ادهم شرقاوی | فارسی

متأسفانه کسی که بیش از ارزش واقعی‌اش به او بها می‌دهید، حقیقت خود را فراموش می‌کند. ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

عیاض، پرفروش‌ترین کتاب در بازار امروزی افغانستان برای دانلود PDF روی لینک زیر کلیک کنید https://t.me/Qalamlrbot?start=6af28866adca

                   ❞ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ ❝                      『در مسیرِ قرآن و سنّت』 محفلی برای گردآوریِ ⭅📜 احادیث رسول‌الله ﷺ ⭅🌱 اقوال سلف صالح ⭅📖 کلام و نصایح علمای بزرگ اهل‌سنّت ⭅🤍 و یادآوری‌ای برای دل‌هایی که در جست‌وجوی حق‌اند... شاید یک حدیث، یک قول، یا یک یادآوری، آغازگرِ تغییری بزرگ در زندگی تو باشد. ﴿ وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ﴾ ◁ https://t.me/Be_patient_7 ▷ ◁ https://t.me/Be_patient_7 ▷ ◁ https://t.me/Be_patient_7 ▷

دوست من، گاهی همه‌چیز یک‌باره بر سر آدمی فرود می‌آید؛ نه محبوبی دارد، نه دوستی که بتوان به او اعتماد کرد و نه دشمنی که از او غافل بماند. پس خود را تنها می‌یابد؛ در حالی که باید به‌تنهایی با این جهان روبه‌رو شود، و به دنبال دری برای خروج از این سیاره می‌گردد، اما آن را نمی‌یابد! ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

چه خواهد شد اگر الله متعال در حال فراهم‌کردن همان چیزی باشد که آرزویش را دارید؟ دعایی که بارها تکرار می‌کنید، رویایی که چشم‌به‌راهش هستید و خواسته‌ای که در هر سجده با تمام وجود بر آن پافشاری می‌کنید، همه را می‌داند. او می‌داند قلب‌تان کجا شکسته است و خودش مرهم آن خواهد شد. دردی که در عمق قلب‌تان می‌سوزد را می‌داند و درمانش خواهد کرد. صبر و توان تحمل‌تان را می‌داند و آسمانِ روح‌تان را با جبران زیبایی بارانی خواهد کرد. چه خواهد شد اگر آنچه از خدا می‌خواهید، از همان ابتدا برایتان مقدر شده باشد؟ ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

شیخ موسی ضریر می‌گوید: «در حالی که سوار بر کشتی در دریا مسافر بودم، ناگهان گرفتار طوفان سهمگینی به نام «اقلابیّه» شدیم؛ طوفانی که کمتر کسی از آن جان سالم به در می‌برد و معمولاً باعث غرق شدن کشتی‌ها می‌شد. در میان درگیری سخت ما با بادهای سرکش و امواج خروشان، خواب بر من چیره شد. در خواب، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را دیدم. ایشان به من فرمودند: «به اهل کشتی بگو این درود را هزار بار بخوانند: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَاةً تُنْجِينَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ الْأَهْوَالِ وَالْآفَاتِ، وَتَقْضِى لَنَا بِهَا جَمِيعَ الْحَاجَاتِ، وَتُطَهِّرُنَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ السَّيِّئَاتِ، وَتَرْفَعُنَا بِهَا عِنْدَكَ أَعْلَى الدَّرَجَاتِ، وَتُبَلِّغُنَا بِهَا أَقْصَى الْغَايَاتِ، مِنْ جَمِيعِ الْخَيْرَاتِ، فِي الْحَيَاةِ وَبَعْدَ الْمَمَاتِ». «خدایا! بر مولای ما محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم درود بفرست؛ درودی که به برکت آن ما را از همۀ ترس‌ها، بلاها و آفات نجات دهی؛ به وسیلۀ آن همۀ حاجت‌های ما را برآورده سازی؛ به وسیلۀ آن ما را از همۀ بدی‌ها و گناهان پاک گردانی؛ به وسیلۀ آن ما را نزد خود به بالاترین درجات برسانی؛ و به وسیلۀ آن ما را به دورترین مقاصد و نهایت همۀ خیرها در زندگی دنیا و پس از مرگ، برسانی!». چون از خواب بیدار شدم، سرنشینان کشتی را از آنچه دیده بودم آگاه کردم. هنوز خواندن درود به ۳۰۰ بار نرسیده بود که به برکت درود بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم، طوفان آرام گرفت». 📚 منبع: القول البدیع في الصلاة علي الحبیب الشفیع، سخاوی (۲۲۰) 📝 ترجمه: خلیل الرحمن خباب

بگذارید نخستین باری که کسی شما را از دست می‌دهد، آخرین‌بار باشد! با خودتان چنان رفتار کنید که شما یک فرصت هستید، نه یک انتخاب! یکی از زیباترین گفته‌های عرب‌ها این است که می‌گویند: «اگر عزت‌نفس داشته باشید، آن [عزت و احترام] را [از سوی دیگران نیز] به‌دست خواهید آورد!». ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

هیچ کدورتی را در دل خود نسبت به کسی نگه ندارید؛ ببخشید، گذشت کنید، نادیده بگیرید و به دیگران گمان نیک داشته باشید؛ زیرا زندگی، لحظه‌های گذرایی است که شایسته است آن‌ها را با آرامش سپری کنید و سپس با دل پاک از این دنیا کوچ نمایید. ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

«و من تو را برگزیدم!» عمر انسان‌ها با شمارش سال‌ها سنجیده نمی‌شود؛ بلکه با اثری سنجیده می‌شود که در قلب ما بر جای می‌گذارند! چه بسیار ده سالی که همچون سایه‌ای گذرا سپری می‌شود و چه بسیار ده سال دیگری که شخصیت انسان را از نو می‌سازد. سال‌های اقامت موسی علیه‌السلام در مَدیَن نیز از همین جنس بود! و هنگامی که آن دوران به پایان رسید، کسی که بازمی‌گشت، دیگر آن جوانی نبود که روزی مصر را ترک کرده بود؛ او بازمی‌گشت، در حالی که تجربه، وجودش را صیقل داده و خلوت و عزلت، آرامش عمیقی به جانش بخشیده بود! موسی علیه‌السلام بار سفر بست و شبانه همراه خانواده‌اش به راه افتاد. در تاریکی‌ای گام برمی‌داشت که سپیده‌دمی را در دل خود پنهان داشت؛ سپیده‌دمی که زمان دمیدنش فرا رسیده بود! در همان تاریکی، از دور آتشی دید؛ آتشی که گمان می‌کرد گرمای کوتاهی است برای مسافری خسته و از راه‌مانده، یا شعله‌ای که او را از سرمای شب برهاند. پس به‌سوی آن رفت تا از آن بهره‌ای ببرد؛ رفت، در حالی که تنها دغدغه‌اش اندکی گرما در یک شب سرد بود؛ اما در حالی بازگشت که دغدغهٔ تمام زمین را بر دوش می‌کشید! رفت تا پاره‌ای آتش بیاورد و خانواده‌اش را گرم کند، اما با نوری بازگشت که جهان را روشن می‌ساخت. هرگز گمان نمی‌برد گامی که به‌سوی آتشی در دل بیابان برمی‌دارد، گامی به‌سوی آسمان باشد؛ و دستی که برای برداشتن شعله‌ای دراز شده بود، لحظاتی بعد برای حمل سنگین‌ترین امانت عالم دراز خواهد شد. در لحظه‌ای که ساده و گذرا به نظر می‌رسید، بزرگ‌ترین مأموریت آغاز شد و سفری شکل گرفت که جهان را دگرگون می‌کرد. موسی علیه‌السلام نیز دگرگون گشت؛ از مردی که در یک شب سرد راه می‌پیمود، به پیامبری که با نور آسمان گام برمی‌داشت؛ و از کسی که دنبال گرمای زودگذری بود، به حامل رسالتی که چهرهٔ تاریخ را برای همیشه تغییر داد. 📚 عصایت را بینداز! ✍ نویسنده: د. ادهم شرقاوی 📝 مترجم: خلیل الرحمن خباب

شکست‌های عاطفی و احساسی، گاهی دریچه‌ای می‌شوند برای شناخت خالق و آفرینندۀ حقیقی. این حقیقتی است که بارها مردان و زنانی که... ادامه مطلب

مبادا زندگی، شما را از این حقیقت غافل کند که این دنیا فانی‌شونده و از بین رفتنی است؛ [زیرا روزی] خواهید پنداشت که جز اندکی در این دنیا نمانده‌اید. پس برای آخرت‌تان زندگی کنید. ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

اگر امروزه مردم از اتفاقات و حوادث تاریخ متأثر و شگفت‌زده می‌شوند، عمر رضی‌الله‌عنه همان قهرمانی بود که تاریخ را شگفت‌زده ساخت! آدرس فروشات در ولایت کابل: سینمای پامیر – دکان نمبر ۱۵، انتشارات مستقبل 📞 0771267835 🏪 آدرس فروشات در ولایت فاریاب: شهر میمنه، روبه‌روی مسجد جامع حضرت عمر رضی‌الله‌عنه (مشهور به مسجد خشتی)، عطریات بوی بهشت. شماره‌های تماس: 0765504190 0799272116

در کاخ فرعون! شگفتا از شگفتی‌های تقدیر! فرعون کودکان را به قتل می‌رسانْد تا از تولد موسی علیه‌السلام جلوگیری کند؛ اما الله متعال جز این نخواست که او در همان کاخ فرعون پرورش یابد! فرعون فرمان صادر کرد و شمشیرها به حرکت درآمدند تا در جست‌وجوی کودک شیرخواری باشند که هنوز پا به دنیا نگذاشته بود. قابله‌ها، به جاسوس تبدیل شدند و سربازان، نگهبانِ رحم‌ها گشتند. گریهٔ نوزادان گناه شد و لبخند مادران جرم! خانه‌ها را بازرسی می‌کردند، گهواره‌ها را زیر و رو می‌نمودند و شیرخواران را از آغوش و سینهٔ مادرانشان چنان جدا می‌کردند که گویا قلب را از سینه بیرون می‌کشند. خون‌های بسیاری در کوچه‌ها جاری شد و زمین از فریاد مادران آکنده گشت؛ و همهٔ این‌ها فقط برای آن بود که فرعون نور یک کودک را خاموش کند! اما ستمگران همواره فراموش می‌کنند که آن‌ها با تقدیر می‌جنگند، نه با مردم. چه بسیار کودکانی که در آن سال‌ها سر بریده شدند، در حالی که تقدیر، در نهایتِ آرامش، لبخند می‌زد و می‌گفت: «هرچه می‌خواهی بکُش؛ زیرا آن کسی که از او هراس داری، از خانهٔ خودت بیرون خواهد شد!». آن نوزاد ناتوان به دریا افکنده خواهد شد، اما سالم و بی‌گزند به کاخ تو خواهد رسید. در صندوق کوچکی حمل خواهد شد تا درهای کاخ بزرگ به رویش گشوده شود. مردم برایش در جست‌وجوی دایه خواهند بود، اما او هیچ آغوش و سینه‌ای را جز سینهٔ مادرش نخواهد پذیرفت! و این‌گونه، در حالی که فرعون از بیم موسی علیه‌السلام هزاران کودک را سر می‌برید، موسی علیه‌السلام آرام و آسوده، زیر سقف کاخ او و در برابر چشمان خودش، رشد می‌کرد! این همان حقیقتی است که ستمگران، زمانی درمی‌یابند و درک می‌کنند که بسیار دیر شده و کار از کار گذشته است: آنچه خداوند در آسمان مقدر کرده باشد، همهٔ شمشیرهای روی زمین نیز توان جلوگیری از تحقق آن را ندارند. 📚 عصایت را بینداز! ✍ نویسنده: د. ادهم شرقاوی 📝 مترجم: خلیل الرحمن خباب

آنچه در اعماق وجودتان پنهان کرده‌اید را بیرون بریزید... خشم و اندوه‌تان را تخلیه کنید... احساسات‌تان را بیان نمایید... زیرا فشار زیاد، روزی باعث انفجار خواهد شد. از پنهان کردن [احساسات‌تان] برحذر باشید. 💔 ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

عاشق شدن مانند پریدن از مکان بلندی است... عقل‌تان می‌گوید: «این کار را نکن، خواهی مُرد...». اما قلب‌تان می‌گوید: «نگران نباش، تو می‌توانی پرواز کنی». ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

سپس موسی علیه‌السلام آمد! تقدیرهای خداوند ستیزناپذیرند؛ و آنچه در آسمان نوشته شده، قطعاً در زمین تحقق خواهد یافت! انسان گاهی چنین می‌پندارد که همۀ رشته‌های زندگی‌اش را در دست دارد و می‌تواند با تدبیری هوشمندانه و برنامه‌ای استوار، هر آنچه را می‌خواهد برای خویش رقم بزند. ازاین‌رو اسباب و وسایل را فراهم می‌کند، محاسباتش را دقیق انجام می‌دهد و گمان می‌کند که فردا، تنها زاده و نتیجۀ اراده و تصمیم او خواهد بود. اما حقیقت بسیار ژرف‌تر از این است؛ هیچ گامی برنمی‌دارد، مگر اینکه اراده‌ای در آسمان بر آن پیشی گرفته است، و در هیچ مسیری قدم نمی‌گذارد، مگر اینکه آن مسیر در کتابی که پیش از آفرینش آسمان‌ها و زمین نوشته شده، ثبت گردیده است. چیزی که مایۀ شگفتی است این است که انسان درست در همان زمانی که می‌پندارد بر تقدیر چیره شده، در حقیقت به‌سوی همان تقدیری گام برمی‌دارد که برای او رقم خورده است. چه‌بسا از ترس چیزی از جایی می‌گریزد؛ اما همین گریختن، او را به‌سوی همان چیزی می‌برد که از آن بیم داشت؛ و چه‌بسا برای رسیدن به چیزی تلاش می‌کند که آن را مایۀ نجات خویش می‌داند، اما همان چیز سرانجام سبب نابودی او می‌شود. مردم این‌گونه در میان اسباب و علل حرکت می‌کنند، بی‌آنکه بدانند خودِ همین اسباب نیز بخشی از تقدیر الهی هستند. آنان گمان می‌کنند که خودشان نویسندگان حوادث زندگی‌اند، در حالی که بی‌آنکه آگاه باشند، تنها بر سطرهایی قدم می‌گذارند که خداوند متعال از ازل نگاشته است. {وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّ مُوسَىٰ أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ} [القصص: ۷]. «و به مادر موسی وحی کردیم که او را شیر ده؛ و هنگامی که بر او بیمناک شدی، او را در دریا (رود نیل) بیفکن و نترس و اندوهگین نباش؛ زیرا ما او را به تو بازمی‌گردانیم و او را از پیامبران قرار می‌دهیم». {إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَىٰ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰ (۳۸) أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّي وَعَدُوٌّ لَّهُ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّي وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِي (۳۹)} [طه: ۳۸ - ۳۹]. «آنگاه که به مادرت آنچه را که باید وحی می‌شد، وحی کردیم که او را در صندوقی بگذار و آن را به دریا بیفکن، تا دریا او را به ساحل افکند و دشمن من و دشمن او، وی را برگیرد؛ و من محبتی از جانب خود بر تو افکندم تا زیر نظر من پرورش یابی». 📚 عصایت را بینداز! ✍ نویسنده: د. ادهم شرقاوی 📝 مترجم: خلیل الرحمن خباب

حقیقت را از زبان موقعیت‌ها بگیرید؛ چون در سخن‌گفتن، همه فیلسوف هستند. ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

اگر انسان بیش از آنکه شکایت کند، استغفار می‌نمود، پیش از آنکه به شکایت بیفتد، آرامش خود را به‌دست می‌آورد. ❤️ ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب @DrSharqawi

ای اسما، روابط انسانی آن‌قدر پیچیده‌اند که گاهی از فهم‌شان درمانده می‌شویم؛ حتی ساده‌ترین رابطه‌ها هم ممکن است گاهی چنان گره بخورند که نتوانیم بدون آسیب دیدن یا شکستن دل‌مان از آن خارج شویم. به باور من، نبود گفت‌وگو در هر رابطه‌ای، مهم‌ترین عاملی است که آن را به گرداب سوءتفاهم و سپس فاصله و دوری می‌کشاند. به همین دلیل، وقتی بعدها اختلافی پیش می‌آید، واکنش دو طرف تنها به همان اتفاق مربوط نمی‌شود؛ بلکه ریشه در همهٔ دلخوری‌های پیشینی دارد که هرگز درباره‌شان سخنی گفته نشده است. در نتیجه، خود ماجرا تمام می‌شود، اما اثرش همچنان در دل باقی می‌ماند. ما باید بدانیم چه زمانی سکوت کنیم و چه زمانی سخن بگوییم. گاهی واژه‌ها زخم‌هایی بر جان انسان می‌زنند که از زخم چاقو هم عمیق‌ترند؛ زیرا زخم چاقو با گذشت زمان التیام می‌یابد، اما زخم کلمات هر بار که در خاطره زنده شود، دوباره تازه می‌گردد. خشم نیز بزرگ‌ترین بهانه‌ای است که انسان با آن حرمت دل دیگران را می‌شکند؛ و از همین‌رو گفته‌اند: «کسی که با خشم برخیزد، با پشیمانی خواهد نشست!». 📚 نطفه ✍️ نبشته: د. ادهم شرقاوی 📝 ترجمه: خلیل الرحمن خباب 🔸 پیج اینستاگرام 🔹 کانال تلگــــــرام 🔸 کانال واتســـاپ 🔹 کانال روبــــــیکا