بهروز مَلکی & اقتصاد مِلکی

با مطلب شما موافقم. به گمان من نیز نقد، آدابی دارد و اخلاقی. هرگاه این آداب فروبپاشد، در کنار نقد، تخریب، تسویه‌حساب و هیاهوی رسانه‌ای نیز مجال بروز می‌یابد. نمونه اخیر آن، ماجرای عبدالکریم سروش است. فارغ از موافقت یا مخالفت با آرای او، مسئله «نقد» نیست؛ مسئله آنجاست که در کنار نقد، برچسب‌زنی، شخصیت‌پردازی و روایت‌های اثبات‌نشده نیز به میدان آورده شوند. در همین راستا، روایتی درباره سوغاتی‌های سفر ژاپن ــ که به تصریح سروش دباغ، فرزند عبدالکریم سروش، اساساً فاقد واقعیت است ــ دستاویز تخریب قرار گرفت. حتی اگر چنین روایتی واقعیت هم می‌داشت، چه نسبتی با نقد اندیشه‌های یک متفکر داشت؟ اما تأسف‌بارتر آنکه پس از انتشار این روایت در یک نشریه، چند رسانه نیز آن را بازنشر کردند؛ رسانه‌هایی که انتظار می‌رفت در مواجهه با چنین روایت‌هایی، بیش از دیگران به راستی‌آزمایی، احتیاط و انصاف پایبند باشند. جامعه‌ای که نتواند میان مخالفت فکری و خصومت شخصی تمایز بگذارد، سرمایه گفت‌وگوی خود را فرسوده می‌کند. می‌توان با هر متفکری مخالف بود؛ چنان‌که اینجانب نیز بر شماری از آرای سروش و بر شمار بیشتری از آرای شریعتی نقد دارم. اما نقد اندیشه و تخریب شخصیت، دو مقوله متفاوت‌اند و خلط این دو، بیش از آنکه به صاحب اندیشه آسیب برساند، از فقر اخلاق گفت‌وگو حکایت می‌کند. امروز بیش از هر زمان دیگری به آزادگی نیازمندیم. آزادگی در سپهر رسانه، یعنی حتی در اوج اختلاف، مرز نقد و تخریب را پاس بداریم و حقیقت را فدای هیاهو نکنیم.

👆مطلب منتشره توسط خانم دکتر زارعیان با عنوان "شریعتی، غنی‌نژاد و اخلاق داوری در تاریخ اندیشه" و پاسخ اینجانب به ایشان👇

https://ghalamrorefah.ir/id/2998/

https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4285760 آیا از کوچکتر بودن P/E در بازار سهام نسبت به P/R در بازار مسکن، می‌توان به این نتیجه‌ی ساده رسید که سهام ارزنده‌تر از مسکن است؟ در این مقاله نشان داده‌ام که مقایسه مستقیم این دو نسبت، بدون توجه به ماهیت عایدی، حقوق مالکیت و ریسک‌های این دو دارایی، می‌تواند گمراه‌کننده باشد. @MalekiBehrooz

@MalekiBehrooz

https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-28/4283682-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%DA%A9-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%81%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D8%B…

https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-28/4283682-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%DA%A9-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%81%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D8%B5%D9%88%D8%AA%DB%8C مریم زارعیان، پاسخ می‌دهد که چرا این روزها اگر از کسی بپرسیم «حالت چطور است؟» از پاسخ «خوبم» امتناع می‌کند و آن را نوعی فاصله گرفتن از واقعیت یا بی‌اعتنایی به مشکلات جامعه تلقی میکند.

دکتر مریم زارعیان، جامعه شناس و عضو هیات علمی به این پرسش پاسخ می‌دهد که چرا منافع ایرانیان داخل و خارج (دیاسپورا) لزوما هم راستا نیست؟ مطالعه فایل بالا راحتتر از لینک زیر است. www.tejaratefarda.com/بخش-اقتصاد-35/51894-میان-دو-ایران

طی یک سال گذشته، متوسط قیمت خودرو داخلی حدود ۱۱۵ درصد رشد کرد! بورس هم علیرغم رشد مناسب ۴۰ روز اخیر، همچنان از همه بازارها عقب‌تر است. @MalekiBehrooz

اشتباه گرفتن همزمانی با علیت؛ روایت‌سازی به جای تحلیل در بازار مسکن در تحلیل بازارها، یکی از رایج‌ترین خطاهای شناختی آن است که زمان وقوع یک پدیده با علت وقوع آن اشتباه گرفته شود. همزمانی دو رخداد، به‌ویژه در فضای رسانه‌ای، به‌سادگی این تصور را ایجاد می‌کند که یکی علت دیگری است؛ حال آنکه در اقتصاد، همزمانی به‌تنهایی نشانه رابطه علّی نیست. اگر تحلیلگر گرفتار سوگیری تأییدی شود، به جای آزمون فرضیه، به دنبال شواهدی می‌گردد که روایت از پیش ساخته او را تأیید کنند. از همین‌جا، تحلیل جای خود را به روایت‌سازی می‌دهد. نمونه روشن این خطا را می‌توان در تحلیل بازار مسکن پس از جنگ مشاهده کرد. بر اساس مبانی اقتصاد مالی، انتظار می‌رفت در شرایط جنگ، جذابیت مسکن، کاهش و جذابیت ارز و طلا افزایش یابد. اما آنچه در اسفند ۱۴۰۴ رخ داد، در ظاهر خلاف این انتظار بود. دلار و طلا نه‌تنها جهش محسوسی را تجربه نکردند، بلکه در مقاطعی با ثبات یا کاهش قیمت مواجه شدند؛ در مقابل، بازار مسکن روندی صعودی در پیش گرفت. همین همزمانی، برای برخی تحلیلگران کافی بود تا جنگ را علت افزایش قیمت مسکن معرفی کنند؛ همان‌گونه که امروز نیز برخی، آرامش نسبی بازار را مستقیماً به کاهش تنش‌ها یا احتمال توافق نسبت می‌دهند. اما تحلیل اقتصادی قرار نیست ابتدا به نتیجه برسد و سپس برای آن دلیل پیدا کند. وظیفه تحلیلگر آن است که همه نیروهای اثرگذار را کنار هم ببیند و برآیند آنها را توضیح دهد. در بازار ارز، مولفه‌های متنوعی همچون کاهش واردات، افت فعالیت‌های تجاری، محدود شدن خروج سرمایه و توقف تقاضا برای سفرهای خارجی، بخش مهمی از فشار تقاضا را خنثی کرد. در بازار طلا نیز کاهش قیمت جهانی انس، تحت تأثیر سیاست‌های پولی فدرال رزرو، اثر انتظارات تورمی داخلی را تعدیل کرد. اما، بازار مسکن. واقعیت آن است که این بازار پیش از آغاز جنگ نیز آماده افزایش قیمت بود. رشد پیوسته قیمت مصالح ساختمانی، دستمزدها و سایر نهاده‌های تولید، حاشیه سود سازندگان را به شدت کاهش داده بود؛ تا جایی که در برخی پروژه‌ها، هزینه ساخت واحد جدید از قیمت فروش واحدهای موجود فراتر رفته بود. روشن بود که چنین وضعیتی نمی‌توانست پایدار بماند و بازار، دیر یا زود، ناگزیر از اصلاح قیمت‌ها بود. شواهد این روند نیز از زمستان ۱۴۰۴ در بازار قابل مشاهده بود. جنگ این روند را آغاز نکرد؛ بلکه با اختلال در زنجیره تأمین مصالح ساختمانی، افزایش هزینه‌های ساخت و تشدید انتظارات تورمی، به آن شتاب بخشید. همزمان، محدود بودن گزینه‌های حفظ ارزش دارایی، بخشی از تقاضا را به سمت بازار مسکن سوق داد. بنابراین، جنگ علت بنیادی افزایش قیمت مسکن نبود؛ بلکه افزایش قیمتی را که بازار از پیش در مسیر آن قرار گرفته بود، به نام خود ثبت کرد. اشتباه دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود؛ جایی که تحلیلگر، زمان وقوع را با علت وقوع اشتباه می‌گیرد. چون افزایش قیمت همزمان با جنگ رخ داده است، جنگ را علت افزایش قیمت معرفی می‌کند؛ همان‌گونه که امروز نیز برخی، آرامش نسبی بازار را مستقیماً به توافق یا آتش‌بس نسبت می‌دهند. در هر دو حالت، تحلیلگر در دام سوگیری تأییدی گرفتار می‌شود؛ یعنی پیش از بررسی شواهد، به نتیجه‌ای از پیش تعیین‌شده رسیده و سپس تنها داده‌هایی را برجسته می‌کند که همان نتیجه را تأیید می‌کنند. چنین روایت‌هایی معمولاً پذیرفتنی به نظر می‌رسند؛ زیرا ذهن انسان برای پدیده‌های پیچیده، به طور طبیعی به دنبال توضیح‌های ساده و تک‌علتی است. اما آنچه در نگاه نخست قانع‌کننده به نظر می‌رسد، الزاماً از آزمون تحلیل سربلند بیرون نمی‌آید. مسئله اصلی، دفاع از یک نظریه خاص نیست؛ بلکه دفاع از روش تحلیل است. بازارها حاصل برهم‌کنش همزمان نیروهای متعددند و فروکاستن این پیچیدگی، دیر یا زود به خطا می‌انجامد. از این منظر، نه جنگ به‌تنهایی علت افزایش قیمت مسکن بود و نه کاهش تنش‌ها به‌تنهایی علت آرامش آن. تحلیلگر حرفه‌ای، شواهد را برای اثبات پیش‌فرض‌های خود گزینش نمی‌کند، بلکه پیش‌فرض‌های خود را در معرض داوری شواهد قرار می‌دهد. رسالت تحلیل، مهندسی روایت نیست؛ فهم هرچه دقیق‌تر واقعیت است. @MalekiBehrooz

@MalekiBehrooz

تورم، به روایت مرکز آمار: قیمت میانگین وزنی کالاها و خدمات مصرفی خانوارهای کشور نسبت به ماه مشابه سال قبل، ۸۴ درصد افزایش یافته است. @MalekiBehrooz

@MalekiBehrooz

https://donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-4242545

چشم‌انداز زمستانی اقتصاد مسکن اقتصاد مسکن در سال جاری مسیری پرنوسان را تجربه کرده است؛ نوسان‌هایی که ریشه اصلی آن‌ها را باید در تحولات ژئوپلیتیک و تنش‌های نظامی جست‌وجو کرد. پیامد طبیعی این شرایط، غلبه رفتارهای احتیاطی و محافظه‌کارانه در بازار مسکن بوده است. در این میان، پرسش اصلی آن است که با فرض عدم تشدید تنش‌ها، اقتصاد مسکن در فصل زمستان با چه حال‌وهوایی مواجه خواهد بود؟ آنچه روشن است، جنگ ۱۲روزه به شکل‌گیری انقباضی هم‌زمان در سمت عرضه و تقاضای مسکن انجامید. پس از پایان جنگ و در طول تابستان، کاهش تدریجی ادراک جامعه از شدت تنش‌های ژئوپلیتیک، روزنه‌هایی از گشایش نسبی را از ابتدای پاییز در فضای اقتصاد مسکن نمایان ساخت. این روند، بیش از هر چیز بازتاب تلاشی تدریجی از سوی بازاری سنتی و ذاتاً محافظه‌کار برای هضم شوک‌های بیرونی و حرکت به‌سوی تعادلی تازه بود. هرچند این تحولات به‌معنای رفع کامل نااطمینانی از محاسبات ذهنی بازیگران بازار نبود، اما شدت و فوریت احساس بحران را تا حدی کاهش داد و بازار مسکن را به‌تدریج از وضعیت انجماد مطلق خارج کرد. در این چارچوب، قیمت مسکن که پس از جنگ ۱۲روزه با افتی مقطعی مواجه شده بود، از اوایل پاییز و هم‌زمان با بازگشت محدود خریداران مصرفی و فروشندگان پول‌لازم، وارد مسیر افزایشی شد. شواهد غیررسمی حاکی از آن است که سطح قیمت‌ها در حال حاضر نه‌تنها به سطوح پیش از جنگ بازگشته، بلکه در بخشی از مناطق شهری از آن نیز فراتر رفته است. به نظر می‌رسد این روند ملایم افزایش قیمت‌ها در فصل زمستان نیز تداوم یابد. هم‌زمان، حجم معاملات نیز به‌تدریج در حال فاصله‌گرفتن از وضعیت قفل‌شدگی است؛ با این حال، بازار مسکن همچنان برای فعالیت‌های سفته‌بازانه فاقد جذابیت کافی ارزیابی می‌شود. در سمت عرضه، نرخ بالاتر هزینه‌های ساخت نسبت به قیمت مسکن، به کاهش حاشیه سود تولیدکنندگان انجامیده است. افزون بر این، ماهیت زمان‌بر و سرمایه‌بر فرآیند ساخت، نقدشوندگی پایین و افق زمانی بلندمدت بازگشت سرمایه در ساخت مسکن موجب شده است که در شرایطی که نااطمینانی هنوز به‌طور کامل از این بازار رخت نبسته، انگیزه سرمایه‌گذاران برای درگیرکردن منابع مالی خود در پروژه‌های ساختمانی تضعیف شود. ازاین‌رو، انتظار می‌رود واکنش بخش عرضه به بهبود نسبی فضای انتظارات، کند و محتاطانه باقی بماند. در مجموع، هرچند بهبود تدریجی مشاهده‌شده در پاییز را نمی‌توان به‌منزله بازگشت اقتصاد مسکن به شرایط عادی یا ورود آن به فاز رونق تلقی کرد، اما در صورت تداوم ثبات نسبی، این بازار می‌تواند به‌تدریج شاهد افزایش تدریجی حجم معاملات، رشد ملایم قیمت‌ها و در ادامه، بازگشت محدود سرمایه‌گذاران باشد. شایان ذکر است که تحلیل فوق با فرض عدم تصعید تنش‌ها ارائه شده است؛ بدیهی است با نقض این فرض، «حافظه جمعی بازار» فعال خواهد شد تا شوک‌های جدید را متناسب با دامنه و عمق آن‌ها و با اتکا به تجربه انباشته‌شده سال جاری ارزیابی کرده و مسیرهای واکنشی بازار را متناسب با آن ترسیم کند. @MalekiBehrooz

https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-50945

https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-50945

https://www.fardayeeghtesad.com/news/40689/%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%DB%8C%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%AC%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D9%81%D8%A7%D9%81-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%DB%B1%DB%B8%DB%B0-%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%86%D8%B8%D8%B1

@MalekiBehrooz

📣 تحولات بازار ارز در ایران، و چشم‌انداز پیش‌رو نشست فصلی آکادمی دانایان با سخنرانی جناب آقای دکتر تیمور رحمانی، استاد محترم اقتصاد دانشگاه تهران در هتل اسپیناس‌پالاس برگزار شد. 🔔 ویدیو این نشست از طریق وبسایت آکادمی دانایان قابل مشاهده است. 👇👇👇 https://zaya.io/d25h9 https://t.me/danayan_academy