بوسه‌ی زخم‌هایم؛

شب بخیر گفتنِ ما محضِ ادای ادب است ورنه چون شب برسد اولِ بیداریِ ماست

ما زیبایی و بی‌نقصی به کسی بدهکار نیستیم.

بر من‌ببخش، گاه‌چنان دوست دارمت کز یاد می‌برم که مرا برده‌ای ز یاد

دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

تو گر گناہِ من‌شوی، توبه‌نمیکنم ز تو جام لبت بنوشم و باز گناہ میکنم

عاشقم‌من‌عطش جان‌تو را میخواهم بوسه‌ازآن لب‌ودندان تو را میخواهم به‌چه‌دردم‌بخورد ماه‌که در بالا هست من‌فقط‌صورت تابان‌تو را میخواهم تو بگیر از دل من حال پریشانی من درعوض‌موی پریشان تو را میخواهم باده یا درد به مستی نرساند ما را من‌فقط‌آن لب مستان‌تو را میخواهم جانم آماده قربانی اندر ره توست چشمک ناز تو فرمان تو را میخواهم جان من یخ زده از درد و غم تنهایی جان‌به‌قربان‌تو دستان تورا میخواهم

[خیلی دوسش دارم. شما هم بهم اعتماد کنید و دانلودش کنید.]

در جهانی دیگر حتی اگر گلوله‌ای در تفنگ بودی، باز هم به سمتِ من بیا.

تو که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد

بگو در میان آن همه سیگار، نخی هم به یاد من سوخت؟

امشب از خواب خوش گریزانم که خیال تو خوش‌تر از خوابست

به کجا برم شکایت به که گویم این حکایت که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی

باورم نمیشه رسوایی تاریخی بیشتر از بذل و بخشش کاسپین هم هست؟ برا همونم ماله میکشن. خجالت بکشید شرم کنید.

فکر کن تشنه یک لحظه نگاهش باشی برود با کسی و چشم به راهش باشی فکر کن قصد کند دشمن جانت بشود و تو سرباز ترین مرد سپاهش باشی مثل سرباز زمین خورده رهایت بکند تا نفس‌هست ولی‌پشت‌وپناهش باشی دیگری دست به دور کمرش حلقه کند تو ولی‌شیفته‌ی صورت‌ماهش باشی پیش چشم همه لب روی لبش بگذارد آرزو داشته باشی که گناهش باشی فکر کن معتقد خوشگذرانی باشد و تو باچشم‌تر وبغض، گواهش‌باشی گریه‌ات کاسه‌اشکی‌بشودپشت‌سرش برود با کسی و چشم به راهش باشی