کتابخور🍃📚

دلم می‌خواهد توفان از این هم بیشتر قشقرق بکند، سقف خانه‌ها بریزد پایین، بهار دیگر نیاید، خانه‌مان محو بشود. مرگ قسطی، لویی فردینان سلین

در عمق آدم خوش‌قلبی بود. من هم خوش‌قلب بودم. اما زندگی مساله‌اش قلب نیست. مرگ قسطی، لویی فردینان سلین @ketabkhooor

ادبیات باید راهنما باشد یا تسلابخش؟

چطور می‌شود مانع دوست داشتن جاهایی شد که رنجمان داده‌اند؟ کلیا چهارگانه اسکندریه

ممکن است دورتادور جهان را بزنی و هر دو سرِ زمین را با سطورِ خود به تسخیر درآوری و با این حال خودت هرگز صدای آواز را نشنوی. کلیا چهارگانه اسکندریه

از بین همه‌ی اعمال به نظرم درآمیختن تن‌ها مهم‌ترین است، همانی که روحمان را بیش از همیشه برملا می‌سازد. کلیا چهارگانه اسکندریه

نیمه بیدار بودن هم میان خوابگرد‌ها اولش ترسناک است. بعدها یاد می‌گیری تظاهر کنی! کلیا چهارگانه اسکندریه

ما همه‌مان در چنگال حصار عاطفه‌ای هستیم که دور یکدیگر می‌کشیم. خودت این را گفتی. شاید تنها مرض ما این باشد که مشتاق حقیقتی هستیم خارج از طاقتمان، به جای آنکه به قصه‌هایی قانع باشیم که برای همدیگر می‌بافیم. کلیا چهارگانه اسکندریه

زندگی واقعی از کدام نقطه شروع می‌شود؟ کلیا

در رنج کشیدن، آن چنان که من می‌کشیدم، هیچ سودی نیست؛ بلاهت‌بار، مثل حیوانی بارکش در عذابی طاقت‌فرسا به‌خاطر زخم‌هایی که زبانش به آنها نمی‌رسد. کلیا جلد چهارم چهارگانه اسکندریه

ناگهان حس کرد دیگر هیچ مقصد مشخصی ندارد. هر انگیزه‌ای، هر میلی ته کشیده و از میان رفته بود. مونت آلیو چهارگانه اسکندریه

آخ! چه جهان ملال‌آوری اطرافمان ساخته‌ایم. لجنی از دسیسه و دسیسه‌ی متقابل. تازه فهمیده‌ام که این جهان اصلا جای من نیست. مونت آلیو چهارگانه اسکندریه

چیزی داشت به گلویش چنگ می‌انداخت. جای مناسبی برای سازوکار حافظه نبود و واقعیت ستیهنده و کوبنده‌ی جهانِ روز کم‌وبیش ورای طاقت انسان بود. مونت آلیو چهارگانه اسکندریه

ولی لابد بخت یارمان است که هر دو تنهاییم و در قلب‌هایمان حفره‌های پرنشده‌ی بزرگی داریم… و به هم نیاز داریم. مونت آلیو جلد سوم چهارگانه اسکندریه

اگر بخواهی حقیقتِ کسی را بیابی، خاطراتْ آخرین جایی است که باید به آن رجوع کنی. بالتازار چهارگانه اسکندریه

ما آفریده شده‌ایم تا به آنانی دل ببندیم که بیشتر زخممان می‌زنند. بالتازار چهارگانه اسکندریه

در مسابقه‌ی زندگی به همه‌مان وزنه‌هایی ناپیدا آویزان است. بالتازار چهارگانه اسکندریه

_ژوستین، تو چه می‌خواهی؟ _… گریختن از چشم جهان و پناه بردن به کنجی خلوت تا خودم باشم و خودم. چیزهای زیادی در سرشتم هست که نمی‌فهممشان. زمان می‌خواهم. بالتازار جلد دوم چهارگانه اسکندریه

هر انسانی که پا به جهان می‌گذارد مایل است آن را با ذات و سرشت خود هم‌سو و سازگار کند، حال آنکه هر اندیشه‌ورز و اندیشه‌ای قادر است نور تازه‌ای بتاباند و درک تازه‌ای از زیروبالای هستی در اختیارمان بگذارد. ژوستین چهارگانه اسکندریه