-جستجو‌گرِ نور”

عشق، همان نیرویی‌ست که نمی‌گذارد در هیچ مرتبه‌ای متوقف بمانی! نمی‌گذارد به همان چیزی که هستی رضایت بدهی. تو را از خاکِ خودت برمی‌دارد، از ریشه‌هایت عبورت می‌دهد، به رشد و حرکت و آگاهی می‌رساندت؛ تا یک روز بفهمی دوست داشتنِ کسی، در عمیق‌ترین شکلش، چیزی جز دوست داشتنِ انسانی نیست که در حضور او می‌توانی به کامل‌ترین شکلِ خودت نزدیک شوی. عشق از خاک، به خدا رسیدن است. عشق نقطه‌ی تلاقیِ جماد و انسانیت‌ست، جایی که آسیب‌های ناپخته‌ی بدوی با میلِ به زندگی و رشد به یک‌سو حرکت می‌کند.

باید به عشق متصل بود. عشق، عشق، عشق. عشق نجات‌دهنده‌ی بشره. عشق حافظِ انسانیت و روحانیت آدمیزاده. با عشق همه‌چیز در زنده‌ترین حالت خودش قرار می‌گیره.

خدا که مستقیم نمیاد بهت بگه دوسِت دارم، به جاش یک آدمِ درست تو زندگیت قرار می‌ده.

رازش اینه که شروع کنی! با چشم گریون شروع کنی. با غمِ تو دلت و بغض تو گلوت، شروع کنی. وقتی هیچ‌چیز اونطوری که تو می‌خوای نیست، شروع کنی. روزایی که دنیا تیره و تاره و هیچ امیدی به فردا نیست، شروع کنی. شروع کن تا ترست بریزه. شروع کن تا به خودت نشون بدی، فراسوی تمامِ آسیب‌ها و مشکلات، چه آدم مسئولیت‌پذیری هستی.

یه اتفاق با نمکی که امروز افتاد و باعث شد از خوشحالی گریه‌ام بگیره، برمی‌گرده به امروز ظهر. من تو اتاق مشغول درس‌خوندن بودم و متوجه نشدم که بابام از سرکار اومده. تو حال و هوای خودم بودم که ناگهانی در اتاق باز شد و بابا اومد داخل. با شوق و ذوق زیاد منو بغل کرد و گفت روزت مبارک! گفتم عع! چه روزیه مگه!؟ گفت امروز روز چپ‌دست‌ هاست😭 قربونش برم من. قربون مهربونی و سادگیش برم!

از آدم های سر به هوا خوشم میاد، آدم های جالبین.

من امروز شاهکار دیدم تو آسمونِ خدا😭

اینکه هر روز توقع داری با یه میزان انگیزه و توان بدنی و ذهنی شروع کنی به درس‌خوندن، باور کن که داری در حق خودت ظلم می‌کنی! بدن و اون ذهنِ tricky فقط و فقط منتظر یه بهونن تا تو رو از خودت، آرزوهات و تموم اون مسیری که طی کردی تا به اینجا برسی، دور کنن. ولی تو نذار که دیر بشه. تو تا سر حد توانت تلاش کن و ادامه‌بده. قول میدم که همچی درست میشه.

زندگیت پر از نقطه‌های یادگیریه. پر از درس و لایف‌هک. ازشون نگذر و بذار با همین درس‌ها پله‌پله بری بالا.

And now, after everything, I know this: There is a reason I am here, and that reason is bigger than me. So I will carry on with great faith beyond what I can see, in pursuit of bold courage on the adventure of the journey. —Morgan Harper Nichols

طاقت بیار. همین.

دلم برای پرتقال و نارنگی اصلِ پاییز تنگ شده.

آدم ها روزانه هشت کیلومتر اکسپلور گردی می‌کنن اما هشت خط کتاب نمی‌خونن، بعد که همه شبیه به هم حرف میزنن، راه میرن، لباس میپوشن و فکر می‌کنن و تو نمیخوای باهاشون در ارتباط باشی بهت برچسب منزوی و بد فاز بودن میزنن، پس، درود بر این شکل والای منزوی بودن.