احساس کند.» – به مناسبت نود و هشتمین سال‌روز تولد ارنستو چگوارا. (متن از صدای ماهی سیاه) • کاشانهِ سوسیالیسم

"You load sixteen tons, what do you get? Another day older and deeper in debt Saint Peter, don't you call me, 'cause I can't go I owe my soul to the company store" • @socialism_cottage

– هشتم ژوئیه، سالروز ترور غسان کنفانی، نویسنده، روزنامه‌نگار و مبارز فلسطینی است که در سال ۱۹۷۲ به دست عوامل صهیونیستی در بیروت به شهادت رسید. کنفانی نه‌تنها یک قلم توانمند، بلکه نمادی از مقاومت در برابر امپریالیسم، صهیونیسم و استثمار طبقاتی بود. آثار او،…

– هشتم ژوئیه، سالروز ترور غسان کنفانی، نویسنده، روزنامه‌نگار و مبارز فلسطینی است که در سال ۱۹۷۲ به دست عوامل صهیونیستی در بیروت به شهادت رسید. کنفانی نه‌تنها یک قلم توانمند، بلکه نمادی از مقاومت در برابر امپریالیسم، صهیونیسم و استثمار طبقاتی بود. آثار او، از «مردانی در آفتاب» تا «ام‌سعد»، صدای ستم‌دیدگان فلسطین را در برابر اشغالگری و سرمایه‌داری جهانی فریاد زدند. کنفانی با پیوند زدن مبارزه طبقاتی و ملی، نشان داد که آزادی فلسطین تنها با رهایی کارگران و زحمتکشان از یوغ استعمار و نظام سرمایه‌داری ممکن است. او، باور داشت که قلم و مبارزه مسلحانه، دو روی یک سکه در راه رهایی‌اند. ترور او، تلاشی مذبوحانه برای خاموش کردن صدایی بود که حقیقت را در برابر قدرت‌های استعماری برملا می‌کرد. امروز، در جهانی که همچنان زیر سلطه امپریالیسم، نابرابری‌های طبقاتی، نظامی‌گری و جنگ‌افروزیِ روزافزونِ امپریالیست‌ها می‌لرزد، یاد کنفانی یادآور این است که مبارزه برای عدالت، از فلسطین تا هر گوشه جهان، ادامه دارد. راه او، راه همبستگی با ستم‌دیدگان و مقاومت در برابر ظلم است. نام و آرمانش زنده باد! • کاشانهِ سوسیالیسم

– نوشته‌ای از چنل مَد در باب افغان‌ستیزی: – باید که خون بگرید، از این ستم قبیله   علی عبدی در کانالش، چند نام از شهدای افغانستانی تجاوز اسرائیل را نوشته است. مادرشوهر خودم دوست افغانستانی نزدیکی دارد که برادرش در جنگ تحمیلی اول برای ایران جنگید و کشته شد. از همان روز اول تجاوز، اغلب وبلاگ‌نویسانِ افغانستانی که من دنبال می‌کنم، چیزی نوشته‌بودند با این مضمون که همسایه، ما جنگ را دیده‌ایم و آرزو می‌کنیم از شما دور باشد. گاه‌گاهی که اینجا و آنجا به بهانۀ جنگ و خرابکاری‌های پیش‌آمده با فضای نژادپرستانه‌ای علیه این همسایگان هم‌سرنوشت مواجه می‌شوم به آن نام‌ها و آن پیام‌ها فکر می‌کنم. همچنین، هربار که کسی از مجازات سریع و بی‌محاکمه و بی‌تشریفات دستگیرشدگان امنیتی روزهای اخیر می‌گوید، به جان‌های از دست‌رفته‌ای فکر می‌کنم که در تب‌وتاب جنگ تحمیلی اول، بدون رعایت تشریفات کامل دادرسی و حق دفاع از خود، محاکمه شدند. حقیقت آن است که اضطراب جنگ، همان‌قدر که قهرمان‌پرور است، می‌تواند خصایص ناخوب ملت‌ها را هم بیدار کند. می‌نویسم که بگویم بیایید در برابر این وسوسه‌ها ایستادگی کنیم. بیایید آنچه را که سال‌ها باور داشته‌ایم، یک‌شبه از یاد نبریم. من معتقدم برای جنگیدن با شرارت، لازم است آدمی خودش صلاحیت اخلاقی داشته باشد. صلاحیت اخلاقی به معنای هرگز خطا نکردن نیست، بلکه به معنای درآمدن در دایرۀ حکمیت و داوری اخلاق است؛ به معنای آن است که اصول اخلاقی را حاکم بر خودمان و اعمال‌مان ببینیم و بخواهیم و با هیچ میزانی از بی‌اخلاقی دشمن -که دربارۀ دشمن ما، حقا میزانش ته ندارد!- خودمان را از تعقیب دشوار اخلاقیات معاف نکنیم. زیرا که جنگ با شرارت افسارگسیخته‌ای همچون صهیونیسم، باید در نهایت و غایت، جنگ در جبهۀ اخلاقیات باشد؛ زیرا آن‌ها همان قدر که دنبال پیشروی روی خاک مظلوم فلسطین و بقیۀ کشورهای هلال حاصلخیر هستند، مایلند به اینکه در وجدان‌های جهانیان نیز تطهیر شوند. آن یگانه چیزی که ما می‌توانیم داشته باشیم و آن‌ها هرگز نداشته‌اند و نمی‌توانند داشته باشند، حقانیت اخلاقی است. شاید هیچ وقت دیگری در تاریخ ما، وطن‌دوستی و اخلاقیات این قدر به هم گره نخورده باشند. در چنین روزهای سختی، وطن به «دوستانی» نیاز دارد که به حقانیت اخلاقی خودشان استوار باشند. ساماندهی مرزها و مهاجران لازم است، اما اخراج گروهی و ضربتی کسانی که در این خاک ریشه دوانده‌اند، بلکه در این خاک به دنیا آمده‌اند و هرگز خانه‌ای جز ایران نشناخته‌اند، اخلاقی نیست. از آن بدتر، نفرت‌ورزی به مردمان همسایه و وانمود کردن به اینکه همگی غیرقابل اعتمادند، اصلا اخلاقی نیست. کسانی که به نیابت از دشمن دست به عمل زده‌اند، باید محاکمه و مجازات شوند. اما اصرار بر سرعتی که می‌تواند دقت را قربانی کند و بی‌گناه را به جای گناهکار بگیرد، اخلاقی نیست. اگر عدالت در دادگاه‌ها همیشه خواستۀ ما بوده، حالا حتی خواستۀ مهم‌تری است. دشمن ما در شرارت و حق‌کشی قعرهای نامتصوری را پیموده (فقط یک رقم، به کشتن انسان‌ها در صف‌های غذا فکر کنید!)؛ باور دارم که در ضمیر خودشان، بسیاری از سربازان دشمن می‌دانند که شرارت می‌کنند. هیچ چیز برای آن‌ها تسکین‌بخش‌تر از آن نیست که کمی از خطاکاری خودشان را در ما هم تماشا کنند تا بتوانند به خودشان بقبولانند که اخلاقیات افسانه‌اند. باید که ما با عمل خودمان، نه فقط دشمن اسرائیل، بلکه «انکار» اسرائیل باشیم. – روزی که خبر تعطیلی مدارس دخترانه در حکومت طالبان را شنیدم، این دو بیت را نوشتم که هرگز فرصت نشد کامل‌شان کنم: باید که خون بگرید، از این ستم قبیله/ هم‌سرنوشت، هم‌خون، همسایه، هم‌قبیله/ ای چشم‌های امید، ای دختران خورشید/ شب دادتان و تردید، از بیش و کم، قبیله #از_جنگ

سرود ضد-آمریکایی از آلمانِ شرقی، به‌نام «آمی، برگرد به خانه‌ات!» – خواننده: ارنست بوش – زبان: آلمانی عبارت «آمی/یانکی برگرد به خانه‌ات» یک شعار تاریخی است که برای بیان احساسات ضد-آمریکایی به‌ویژه در دوران جنگ سرد و در چارچوب جنگ ویتنام استفاده می‌شد. این عبارت عامیانه آلمانی برای خطاب آمریکایی‌ها به‌طور توهین‌آمیزانه ("Ami") و فراخوانی برای ترک آن‌ها ("به خانه‌شان") است. این شعار در آلمان شرقی و دیگر کشورهای اروپایی که با حضور نیروهای نظامی آمریکا مخالفت داشتند، رواج یافت. شعار «آمی برگرد به خانه‌ات» در آلمان شرقی به ویژه پس از جنگ جهانی دوم مورد توجه قرار گرفت و با احساسات ضد-سرمایه‌داری و ضد-امپریالیستی همراه بود. این عبارت همچنین در ادبیات، ترانه‌ها و دیگر اشکال بیان فرهنگی ظاهر شد که نشان‌دهنده احساسات ضدآمریکایی گسترده‌تر در اروپا در آن زمان بود. استفاده از این عبارت در زمینه‌های مختلف، از جمله اعتراضات علیه جنگ ویتنام و پس از آن، در طول جنگ عراق ادامه یافت. • کاشانهِ سوسیالیسم

Ансамбль Александрова – Катюша

— سرود «کاتیوشا» کاتیوشا (به روسی: Катюша) نام آهنگ معروف و فولکلور روسی است که در زمان جنگ جهانی دوم به منظور تقویت روحیه سربازان خوانده می‌شد و دربارهٔ دختری است که شعری را برای معشوقش که سرباز است می‌خواند. این آهنگ تاکنون توسط خوانندگان متعدد و مطرح زیادی اجرا شده‌است. نسخه ایتالیایی این آهنگ به نام Fischia il vento به همراه آهنگ Bella Ciao از مشهورترین آهنگ‌ها دربارهٔ مقاومت محسوب می‌شوند. • خوانده شده توسط: اعضای گروه کر الکساندروف انسمبل (ارتش سرخ) • سال انتشار: ١٩٣٨ • زبان: زبان روسی • ژانر: موسیقی فولکلور • ترانه‌نویس (اصلی): میخائیل ایساکوفسکی • کاشانهِ سوسیالیسم

– ترانه: الحق سلاحي – خواننده: جولیا پطرس الحق سلاحي وأقاوم أنا فوق جراحي سأقاوم أنا لن أستسلم لن أرضخ وعليكِ بلادي لا أساوم حقیقت سلاح من است و من مقاومت خواهم کرد. من فراتر از زخم‌هایم مقاومت خواهم کرد. من تسلیم نخواهم شد. و در مورد تو، کشورم، من سازش نخواهم کرد. • کاشانهِ سوسیالیسم

– ترانه: أطلق نيرانكَ 🔥 – خواننده: جولیا پطرس – زبان: عربی أطلق نيرانكَ لا ترحم فرصاصُكَ بالساحِ تكلم أطلق نيرانكَ لا ترحم فرصاصُكَ بالساحِ تكلم وعدوكَ جاءنا يتوهم، سيموتُ بأرضنا أو يُهزم أطلق نيرانكَ لا ترحم أطلق نيرانكَ لا ترحم فرصاصُكَ بالساحِ تكلم وعدوكَ جاءنا يتوهم، سيموتُ بأرضنا أو يُهزم أطلق نيرانكَ لا ترحم • کاشانهِ سوسیالیسم

– ترانه: مقاوم 🇵🇸🇱🇧 – خواننده: جولیا پطرس – تاریخ انتشار: ٢٠١١ – زبان: عربی عابَ مجدَكَ بالمذلّة والهزائم حينما هبّ الجنوبُ لكي يقاوم إنّ تاريخ الإباء غيرُ نائم يكتبُ عن أرضِنا أرض الملاحِم • کاشانهِ سوسیالیسم

ترانه‌: روسا پلستینا «فلسطینِ سرخ» – ترانه از: اومبرتو فیوری – زمان انتشار: ١٩٧٣ – زبان: ایتالیایی ما پرچم‌های سرخ، سبز، سفید و سیاه را برافراشتیم پرچم‌ فَتْح را در مشت‌مان فشردیم و پرچم پارتیزانی سرخ فلسطین را در کنار پرچم ویتنام برافراشتیم! • کاشانهِ سوسیالیسم

– آهنگ: «زنده باد فلسطین، نابود باد صهیونیسم» 🇵🇸 – آرتیست: کوفیا – زبان: سوئدی و ما سنگ پرتاب کردیم (به سوی سربازان و پلیس) و ما موشک شلیک کردیم (به سوی دشمنان‌مان) و اکنون تمام جهان از مبارزه ما باخبر است • کاشانهِ سوسیالیسم

Daniel Kahn & Psoy Korolenko & Oy Division – Oy, Ir Narishe Tsienistn

– ترانه ییدیشی (شاخه‌ای از زیرخانوادهٔ زبان‌های ژرمنی که به هزار سال، زبانِ مادری و گاه، تنها زبانِ بعضی جوامعِ یهودیانِ اشکنازی بود) ضد-صهیونیستی به‌نام «ای صهیونیست‌هایِ حقیر احمق» از دانیل کان و سوی کورولنکو. این ترانه ایده‌های آرمان‌شهری صهیونیسم را به عنوان ایده‌هایی غیرعملی و مغایر با واقعیت کارگری به سخره می‌گیرد و تأکید می‌کند که یهودیان باید در عوض از طریق پیش‌برد سوسیالیسم در کشور مادر خود (مثلا روسیه)، برای آزادی تلاش کنند. این آهنگ از آلبوم «The First Uninternational» است که حاصل همکاری سوی کورولنکو، دانیل کان و گروه اوی دیویژن است. ای صهیونیست‌های حقیر احمق با این طرز فکر آرمان‌شهری‌تان بهتر است به کارخانه‌ها بروید و واقعیت زندگی کارگران را در آنجا بیاموزید شما می‌خواهید ما را به اورشلیم ببرید تا بتوانیم در آنجا به عنوان یک ملت بمیریم اما ما ترجیح می‌دهیم در دیاسپورا بمانیم و برای آزادی‌مان بجنگیم • زبان‌ها: ییدیشی، روسی، انگلیسی • کاشانهِ سوسیالیسم

Mark Bernes – Темная ночь

– ترانه شب تیره (به روسی: Тёмная ночь): شب تیره، یک ترانه قدیمی روسی مشهور جبهه شرقی جنگ جهانی دوم است که برای فیلم دو سرباز (Два бойца) در سال ۱۹۴۳ توسط نیکیتا باگاسلوسکی ساخته شده‌است. ترانه‌سرای این ترانه ولادیمیر آگاتف است. این ترانه اولین بار توسط لئونید اوتیسف ضبط شد اما اجرای مارک برنس ترانه را به شهرت رساند. – همچنین این ترانه توسط خواننده ایرانی «فرهاد مهراد» به زبان روسی و دکلمه فارسی در آلبوم «برف» بازخوانی شده‌است. • کاشانهِ سوسیالیسم