آران

شماها هم همش تلاش میکنین سبک زندگی سالم رو به پدر مادرتون غالب کنین تا دیرتر بمیرن ولی اونا قبول نمی کنن؟

شماها هم همش تلاش میکنین سبک زندگی سالم رو به پدر مادرتون غالب کنین تا دیرتر بمیرن ولی اونا قبول نمی کنن؟

نوجوون که بودم هر کی میخواست به زور خانوادم رو قانع کنه که منو بفرستن یه حیطه مشخصی. بعضی از معلما و مدیر مدرسه ترغیبم می کردن که تغییر رشته بدم به انسانی و ادبیات بخونم. خانواده و فامیل روی پزشکی زوم کرده بودن‌ و استاد پیانوم خودش زنگ می زد بابام که اینو بفرست مدرسه موسیقی. و ته همه ی اینا، مسیری که اومدم چیزی بود که خودم انتخاب کردم. ازش لذت می برم ولی گاهی اوقات که تحت فشارم، میگم که نکنه اونا یه چیزی می‌دونستن که من نمی دونستم؟ و نامطمئن به چیزایی که جلومه نگاه میکنم و به خودم میگم که حداقل بذار تا تهش برم.

خیلی دارم سعی میکنم زمانبندی ایده آلی که برای زندگی خوب تعیین کردم رو بشکونم و مسیر خودم رو پیش برم. اینکه تا فلان سن نمی تونی یه شرکت موفق داشته باشی یا حتما تا قبل 30 سالگی باید ازدواج کرده باشی یا چمیدونم هر چی. آدما رو از هرجا که گیر اوردم داستان زندگیشون رو گوش دادم و میدونی چی برام یادآوری شد؟ به تعداد آدم ها، زندگی های متفاوت برای زیستن وجود داره و نیازی نیست که حتما خودت رو توی قالب مشخصی جا بدی تا بلکه احساس خوشبختی و موفقیت کنی.

به منِ قبلی: تلاش نکن اعتقادت رو به خدا از دست بدی، چون وقتی یه اتفاق وحشتناک برات پیش بیاد، با ناامیدی به خودت التماس میکنی که به چیزی برای چنگ زدن باور داشته باشی.

دو ساعت برق نیست، دو ساعتم درگیر کندی اینترنت و سلام به چهارساعتِ ناقابلِ از دست رفته.

دو مسیر رو بعد از فارغ التحصیلی در پیش گرفتم که به نوبه خودشون جالبن. دوست دارم تا تهشون(بی پایانن البته) برم ببینم از جفتشون چی در میاد. =)))

دو مسیر رو بعد از فارغ التحصیلی در پیش گرفتم که به نوبه خودشون جالبن. دوست دارم تا تهشون(بی پایانن البته) برم ببینم از جفتشون چی در میاد. =)))

مدیا رو که باز میکنم این حس بهم القا میشه که بدو دنبال یارت بگرد که عقبی از همه، در حالی که از بین صد نفر (آره نشستم شمردم) آدمی که توی دنیای واقعی میشناسم کلا هشت نفر تو رابطن.

همه یه دید صفر و صدی ای توی روابط پیدا کردن که ترسناکه (احتمالا نشات گرفته از سوشال مدیا). مثلا اگه فلان کار رو نکرد کنسله، فلان چیز رو نگفت پس داره خیانت میکنه، اگه اینجوریه پس اونجوریه. دیگه آدما وقت نمی ذارن برای شناخت همدیگه.

که AI برده اس؟ من بردشم که از شدت خواب سرگیجه دارم ولی لیمیت کلاود یه ربع دیگه تمومه و باید توکناشو مصرف کنم.

امروز در خونه رو باز کردم و تو راهرو به یه دختر خوشگل برخوردم. بعدش فهمیدم دختر همسایه بالاییمونه. بعدِ ۷ سال همسایگی فهمیدم وجود داره. اونم نمی دونست من وجود دارم.🙏

امروز هیچ سایتی برام کار نمی کرد. فیلتر شکناهم بی فایده تر از دیروز. یه تلگرام مونده که اونم شل و ول کار میکنه. چند ساعت درگیر بالا اوردن بودم که بی فایده بود.

از آن بالا صدای جت می آید🙏

کشش روانی زندگی تو ایران رو ندارم دیگه. از کندی و اختلال اینترنت در طول روز بگیر تا قیمتا و بی ثمر بودن تلاشت.

کشش روانی زندگی تو ایران رو ندارم دیگه. از کندی و اختلال اینترنت در طول روز بگیر تا قیمتا و بی ثمر بودن تلاشت.

امشب یکم نشستم بررسی هایی که روی وضعیت روانی سربازا و سیستمای نظامی انجام دادن رو خوندم و بنظرم رسید نسبت به شرایط الانِ ما، خیلی ملموس‌تر از روانشناسی معاصر غریبه (عمومی؟). چون عموما پیش فرض بر اینه که محیط امنه و تو میتونی آسیب پذیر باشی و روی احساساتت تمرکز کنی در حالی که حداقل من به شخصه دنبال تاب آوری توی محیط پرتنش ام. اینکه چجوری زیر این حجم از ابهام و فشار بدون اینکه قفل کنم، تصمیم بگیرم و عمل کنم. *این مقایسه صرفا بر اساس چیزاییه که خوندم.