دغدغه های دکتر صافی برای بچه ها و والدین

کودکی خوب یعنی کودکی شاد؟ اصلا! شما می‌توانید شادترین، مرفه‌ترین و بهترین خاطرات فرزندتان را در کودکی بسازید و او در نوجوانی درگیر اعتیاد، افسردگی، روابط سمی یا بزهکاری شود…. چون شما مغزی را پرورش دادید که هدفش خوشحال بودن است، در حالی‌که کودکی دورانی است که فرزندتان در محیط امن خانه بیاموزد…. تمام احساسات از خشم، تا حسادت تا اضطراب طبیعی هستند، چطور آن‌ها را تحمل کند و چطور آن‌ها را مدیریت کند. چطور در مواقع سخت تصمیم بگیرد، چطور مشکلات را حل کند. چطور خودش را با تمام نقص‌هایش دوست بدارد. چطور از اشتباهات نترسد و چطور با ناکامی مواجه شود. چطور احساساتش را ابراز کند، ارتباط برقرار کند و با استمرار به خواسته‌هایش برسد… کودکی خوب یعنی بچه‌ها در محیط امن خانه یاد بگیرند که زندگی همیشه مطابق میلشان پیش نمی‌رود. گاهی چیزی را که می‌خواهند به دست نمی‌آورند. گاهی شکست می‌خورند و ناامید می‌شوند. کودکی خوب یعنی فرزندمان بداند اختلاف، پایان رابطه نیست. می‌شود از هم عصبانی شد، می‌شود اختلاف داشت، و بعد برگشت، صحبت کرد، عذرخواهی کرد و رابطه را ترمیم کرد. این تجربه به بچه‌ها یاد می‌دهد که رابطه‌ی سالم، رابطه‌ی بدون تعارض نیست؛ رابطه‌ای است که ظرفیت ترمیم دارد. و شاید یکی از مهم‌ترین بخش‌های کودکی خوب این باشد: فرزندمان مجبور نباشد تمام کودکی‌اش را صرف راضی نگه داشتن ما کند. قرار نیست نسخه‌ای باشد که ما برای آینده‌اش تصور کرده‌ایم. اگر خودمان کودکی شادی نداشتیم و هدفمان کودکی شاد فرزندمان باشد، بار سنگینی روی دوش آن‌ها گذاشته‌ایم. چقدر برایشان سخت خواهد بود که مجبور باشند همیشه خوشحال و راضی باشند. و چه قسمت‌های مهم شخصیتشان را باید سرکوب یا تبعید کنند تا با شاد بودن همیشگی قدر تلاش‌های ما را بدانند. کافی است با فرزندتان درباره احساساتش حرف بزنید. احساساتش را تأیید کنید، به توانایی‌های او باور داشته باشید، قانون و مرزهای سالم بگذارید و توقع داشته باشید در حد توانایی‌هایشان رفتار کنند.

من و بچه هام و نمایشگاه کتاب 💜💜😍😍😍

دوشنبه ، ساعت ۵ تا ۹ شب منتظرتون هستیم .. به صرف : نمایشگاه کتاب کودک 💜💜

داد زدن مؤثر است! و مشکل دقیقاً همین‌جاست فرض کنید هر روز صبح چند بار می‌گویید: «دیر شد، پاشو حاضر شو.» یک بار، دو بار، سه بار… فرزندتان همچنان بازی می‌کند، تلویزیون می‌بیند یا انگار اصلاً صدای شما را نمی‌شنود. تا بالاخره داد می‌زنید یا تهدید می‌کنید و ناگهان…

داد زدن مؤثر است! و مشکل دقیقاً همین‌جاست فرض کنید هر روز صبح چند بار می‌گویید: «دیر شد، پاشو حاضر شو.» یک بار، دو بار، سه بار… فرزندتان همچنان بازی می‌کند، تلویزیون می‌بیند یا انگار اصلاً صدای شما را نمی‌شنود. تا بالاخره داد می‌زنید یا تهدید می‌کنید و ناگهان حتی با نق زدن بلند می‌شود. بله. گاهی واقعاً جواب می‌دهد. صدای بلند یک محرک قوی و ناگهانی است. توجه بچه را می‌گیرد، سطح برانگیختگی را بالا می‌برد و کاری را که مغزش درگیرش بوده قطع می‌کند. مخصوصا نسل امروز که زندگیشان پر از محرکهای قوی و برنامه‌های فشرده است. هر بار که چند بار آرام می‌گویید و در نهایت داد می‌زنید، ناخواسته دارید به مغز فرزندتان آموزش می‌دهید: صدای آرام یعنی هنوز وقت دارم. اما داد زدن یعنی: الان موضوع جدی شد و شما هم همزمان دارید یاد می‌گیرید: «دیدی؟ تا داد نزنم گوش نمی‌ده.» و یک چرخه شکل می‌گیرد. فرزندتان منتظر بالا رفتن شدت واکنش شما می‌ماند و شما هم برای گرفتن واکنش، شدت را بالاتر می‌برید. از طرف دیگر، خیلی از بچه‌های امروز ساعت‌های زیادی از روزشان را بین محرک‌هایی می‌گذرانند که به‌راحتی توجه را می‌قاپند: گیم، ویدئوهای سریع، موبایل، آیپد، صدا و تصویرهای پشت سر هم، برنامه‌های فشرده و بدوبدوهای هر روزه. وسط این همه محرک، یک «عزیزم برو لباستو بپوش» اصلاً شانس زیادی برای گرفتن توجه فرزندتان ندارد. داد زدن اما با فعال کردن قسمت خطر مغز، توجه فرزندتان را فعال میکند. داد زدن می‌تواند بچه‌ها را وادار به واکنش کند، اما اگر تبدیل به روش همیشگی ما شود، کم‌کم خودمان داریم به آنها یاد می‌دهیم که برای شنیدن حرف ما، منتظر بلندترین نسخه‌ی صدایمان بمانند. ما هم انسانیم و گاهی خسته، عصبانی و درمانده می‌شویم. همدلی همیشگی با بچه‌ها، استرس کارهای روزانه و اضطراب آینده در کنار فشار فرزندپروری این روزها مغز ما را در مرحله برانگیختگی ناپایان قرار میدهد. داد زدن کار میکند اما شما را فرسوده، خسته و عصبی میکند و روی تمام افراد خانه و روابطتان تاثیر میگذارد. پس چه کنیم؟ اگر فرزندتان به حرفتان توجه نمی‌کند، از آن طرف خانه صدایش نزنید. نزدیکش شوید، توجهش را بگیرید، کوتاه و واضح بگویید چه کاری باید انجام دهد: «وقت رفتنه. کفشت رو بپوش» اگر کار را انجام نداد، به‌جای اینکه صدایتان را بلندتر کنید، عملتان را جدی‌تر کنید. یعنی مرز، پیگیری و پیامد مشخص. بچه‌ها باید یاد بگیرند جدی بودن ما را از رفتارمان بفهمند، نه از بلندی صدایمان. مثلاً اگر هنوز با آیپد بازی میکند و اهمیت نمیدهد آرام اما محکم بگویید: «وقت آیپد تموم شده. خودت خاموشش می‌کنی یا من خاموشش کنم؟» اگر باز ادامه داد، آیپد را خاموش می‌کنید. مرز: باید آیپد را خاموش کنی. پیگیری: حرفم را رها نمی‌کنم و ده بار تکرار نمی‌کنم. پیامد: اگر خودت متوقف نکنی، من کمک می‌کنم متوقف شود. فرزندتان باید یاد بگیرد «نه» شما با داد زدن جدی نمی‌شود؛ حرف شما از همان بار اول جدی است.

🎉🎁 هدیه هفته جهانی شیر مادر 🎁🎉 اگر در شیردهی با هر کدام از این مسائل درگیر هستید: 🤱 درد یا زخم نوک سینه 🍼 کم شدن یا نگرانی از مقدار شیر 👶 نادرست سینه گرفتن شیرخوار 📈 بررسی رشد و وزن‌گیری نوزاد و کفایت شیر 🍼 انتخاب سر شیشه مناسب در صورت نیاز 🌸 ترک شیر یا از شیر گرفتن 🥛روش‌های استاندارد نگهداری و فریز شیر 💛 بازگشت به کار و ادامه شیردهی و هر سؤال دیگری درباره شیردهی… از فردا تا پایان هفته جهانی شیر مادر، مشاوره اولیه شما رایگان است. کافی است مشکلی که به آن برخوردید، سن شیرخوار و شرایطتان را برایم ارسال کنید. اگر نیاز به بررسی دقیق‌تر باشد، می‌توانید از ویزیت آنلاین کامل با ۲۰٪ تخفیف استفاده کنید. در ویزیت کامل: ✔️ شرح حال کامل بررسی می‌شود. ✔️ نمودار رشد کودک ارزیابی می‌شود. ✔️ علت مشکل به‌صورت دقیق بررسی می‌شود. ✔️ برنامه اختصاصی متناسب با شرایط شما ارائه می‌شود. ✔️ در صورت نیاز، پیگیری انجام خواهد شد. جهت دریافت مشاوره اولیه پیام به آیدی زیر : @pardispanahilc 🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

سلام خدمت همراهان عزیز امشب ساعت ۲۰:۳۰ لایو اینستاگرام داریم به مناسبت هفته جهانی شیرمادر موضوع کیمیای شیرمادر لطفاً تا میتونید منتشر و شرکت کنید🌷🌷 https://www.instagram.com/dr_zeinab_harif

🤱به مناسبت هفته غریبانه شیرمادر که برخلاف شرکت های شیرخشک اسپانسری ندارد که هزینه کنگره های اطفال (+ پول ناهار و شام 🍽) را دهد بیشتر مردم شیر مادر را چیزی ساده تصور می‌کنند؛ مایعی سفیدرنگ، معمولی، و فقط یک غذا. اما در واقع، آنچه درون پستان هنگام تولید شیر رخ می‌دهد، بسیار شگفت‌انگیزتر است. این تصویر، نمایی هنری از داخل پستان در زمان تولید شیر را نشان می‌دهد؛ هزاران کیسه‌ کوچک تولیدکننده شیر که هر کدام در حال پر شدن، ترشح و پاسخ‌گویی لحظه‌به‌لحظه به نیازهای نوزاد هستند. هر قطره شیر مادر، یک مایع زنده است. شیر مادر فقط یک منبع تغذیه نیست؛ بلکه یک سامانه زنده، پویا و هوشمند است. ترکیب آن در طول ساعت‌های شبانه‌روز تغییر می‌کند، از روزی به روز دیگر تغییر می‌کند، و با رشد و سن نوزاد نیز دگرگون می‌شود. در زمان بیماری نوزاد، ترکیب شیر تغییر می‌کند. در جهش‌های رشد، خود را با نیازهای جدید تطبیق می‌دهد. برای آرامش‌بخشی، تغذیه و حتی بقای نوزاد تنظیم می‌شود. بدن مادر از طریق تماس با بزاق نوزاد، سیگنال‌هایی دریافت می‌کند و در پاسخ، تولید برخی عوامل ایمنی مانند آنتی‌بادی‌ها را تنظیم می‌کند. بدن مادر می‌تواند با نیازهای نوزاد نارس یا نوزاد بیمار نیز سازگار شود و ترکیب شیر را متناسب با شرایط او تغییر دهد. هیچ آزمایشگاهی نمی‌تواند این سامانه پیچیده را به طور کامل بازسازی کند. هیچ شیرخشکی نمی‌تواند تمام این ویژگی‌های زیستی و پویایی شیر مادر را تقلید کند. و هیچ دستگاهی نمی‌تواند پیوند عاطفی میان مادر و نوزاد را جایگزین کند. این، یکی از شگفت‌انگیزترین جلوه‌های زیست‌شناسی است. این، عشق در قالب قطره‌های شیر است. و این معجزه الهی، هر روز بی‌صدا در بدن میلیون‌ها مادر در سراسر جهان رخ می‌دهد. اگر مدتی است کسی این را به شما مادران نگفته: بدن شما واقعاً عالی و شگفت‌انگیز است. 🤱 ✍️ ادمین کانال طب اطفال 🚩🚩@TebeAtfal

سلام و عرض ادب. شما ادمین خانم دکتر هستین ؟ میخواستم یه خاطره ای ارو براتون تعریف کنم. پسر من بریچ بود و متاسفانه مجبور به سزارین شدم، به دنیا که اومد عزیزدل مادر،سر سینه هام کوچیک بود و همه گفتن امکان نداره با این سینه شیر بخوره،از طرفی هم هنوز نه شیری بود نه آغوزی،بعد جراحی،از فرداش چهار شب متوالی رفتم بیمارستان تا با شیردوش برقی شیر جمع کنم و بیارم برا پسرم،موفق شدم،شیر اومد، همه‌ی دکترا گفتن شیرت کمه،کمکی شیر خشک بده،ولی من ندادم، و پسرمو با شیر خودم بزرگ کردم،مسیر رشدش طبق چارته الحمدالله. این روزا که دارم از شیر میگیرمش خیلی اشک میریزم هم خودم هم همسرم،ما تمام تلاشمون ارو کردیم تا بچه امون سالم بزرگ شه،با شیر خودم رشد کنه و چقدر سخته مادری کردن…نه به اون موقع که اشکم دم مشک بود که چرا سینه امو نمیگیره نه به الان که باز اشکم دم مشکیه که نباید شیرمو بخوره💚

خدایا خداوندا🥹🥹 مگه عاشق تر از مادرها وجود داره؟؟!😍😍🥹🥹🥹🥹🥹

اینو از من نپرسبد من عاشق بچه هام ❤️❤️❤️ چندسال پیش فکر میکردم خیلی ظالمانه ست که چون من دلم میخواد یه "بچه" شبیه فرشته‌ ها داشته باشم ، دستهای کوچولوش رو توی دستم بگیرم ، به لبخندهای شیرین معصومانه ش نگاه کنم ، با هر صدایی که از دهنش درمیاره با هر قدمی…