دایرهِ گس

گریه ریختن؛ اصطلاحی ابداعی‌ست، آن زمان که اشک یک آن از مژه‌ها سُر می‌‌خورد و گونه‌ها را خیس می‌کند می‌شود مصداق گریه ریختن، گریه می‌ریزد. گریه می‌ریخت از چشمان، گریه ریختن؛ ناشی از بی‌صدایی محض در ریختن اشک‌ها. #هوداد

Arman Shadivand (Armando) – The City Of Darkness

@Daieregass

و می‌بوید ریه‌ی من عطر جهان را از اقاقیایی که تو در کوچه‌ باغ‌های غبارآلود کاشتی‌! و می‌بوید می‌جوید می‌پوید قلمش را شاعری از پشت ساق پاهایت که می‌گریختی از شب در جایی در تختی در اتاقی در خانه‌ای و دانشگاهی شاعر قلمش را از ساق سپیدت می‌جوید و این جوییدن... جوییدن می‌رود تا تنت درفشی شود جوییدن تمام تجسد تن تو بود در ریشه‌های اقاقیا محمد مختاری‌ست که در پشت پای تو خودکشی می‌کند تا قلم شود هزاران شاعر با محمد مختاری می‌نویسند و دیگر هیچگاه به خانه باز نمی‌گردند به صف نانوایی باز نمی‌گردند می‌نویسم با ساق پای تو و با محمد مختاری و دیگر به خانه باز نمی‌گردم. #هوداد

سرم بازار مسگراست، سینه‌م بقیعه، قلبم قادسیه.

- پینترست گردی.