افــــــق رویـــــداد

تحلیلی خوبی هست از وال‌‌استریت‌ژورنال چهار فرض اشتباه واشنگتن درباره جنگ ایران متن کامل فارسی: ‏https://jjs.pub/19550 ➡️

شرم و انگ اجتماعی؛ موانع اصلی کمک‌خواهی مردانِ قربانیِ خشونتِ شریکِ عاطفی پژوهشی از دانشگاه جرج میسون نشان می‌دهد که شرم، انگ اجتماعی، ترس از واکنش خشونت‌آمیز و نگرانی از باور نشدن از مهم‌ترین عواملی هستند که مردان قربانی خشونت شریک عاطفی را از درخواست کمک بازمی‌دارند. این پژوهش با بررسی نزدیک به ۱۲۰۰ مرد آمریکایی، یکی از نخستین پژوهش‌های گسترده‌ای است که موانع کمک‌خواهی را در میان مردان سیاه‌پوست غیرلاتین، لاتین‌تبار و سفیدپوست مقایسه کرده است. پژوهشگران تاکید کرده‌اند که کمبود پژوهش‌های متمرکز بر تجربه مردان می‌تواند باعث شود خدمات حمایتی، نیازهای واقعی این گروه را به‌درستی پوشش ندهند. در هر سه گروه، خصوصی تلقی کردن خشونت رایج‌ترین مانع کمک‌خواهی بود؛ یعنی بسیاری از مردان خشونت در رابطه را مسئله‌ای شخصی می‌دانستند که نباید درباره آن با دیگران صحبت کنند. با این حال، تفاوت‌هایی میان گروه‌ها مشاهده شد. مردان لاتین‌تبار بیشتر از سایر گروه‌ها شرم و خجالت را مانع درخواست کمک می‌دانستند. مردان سیاه‌پوست کمتر نگرانی از «باور نشدن» را گزارش کردند، در حالی که مردان سفیدپوست بیشتر در تشخیص و نام‌گذاری تجربه خود به‌عنوان «خشونت یا سواستفاده» مشکل داشتند. پژوهشگران معتقدند این یافته‌ها ضرورت ایجاد خدمات حمایتی فراگیر، حساس به تروما و از نظر جنسیتی بی‌طرف را نشان می‌دهد؛ خدماتی که خشونت شریک عاطفی را صرفاً مسئله‌ای مربوط به زنان تلقی نکنند و بتوانند تجربه‌های متفاوت مردان را نیز پوشش دهند. نکته مهم این است که یافته‌ها به معنای برابری میزان یا الگوی خشونت علیه زنان و مردان نیست؛ بلکه نشان می‌دهد مردان قربانی نیز با موانع خاصی برای شناسایی خشونت و دسترسی به حمایت مواجه‌اند و نادیده گرفتن این گروه می‌تواند بخشی از مسئله خشونت شریک عاطفی را پنهان نگه دارد. 🚀 @ofoghroydad Psychology of Men & Masculinities (2026).

🔸وال‌استریت ژورنال: آمریکا در حال آماده‌سازی برای اعزام ناو هواپیمابر USS George Washington به خاورمیانه است تا در چارچوب یک برنامه از پیش تعیین‌شده برای جابه‌جایی ناوهای هواپیمابر، جایگزین USS Abraham Lincoln شود؛ به گفته مقام‌های آمریکایی. ناو لینکلن بیش…

🔸وال‌استریت ژورنال: آمریکا در حال آماده‌سازی برای اعزام ناو هواپیمابر USS George Washington به خاورمیانه است تا در چارچوب یک برنامه از پیش تعیین‌شده برای جابه‌جایی ناوهای هواپیمابر، جایگزین USS Abraham Lincoln شود؛ به گفته مقام‌های آمریکایی. ناو لینکلن بیش از ۲۵۰ روز است که در مأموریت به سر می‌برد و طی ۲۰۰ روز گذشته هیچ توقفی در بندر نداشته؛ رکوردی از نظر تعداد روزهای متوالی در دریا. لینکلن در ژانویه و پیش از آغاز جنگ آمریکا با ایران، به خاورمیانه اعزام شد و نقش مهمی در عملیات Epic Fury و محاصره بنادر ایران ایفا کرد. استقرار طولانی‌مدت و شدت بالای عملیات، فشار قابل‌توجهی بر ملوانان وارد کرده است. قانون‌گذاران آمریکایی با استناد به گزارش‌های موجود از کمبود اقلام اولیه، آلودگی آب، مشکلات لوله‌کشی و وخامت وضعیت سلامت روان خدمه ابراز نگرانی کرده‌اند. ناو George Washington که در ژاپن مستقر است، در اقیانوس آرام فعالیت می‌کرده و این هفته همراه با چند ناوشکن مجهز به موشک هدایت‌شونده، از تنگه مالاکا عبور کرده است. به گفته یک مقام آمریکایی، جابه‌جایی ناوها پیش از مطرح‌شدن نگرانی‌ها درباره شرایط موجود در لینکلن برنامه‌ریزی شده بود. با این حال، قانون‌گذاران همچنان از پنتاگون می‌خواهند اطلاعات بیشتری درباره شرایط زندگی و رفاهی ملوانان ارائه کند. ➖➖➖➖ 🔸کانال ۱۳ اسرائیل: بنا بر گزارش‌ها، دریاسالار برد کوپر، فرمانده سنتکام، خواستار دور دیگری از حملات مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران است و استدلال کرده که واشنگتن ممکن است «چاره‌ای جز ازسرگیری جنگ» نداشته باشد. بر اساس این گزارش، کوپر به مقام‌های ارشد نظامی اسرائیل گفته است که در صورت آغاز مجدد عملیات، حملات باید زیرساخت‌های ملی ایران، از جمله بخش‌های نفت، گاز و برق را هدف قرار دهند تا فشار بیشتری بر تهران وارد شود. گفته می‌شود دیدگاه او به دونالد ترامپ منتقل شده و کوپر معتقد است در صورت ازسرگیری درگیری‌ها، آمریکا برای انجام حملات مشترک به اسرائیل نیاز خواهد داشت. ➖➖➖ 🔸واشنگتن پست: ارتش آمریکا در جریان جنگ با ایران دست‌کم ۴۵ فروند پهپاد MQ-9 ریپر را از دست داده است؛ رقمی معادل حدود ۲۵ درصد از ناوگان این پهپادها، به گفته سه مقام آمریکایی. این پهپادها که برای عملیات شناسایی، نظارت و حملات هدفمند استفاده می‌شوند، به‌طور گسترده در اطراف تنگه هرمز به کار گرفته شده‌اند. برآورد می‌شود خسارت واردشده به سامانه ریپر به‌تنهایی بیش از ۱.۳ میلیارد دلار باشد. این جنگ همچنین فشار بیشتری بر ذخایر تسلیحاتی گسترده‌تر آمریکا وارد کرده است و دولت ترامپ در پی دریافت ۶۷ میلیارد دلار بودجه اضافی برای جبران ذخایر تسلیحاتی کاهش‌یافته است. 🚀 @ofoghroydad

افــــــق رویـــــداد pinned a photo

پاسخ علم به تجربه‌های عجیب بخش چهارم: دژاوو یا آشنا‌پنداری وقتی لحظه‌ای که هرگز تجربه نکرده‌ایم آشنا به نظر می‌رسد؛ علم چه توضیحی برای دژاوو دارد؟ گاهی وارد مکانی می‌شویم، جمله‌ای می‌شنویم یا موقعیتی را تجربه می‌کنیم و ناگهان احساسی عجیب به وجود می‌آید به این شکل که «من قبلاً این لحظه را تجربه کرده‌ام.» ممکن است حتی احساس کنیم می‌دانیم چند ثانیه بعد چه اتفاقی خواهد افتاد. این تجربه را آشناپنداری می‌نامند؛ دژاوو یکی از رایج‌ترین تجربه‌های غیرمعمول ذهنی است و بسیاری از افراد سالم دست‌کم یک‌بار آن را تجربه کرده‌اند. اما پرسش اصلی این است که چرا مغز می‌تواند چیزی را که تازه اتفاق افتاده، مانند خاطره‌ای قدیمی احساس کند؟ آشناپنداری یا دژاوو دقیقا چیست؟ آشناپنداری یک تجربه ذهنی از آشنایی شدید بدون داشتن خاطره مشخص است. یعنی فرد احساس می‌کند «این صحنه را قبلا دیده‌ام.» اما اگر از او پرسیده شود: «کِی و کجا؟» معمولا نمی‌تواند یک خاطره واقعی و قابل بازیابی ارائه کند. این تفاوت بسیار مهم است. آشناپنداری بیشتر شبیه فعال شدن علامت «این آشناست» است، بدون اینکه مغز بتواند منبع این آشنایی را پیدا کند. حافظه فقط یک سیستم نیست برای فهم آشناپنداری باید بدانیم حافظه انسان چند بخش دارد. یکی از تقسیم‌بندی‌های مهم میان دو فرایند است: نخست: Familiarity (آشنایی): احساس کلی اینکه چیزی را می‌شناسیم. دوم: Recollection (یادآوری): توانایی بازگرداندن جزئیات یک تجربه مشخص. برای مثال ممکن است چهره‌ای را ببینیم و حس کنیم آشناست، اما ندانیم او را کجا دیده‌ایم. در آشناپنداری، به نظر می‌رسد سیستم آشنایی فعال می‌شود، اما سیستم یادآوری نمی‌تواند یک خاطره واقعی پیدا کند. نتیجه این می‌شود که احساس شناختن وجود دارد، اما خاطره‌ای پشت آن نیست. تئوری خطای پردازش حافظه یکی از توضیح‌های مهم علمی این است که دژاوو ممکن است نتیجه یک ناهماهنگی کوتاه‌مدت در پردازش اطلاعات باشد. وقتی مغز یک تجربه را پردازش می‌کند، بخش‌های مختلف اطلاعات را با سرعت‌ها و مسیرهای متفاوت پردازش می‌کنند. اگر یک محرک به شکلی مشابه اما نه کاملا یکسان با تجربه‌ای قبلی پردازش شود، ممکن است سیستم حافظه احساس آشنایی ایجاد کند، حتی اگر فرد واقعا آن موقعیت را قبلا تجربه نکرده باشد. به زبان ساده مغز برای لحظه‌ای یک تجربه تازه را با برچسب قدیمی علامت‌گذاری می‌کند. نقش لوب گیجگاهی مغز پژوهش‌های علوم اعصاب نشان داده‌اند که آشناپنداری با فعالیت بخش‌هایی از لوب گیجگاهی (Temporal Lobe)، به‌ویژه مناطق مرتبط با حافظه مانند هیپوکامپ (Hippocampus) ارتباط دارد. این موضوع زمانی آشکارتر شد که برخی بیماران مبتلا به صرع لوب گیجگاهی گزارش کردند پیش از بعضی حملات، تجربه‌های آشناپنداری دارند. همچنین تحریک برخی نواحی مرتبط با حافظه در پژوهش‌های عصبی گاهی تجربه‌هایی شبیه آشنایی شدید ایجاد کرده است(یعنی تا اندازه‌ای دستی هم می‌تواند ایجاد شود). این یافته‌ها نشان می‌دهند آشناپنداری با سامانه‌های واقعی پردازش حافظه در مغز ارتباط دارد. اما این به معنای وجود یک مرکز آشناپنداری در مغز نیست؛ بلکه حاصل تعامل چندین شبکه عصبی است. چرا گاهی احساس می‌کنیم آینده را می‌دانیم؟ یکی از جنبه‌های عجیب آشناپنداری این است که بعضی افراد احساس می‌کنند که «می‌دانستم لحظه بعد چه اتفاقی می‌افتد.» این تجربه می‌تواند بسیار قانع‌کننده باشد، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند این احساس پیش‌بینی معمولا با توانایی واقعی پیش‌بینی آینده یکی نیست. وقتی مغز یک وضعیت را آشنا تفسیر می‌کند، ممکن است یک حس کاذب از پیش‌بینی ایجاد شود. یعنی احساس آشنایی می‌تواند بعدا به اشتباه به‌عنوان احساس دانستن آینده تفسیر شود. چرا آشناپنداری بیشتر در جوانی رخ می‌دهد؟ آشناپنداری در جمعیت عمومی شایع است، اما معمولا در سنین جوانی بیشتر گزارش می‌شود. علت دقیق آن کاملا مشخص نیست، اما احتمالا به ترکیبی از عوامل مربوط است از جمله: • فعالیت بیشتر شبکه‌های شناختی و حافظه؛ • میزان تجربه‌های جدید در این دورهٔ زندگی؛ • تفاوت در توجه و پردازش اطلاعات؛ • تغییرات مربوط به رشد و عملکرد مغز. با افزایش سن، بسیاری از افراد کاهش فراوانی آشناپنداری را گزارش می‌کنند. آیا آشناپنداری نشانه مشکل عصبی است؟ در بیشتر افراد، خیر. آشناپنداری گاه‌به‌گاه یک تجربه طبیعی انسانی است. اما آشناپنداری بسیار مکرر، شدید و همراه با علائمی مانند تغییر سطح هوشیاری، احساسات غیرمعمول شدید، یا نشانه‌های عصبی دیگر می‌توانند در برخی موارد با اختلالاتی مانند صرع لوب گیجگاهی مرتبط باشند. بنابراین تفاوت میان یک تجربه معمولی و یک علامت پزشکی، بیشتر به شدت، تعداد دفعات و علائم همراه بستگی دارد. آیا آشناپنداری ثابت می‌کند زندگی قبلی داشته‌ایم؟ خیر؛ هیچ مدرکی دال بر درستی این ادعا وجود ندارد. آشناپنداری یک تجربه حافظه‌ای است، اما وجود احساس «قبلا تجربه کردن» به معنای وجود یک تجربه واقعی در گذشته نیست. همان‌طور که مغز می‌تواند خاطرات کاذب بسازد(اینجا پست شده) یا احساس آشنایی بدون خاطره ایجاد کند، می‌تواند یک لحظه جدید را نیز آشنا احساس کند. احساس ذهنی یک پدیده واقعی است، اما تفسیر آن نیازمند شواهد جداگانه است. چرا آشناپنداری این‌قدر عجیب احساس می‌شود؟ چون یکی از پایه‌ای‌ترین سیستم‌های مغز، یعنی سیستم تشخیص آشنایی، برای لحظه‌ای با سیستم یادآوری هماهنگ نیست. ما معمولا به این هماهنگی اعتماد داریم که اگر چیزی آشناست، حتما قبلا آن را تجربه کرده‌ایم. اما آشناپنداری نشان می‌دهد این دو همیشه یکی نیستند. مغز می‌تواند پیام «این را می‌شناسم» را تولید کند، بدون اینکه پاسخ درستی برای پرسش«از کجا؟» داشته باشد. آشناپنداری نمونه‌ای شگفت‌انگیز از نحوه کار مغز انسان است. این تجربه نشان می‌دهد که حافظه یک سیستم ثبت ساده واقعیت نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از فرایندهای پیچیده برای تشخیص، پیش‌بینی و ساختن تجربه آگاهانه است. در آشناپنداری، مشکل این نیست که مغز چیزی را به یاد می‌آورد که اتفاق نیفتاده؛ بلکه احتمالا برای لحظه‌ای احساس یادآوری از واقعیت پیشی می‌گیرد. شاید عجیب‌ترین درس دژاوو این باشد که مغز فقط گذشته را بازسازی نمی‌کند؛ گاهی احساسِ گذشته را نیز می‌سازد. سام آریامنش 🚀 @ofoghroydad منابع Brown, A. S. (2003). A review of the déjà vu experience. Psychological Bulletin, 129(3), 394–413. Moulin, C. J. A. (2017). The cognitive neuropsychology of déjà vu. Cognitive Neuropsychology. Cleary, A. M. (2008). Recognition memory, familiarity, and déjà vu experiences. Current Directions in Psychological Science. O’Connor, A. R., & Moulin, C. J. A. (2010). Recognition without identification, erroneous familiarity, and déjà vu. Consciousness and Cognition. Spatt, J. (2002). Déjà vu: Possible parahippocampal mechanisms. Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry. مرتبط: کلیپ دژاوو چیست نقطه مقابل دژاوو وجود دارد، عجیب‌تر از خود دژاوو بخش قبلی: بخش سوم: رویای شفاف بخش بعدی: بخش پنجم: تجارب نزدیک به مرگ

🔴پست‌های جمعه ۱۴ آگوست ⬅️ میل طبیعی کاربران به متفاوت و متمایز بودن نیز می‌تواند به‌تدریج گفت‌وگوها را به سمت منفی‌گرایی سوق دهد. ⬅️ شرم و انگ اجتماعی؛ موانع اصلی کمک‌خواهی مردانِ قربانیِ خشونتِ شریکِ عاطفی ➖➖➖ 🔴پست‌های پنجشنبه ۱۳ آگوست 🎥 دانلود ۳ استندآپ کمدی از ریکی‌جرویز با زیرنویس چسبیده ⬅️ دنیسووان‌ها از هم‌عصران خود بلندقدتر بودند و گوشت زیادی می‌خوردند ⬅️ فسیل ۲۳۶ میلیون‌ساله، روایت تکامل زنده‌زایی در دودمان پستانداران را به چالش می‌کشد؛ زمان گذار تکاملی از تخمگذاری به زنده‌زایی در اجداد تکاملی ما ⬅️ پژوهش ۲۱کشوری: اوقات فراغت بدون نظارت، احتمال رفتار خشونت‌آمیز در نوجوانان را افزایش می‌دهد 🎥 بحثی در مورد آتئیسم ،هیتلر، کمونیسم و ... بین دوکینز و ریکی جرویس 🎥جرج کارلین: میدونین بهشت کجاست؟ ⬅️ پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش چهارم: دژاوو یا آشنا‌پنداری ➖➖➖ 🔴پست‌های چهارشنبه ۱۲ آگوست ⬅️ تماس چشمی چگونه به یادگیری زبان در نوزادان کمک می‌کند؟ ⬅️ آیا حیات سلولی دو بار آغاز شد؟ مطالعه جدید به دو خاستگاه مستقل اشاره دارد ➖➖➖ 🔴پست‌های سشنبه ۱۱ آگوست ⬅️ آیا باید با هوش مصنوعی ازدواج کرد؟ مسئله‌ای فراتر از عشق و فناوری ⬅️شیوه نوشتن در هنگام چت و یا شیوه حرف زدن بی‌معنی نیست، بلکه سرنخ‌هایی از شخصیت فرد به دست می‌دهد ⬅️ مزیت های دوزبانه بودن، در سطح مغز و اجتماعی ⬅️ رنگ آبی مصری در ایرانِ عصر آهن؛ نشانه‌ای از ارتباطات دوردست جهان باستان ➖➖➖ 🔴پست‌های دوشنبه ۱۰ آگوست ⬅️یک میلیون سال تولیدمثل بدون آمیزش جنسی، سامانه‌ای زیستی را از بین نبرده است ⬅️پال اِردوش؛ مردی که تقریبا همه‌چیز را کنار گذاشت تا ریاضیات را دنبال کند ⬅️پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش سوم: رویای شفاف ⬅️ پاسخ به حرفهای ترامپ در مورد واکسن و اوتیسم ➖➖➖ 🔴پست‌های یکشنبه ۹ آگوست ⬅️عن‌در ستایش زن‌ستیزان ⬅️ در مورد مردستیزی در ایران و تفاوتش با زن‌ستیزی ⬅️ فقط رژیم غذایی مادر مهم نیست؛ عادات غذایی پدر هم ممکن است بر رشد جنین اثر بگذارد ⬅️ تنهایی ممکن است بیش از انزوای اجتماعی به سلامت آسیب بزند ⬅️ دوره مجردی، می‌تواند فرصتی برای رشد فردی باشد ⬅️ گذر به جهان آینه‌ای: ذرات به رشته‌هایی شبح‌گون تبدیل می‌شوند و معمای تک‌قطبی مغناطیسی حل می‌شود. ➖➖➖ 🔴پست‌های شنبه ۸ آگوست ⬅️ پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش اول: وقتی احساس می‌کنیم کسی اینجاست ولی نیست؛ علم چه توضیحی برای «احساس حضور» دارد؟ ⬅️ پنجمین انتشار محرمانه اسناد: پنتاگون ویدئوهای تازه‌ای از اشیا و پدیده‌های ناشناس منتشر کرد ⬅️ منطقی رفتار کردن لزوما به معنای اخلاقی رفتار کردن نیست و برعکس.(چرا نوشتید رژیم در فلان مورد منطقی یا عاقلانه رفتار کرده؟ پس هوادار رژیم هستید!) ⬅️ فرهنگ‌سازی: خشونت را با جنسیت نسنجیم؛ با انسانیت بسنجیم ⬅️ تحقیقی جدید و جالب: میراث نئاندرتال‌ها؛ ژنی باستانی از نئاندرتال‌ها در ما که برخی انسان‌های امروز را بلندقدتر و عضلانی‌تر می‌کند به ویژه مردم آسیای شرقی را ⬅️ عادی‌سازی کثافتی به نام هیتلر ⬅️ پیچیده‌گویی و عقده توجه ⬅️ ترویج علم و فلسفه و ارتباط آن با پیچیده‌گویی و اصطلاحات تخصصی ⬅️ پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش دوم: تجربه خروج از بدن

بحثی در مورد آتئیسم ،هیتلر، کمونیسم و ... بین دوکینز و ریکی جرویس ترجمه #هدیه_دشتی 🚀 @ofoghroydad

پژوهش ۲۱کشوری: اوقات فراغت بدون نظارت، احتمال رفتار خشونت‌آمیز در نوجوانان را افزایش می‌دهد پژوهشی بین‌المللی با بررسی بیش از ۵۸ هزار نوجوان از ۲۱ کشور نشان می‌دهد که اوقات فراغت بدون ساختار با افزایش احتمال رفتارهای بزهکارانه و مواجهه با خشونت در نوجوانان ارتباط دارد. منظور از این اصطلاح، زمان‌هایی است که نوجوان بدون نظارت بزرگسالان و بدون مشارکت در فعالیت‌های هدفمند آموزشی، فرهنگی یا ورزشی، آزادانه تصمیم می‌گیرد چه کاری انجام دهد. پژوهشگران داده‌های کنسرسیوم International Self-Report Delinquency Study (ISRD) را بررسی کردند؛ طرحی بین‌المللی که با استفاده از پرسش‌نامه‌های ناشناس، مشارکت نوجوانان در جرم و همچنین قربانی‌شدن آنها در خشونت را پژوهش می‌کند. نتایج نشان داد که مهم‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده درگیری نوجوانان با جرم، معاشرت با همسالان بزهکار است. اوقات فراغت بدون ساختار در رتبه بعدی قرار داشت و در تمامی کشورهای بررسی‌شده، به‌عنوان عاملی مهم برای توضیح تفاوت‌های مربوط به بزهکاری و خشونت نوجوانان ظاهر شد. ترکیب این دو عامل، یعنی گذراندن زمان بدون ساختار در کنار همسالان بزهکار، با وضعیت پرخطرتر همراه بود. پژوهشگران دو نوع اصلی اوقات فراغت بدون ساختار را بررسی کردند؛ یکی در خانه، به‌ویژه استفاده از اینترنت، و یکی خارج از خانه، مانند حضور بدون نظارت در خیابان‌ها، محله‌ها و فضاهای عمومی. در بخش مربوط به برزیل، حدود ۱۹۰۰ نوجوان ۱۳ تا ۱۷ ساله از مدارس دولتی و خصوصی در ریبرائو پرتو و سرتائوزینی در پژوهش شرکت کردند. پژوهشگران از روش «گزارش‌دهی خوداظهاری بزهکاری» استفاده کردند؛ روشی که در آن نوجوانان به‌صورت ناشناس درباره تجربه یا ارتکاب رفتارهای مختلف پاسخ می‌دهند. پژوهش همچنین تفاوت‌هایی میان دختران و پسران در محیط آنلاین نشان داد. افزایش مشارکت دختران در برخی رفتارهای مجرمانه آنلاین، به‌ویژه رفتارهای مرتبط با ظاهر فیزیکی دیگران، از یافته‌های مورد توجه پژوهشگران بود. همچنین دختران بیشتر در گروهی قرار می‌گرفتند که هم‌زمان قربانی و عامل خشونت بودند. این گروه با شاخص‌های شدیدتر مشکلات روان‌شناختی، مشکلات خانوادگی و دشواری‌های تحصیلی همراه بود. با این حال، پژوهش یک محدودیت مهم دارد؛ نوجوانانی که از مدرسه خارج شده‌اند یا در نظام‌های قضایی و تربیتی نوجوانان قرار دارند در نمونه حضور نداشتند. بنابراین ممکن است آسیب‌پذیرترین گروه‌های نوجوانان کمتر در داده‌ها نمایندگی شده باشند. پژوهشگران همچنین تاکید می‌کنند که بزهکاری نوجوانان مختص طبقات اقتصادی پایین نیست. داده‌های خوداظهاری نشان می‌دهد رفتارهای بزهکارانه در میان نوجوانان همه طبقات اجتماعی دیده می‌شود؛ هرچند پیامدهای برخورد پلیسی و نهادی با این رفتارها می‌تواند به‌طور نامتناسبی بر نوجوانان کم‌برخوردار تحمیل شود. یکی از نتایج قابل توجه پژوهش این بود که کاهش ۲۰ درصدی اوقات فراغت بدون ساختار خارج از خانه با کاهش ۹٫۶ درصدی شیوع بزهکاری و کاهش ۷٫۴ درصدی وقوع موارد بزهکاری در کل نمونه همراه بود. اما این یافته نباید به‌صورت ساده به این نتیجه تبدیل شود که «هرچه نوجوان وقت آزاد بیشتری داشته باشد، مجرم‌تر می‌شود». پژوهش عمدتا درباره ارتباط آماری صحبت می‌کند و خود پژوهشگران نیز تاکید دارند که کیفیت محیط اجتماعی، دوستان، خانواده، مدرسه و فرصت‌های موجود در جامعه در این رابطه نقش دارند. به‌ویژه درباره اینترنت، مسئله پیچیده‌تر است. اوقات فراغت آنلاین بدون نظارت می‌تواند تماس نوجوانان با محتوا، گروه‌ها و فرصت‌های مرتبط با رفتارهای پرخطر را افزایش دهد، اما اینترنت هم‌زمان بخش مهمی از زندگی اجتماعی مدرن نوجوانان است و نمی‌توان آن را صرفا یک عامل جرم‌زا تلقی کرد. از دید پژوهشگران، بنابراین هدف سیاست‌گذاری نباید صرفا پر کردن وقت نوجوانان باشد. برنامه‌های ورزشی، فرهنگی و تفریحی زمانی می‌توانند نقش پیشگیرانه داشته باشند که واقعا برای نوجوانان جذاب باشند، با جامعه محلی پیوند داشته باشند و فرصت مشارکت، تعلق اجتماعی و رشد فردی ایجاد کنند. در نهایت، پیام اصلی پژوهش این است که پیشگیری از خشونت نوجوانان تنها با کنترل یا محدودکردن رفتار آنها حاصل نمی‌شود؛ بلکه سازمان اجتماعی زندگی روزمره نوجوانان، کیفیت روابط آنها و دسترسی‌شان به محیط‌های سالم برای مشارکت اجتماعی نیز اهمیت اساسی دارد. سام آریامنش 🚀 @ofoghroydad https://dx.doi.org/10.1371/journal.pone.0349291

🔔 مهر: رژیم حاکم بر ایران قرار است از نیمه‌شب امروز، فروش بنزین با قیمت ۸۷٬۲۰۰ تومان به ازای هر لیتر را در ۲۰۴ جایگاه سوخت در استان کرمان آغاز کند. این قیمت افزایش قابل‌توجهی در کشوری محسوب می‌شود که بنزین در آن به‌طور سنتی بسیار ارزان بوده، زیرا دولت بخش بزرگی از هزینه سوخت را یارانه می‌دهد. با این حال، دولت همچنان سوخت یارانه‌ای ارائه خواهد کرد. ساکنان استان ۱۱۰ لیتر بنزین را در قالب سهمیه ملی و ۴۰ لیتر دیگر را در قالب سهمیه استانی دریافت خواهند کرد که سهمیه استانی در دو نوبت ۲۰ لیتری اختصاص می‌یابد. این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که ایران با هزینه سنگین یارانه‌های سوخت، افزایش مصرف بنزین و فشار فزاینده بر نظام انرژی خود مواجه است. 🚀 @ofoghroydad

به گزارش گاردین، چندین ملوان ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن در حالی تلاش کرده‌اند خود را به دریا بیندازند که خدمه این ناو در جریان استقرار طولانی‌مدت برای پشتیبانی از عملیات علیه رژیم حاکم بر ایران، با فشارهای فزاینده روانی مواجه هستند. حدود ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی این ناو اکنون وارد نهمین ماه حضور در دریا شده‌اند و رکورد ۲۵۰ روز متوالی بدون پهلوگیری در خشکی را ثبت کرده‌اند. خانواده‌های خدمه نسبت به فرسودگی شدید، وخامت شرایط زندگی و ناکافی بودن حمایت‌های موجود در ناو ابراز نگرانی کرده‌اند. گزارش‌ها از دوش‌های کپک‌زده، توالت‌ها و تجهیزات لباسشویی خراب، کمبود آب گرم و اقلام اولیه بهداشتی و محدودیت مواد غذایی حکایت دارند. چندین مورد اقدام به خودکشی نیز در داخل ناو خنثی شده است. یکی از همسران خدمه گفت همسرش پس از آنکه مأموریت دریایی او چندین بار تمدید شد، تلاش کرده بود خود را به دریا بیندازد و افزود: «او ترسیده است.» این زن پس از آنکه همسرش به سمت بیرون ناو پریده بود، تماسی درباره این حادثه دریافت کرد، اما می‌گوید چندین هفته است هیچ خبری از سوی نیروی دریایی درباره وضعیت او دریافت نکرده است. در یکی از این حوادث، ملوانی که در حال نگهبانی بود متوجه شد یکی از هم‌خدمتی‌هایش قصد دارد خود را به دریا بیندازد و با مداخله به‌موقع، او را به عرشه بازگرداند. در حادثه‌ای دیگر نیز نگهبانان توانستند مانع پریدن یکی از اعضای خدمه از ناو شوند. ناو آبراهام لینکلن ابتدا در نوامبر ۲۰۲۵ برای انجام عملیات در اقیانوس آرام اعزام شده بود، اما پس از آغاز جنگ با دیکتاتوری حاکم بر ایران به خاورمیانه تغییر مسیر داد و بازگشت آن نیز چندین بار به تعویق افتاده است. 🚀 @ofoghroydad

از برنامه‌های زیبای «استاد ایرج» که در برنامه رادیویی بزم شاعران با مجری‌گری شاعر توانا «مهدی سهیلی» و تار «استاد بزرگ فرهنگ شریف» و اشعاری از زنده یاد «احمد گلچین معانی» در «دستگاه افشاری» خوانده شده است. 🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼 🚀 @ofoghroydad فرستاده شده از سوی کاربر کانال

استاد ایرج خواجه‌امیری درگذشت 🖤 ایشان بخشی از خاطره و موسیقی چند نسل از ایرانیان بود. صدایی که با لطافت و احساس، سال‌ها با شادی‌ها، دلتنگی‌ها و خاطرات مردم این سرزمین همراه شد. ایرج خواجه‌امیری رفت اما ترانه‌هایش در حافظه جمعی ما ماندگار شده‌اند. یادش گرامی و صدایش جاودان. 🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼 🚀 @ofoghroydad

🔴پست‌های سشنبه ۱۱ آگوست ⬅️ آیا باید با هوش مصنوعی ازدواج کرد؟ مسئله‌ای فراتر از عشق و فناوری ⬅️شیوه نوشتن در هنگام چت و یا شیوه حرف زدن بی‌معنی نیست، بلکه سرنخ‌هایی از شخصیت فرد به دست می‌دهد ⬅️ مزیت های دوزبانه بودن، در سطح مغز و اجتماعی ⬅️ رنگ آبی مصری در ایرانِ عصر آهن؛ نشانه‌ای از ارتباطات دوردست جهان باستان ➖➖➖ 🔴پست‌های دوشنبه ۱۰ آگوست ⬅️یک میلیون سال تولیدمثل بدون آمیزش جنسی، سامانه‌ای زیستی را از بین نبرده است ⬅️پال اِردوش؛ مردی که تقریبا همه‌چیز را کنار گذاشت تا ریاضیات را دنبال کند ⬅️پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش سوم: رویای شفاف ⬅️ پاسخ به حرفهای ترامپ در مورد واکسن و اوتیسم ➖➖➖ 🔴پست‌های یکشنبه ۹ آگوست ⬅️عن‌در ستایش زن‌ستیزان ⬅️ در مورد مردستیزی در ایران و تفاوتش با زن‌ستیزی ⬅️ فقط رژیم غذایی مادر مهم نیست؛ عادات غذایی پدر هم ممکن است بر رشد جنین اثر بگذارد ⬅️ تنهایی ممکن است بیش از انزوای اجتماعی به سلامت آسیب بزند ⬅️ دوره مجردی، می‌تواند فرصتی برای رشد فردی باشد ⬅️ گذر به جهان آینه‌ای: ذرات به رشته‌هایی شبح‌گون تبدیل می‌شوند و معمای تک‌قطبی مغناطیسی حل می‌شود. ➖➖➖ 🔴پست‌های شنبه ۸ آگوست ⬅️ پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش اول: وقتی احساس می‌کنیم کسی اینجاست ولی نیست؛ علم چه توضیحی برای «احساس حضور» دارد؟ ⬅️ پنجمین انتشار محرمانه اسناد: پنتاگون ویدئوهای تازه‌ای از اشیا و پدیده‌های ناشناس منتشر کرد ⬅️ منطقی رفتار کردن لزوما به معنای اخلاقی رفتار کردن نیست و برعکس.(چرا نوشتید رژیم در فلان مورد منطقی یا عاقلانه رفتار کرده؟ پس هوادار رژیم هستید!) ⬅️ فرهنگ‌سازی: خشونت را با جنسیت نسنجیم؛ با انسانیت بسنجیم ⬅️ تحقیقی جدید و جالب: میراث نئاندرتال‌ها؛ ژنی باستانی از نئاندرتال‌ها در ما که برخی انسان‌های امروز را بلندقدتر و عضلانی‌تر می‌کند به ویژه مردم آسیای شرقی را ⬅️ عادی‌سازی کثافتی به نام هیتلر ⬅️ پیچیده‌گویی و عقده توجه ⬅️ ترویج علم و فلسفه و ارتباط آن با پیچیده‌گویی و اصطلاحات تخصصی ⬅️ پاسخ علم به تجربه‌های عجیب؛ بخش دوم: تجربه خروج از بدن

رنگ آبی مصری در ایرانِ عصر آهن؛ نشانه‌ای از ارتباطات دوردست جهان باستان کشف نزدیک به ۵۰۰ شیء ساخته‌شده از خمیر «آبی مصری» در محوطه‌های باستانی حسنلو و دینخا تپه در شمال‌غرب ایران، شواهد تازه‌ای درباره ارتباطات فرهنگی، فناوری و تجاری میان جوامع عصر آهن در خاور نزدیک ارائه می‌کند... ادامه گزارش ➡️ 🚀 @ofoghroydad

شیوه نوشتن در هنگام چت و شیوه حرف زدن بی‌معنی نیست، بلکه سرنخ‌هایی از شخصیت فرد به دست می‌دهد. از شیوه حرف زدن و نوشتن، بخشی از ما دیده می‌شود. گاهی فقط از روی چگونگی حرف زدن یا نوشتن یک نفر می‌توان سرنخ‌هایی درباره ویژگی‌های او به دست آورد؛ نه به این معنا که می‌توان شخصیت کسی را از روی چند جمله تشخیص داد، بلکه به این معنا که زبان، اطلاعاتی درباره فرد در خود حمل می‌کند. منظورم در اینجا حتی این نیست که فرد درباره چه موضوعاتی صحبت می‌کند. موضوع صحبت خودش بحث جداگانه‌ای است. اینجا منظورم خودِ شیوه استفاده از زبان است؛ انتخاب واژه‌ها، ساختار جمله‌ها، میزان رسمی یا محاوره‌ای بودن، استفاده از واژه‌های بیگانه، شدت بیان، میزان قطعیت، نحوه خطاب کردن دیگران و حتی ریتم و سبک نوشتن. این ایده فقط یک برداشت شهودی نیست. در روان‌شناسی شخصیت، فرضیه واژگانی مدت‌هاست بررسی می‌شود؛ ایده‌ای که می‌گوید بخشی از تفاوت‌های مهم شخصیتی انسان‌ها در زبان روزمره بازتاب پیدا می‌کند. پژوهش‌های واژگانی نیز توانسته‌اند ارتباط‌هایی میان زبان و ابعاد شناخته‌شده شخصیت، از جمله پنج عامل بزرگ شخصیت، پیدا کنند. حتی در شبکه‌های اجتماعی، پژوهشگران توانسته‌اند از الگوهای زبانی در حجم بسیار بزرگی از نوشته‌ها، تا حدی ویژگی‌های شخصیتی افراد را پیش‌بینی کنند. برای نمونه، پژوهشی روی بیش از ۶۶ هزار کاربر فیس‌بوک نشان داد که تحلیل زبان می‌تواند با ارزیابی‌های شخصیتی خود افراد و حتی ارزیابی دیگران از شخصیت آنها همخوانی داشته باشد. اما این موضوع ظریف‌تر از آن است که بگوییم «فلان کلمه یعنی فلان شخصیت». مثلا دو نفر ممکن است یک مفهوم واحد را بیان کنند: یکی بنویسد: «این حرف درست نیست.» و دیگری بنویسد: : «این حرف واقعا چرند است.» محتوای اصلی تقریبا یکی است، اما شدت، بار هیجانی و رابطه با مخاطب یکسان نیست. ما در گفت‌وگوی حضوری اطلاعات زیادی را از لحن صدا، مکث، سرعت حرف زدن و حالت چهره دریافت می‌کنیم. در متن این نشانه‌ها حذف می‌شوند، اما نشانه‌های دیگری باقی می‌مانند؛ واژه‌ها، نشانه‌گذاری، طول جمله‌ها، تکرار، شدت کلمات و نحوه خطاب کردن مخاطب. به همین دلیل، حتی در یک چت ساده هم ممکن است چیزی فراتر از معنای تحت‌اللفظی جمله دریافت کنیم. مثلا گاهی در نوشته‌های خود من احتمالا رگه‌ای از تندی یا خشونت دیده می‌شود. این لزوما به این معنی نیست که در زندگی واقعی فرد خشنی هستم؛ بلکه سبک نوشتار می‌تواند شدت هیجانی و حالت ارتباطی خاصی را منتقل کند. و این دقیقا جایی است که باید مراقب خطای استنتاج باشیم: سبک زبانی، خودِ شخصیت نیست. • اگر کسی واژه‌های پیچیده به کار می‌برد، الزاما باهوش‌تر نیست. • اگر کسی زیاد از واژه‌های انگلیسی استفاده می‌کند، الزاما مدرن‌تر یا روشنفکرتر نیست. • اگر کسی در نوشته‌هایش تند است، الزاما در زندگی واقعی انسان خشنی نیست. پژوهش‌ها بیشتر از ارتباط‌های آماری در تعداد زیادی از افراد صحبت می‌کنند، نه شخصیت‌خوانی قطعی از روی یک پیام. با این حال، نکته اصلی همچنان جالب است: ما فقط با «آنچه می‌گوییم» خودمان را نشان نمی‌دهیم؛ تا حدی با چگونگی گفتن آن نیز اطلاعاتی درباره خودمان منتقل می‌کنیم. زبان فقط وسیله انتقال فکر نیست؛ بخشی از ردپای روان‌شناختی ما نیز در آن باقی می‌ماند. و شاید به همین دلیل است که حتی وقتی صدای کسی را نمی‌شنویم و فقط با او چت می‌کنیم، باز هم می‌توانیم چیزی از حال‌وهوای او، سبک ارتباطی‌اش و بعضی ویژگی‌هایش احساس کنیم؛ البته همیشه به‌صورت ناقص و احتمالی، نه قطعی. سام آریامنش 🚀 @ofoghroydad

مزیت های دوزبانه بودن، در سطح مغز و اجتماعی 🚀 @ofoghroydad

پیام ایران روشن است: تنگه هرمز تا زمانی که آمریکا به جنگ و محاصره پایان ندهد، دارایی‌های بلوکه‌شده ایران را آزاد نکند و با برقراری آتش‌بس در سراسر منطقه، از جمله در لبنان و غزه، موافقت نکند، بازگشایی نخواهد شد. تا زمانی که همه این شروط برآورده نشوند، تنگه بسته خواهد ماند. محسن رضایی 🚀 @ofoghroydad ➖➖➖➖ درواقع این پیام سران رژیم است؛ با توجه به اخبار مذاکره و توافق در ساعات قبل، شاید از قبل در موردش توافق شده است و در حال آماده‌سازی جامعه برای اعلام آن هستند. اگر چنین هم نباشد پیامی روشن با خواسته‌هایی روشن است و خواسته‌ی عجیب و جدیدی نمی‌بینم مثل عوارض. یعنی ممکن است موضوع عوارض یا نوعی خدمات را با عمان و سایر کشورهای عربی منطقه حل و فصل و نهایی کرده باشند.

در تصویر: حلقه بازخورد این همینطور می‌چرخد اگر توافقی نشود؛ همینطور می‌چرخد اگر محاصره و تشدید اقتصادی ادامه یابد. هر بار: بخشی از بدنه نظامی سیاسی حکومت کنده می‌شود و کاهش ‌می‌یابد هر بار نیروی سرکوب کاهش می‌یابد هر بار مردم خشمگین‌تر و جری‌تر می‌شوند در هر دور، این حکومت است که هر بار کوچک و کوچکتر می‌شود. 🚀 @ofoghroydad

فشار اقتصادی؛ جایگزین موقت حملات نظامی ایالات متحده نیز تا حدی بر ظرفیت جامعه ایران و همچنین نیروهای نظامی و امنیتی داخل کشور برای ایجاد فشار از درون حساب باز کرده است. در این چارچوب، ترکیب فشار اقتصادی با فشار اجتماعی و سیاسی می‌تواند بخشی از راهبرد فشار بر ساختار جمهوری اسلامی باشد. انتقال محور فشار از حمله نظامی مستقیم به فشار اقتصادی، در عمل به معنای کاهش اتکا به حملات گسترده هوایی و افزایش اتکا به پیامدهای داخلی فشار بر حکومت است؛ یعنی به‌جای آنکه همه اهداف از طریق ناوها و جنگنده‌ها هدف قرار گیرند، بخشی از فشار از طریق اقتصاد، جامعه و ساختار حکومتی ایجاد شود. در این چارچوب، حملات هوایی شبانه ظاهرا فعلا در اولویت پایین‌تری قرار گرفته‌اند. این توقف می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد: ۱. کاهش اهداف ارزشمند یا قابل‌دستیابی برای حملات هوایی پس از حملات گسترده، ممکن است بخشی از اهداف اصلی نظامی و زیرساختی پیش‌تر منهدم یا آسیب‌دیده باشند و در نتیجه، ارزش عملیاتی حملات بیشتر کاهش یافته باشد. ۲. فشار کشورهای عربی منطقه تداوم حملات موشکی ایران می‌تواند کشورهای عربی منطقه را که در معرض حملات و پیامدهای جنگ قرار دارند، بیش از پیش تحت فشار قرار دهد. حتی اگر بخش عمده موشک‌ها رهگیری شوند، عبور تعداد محدودی از آنها نیز می‌تواند به زیرساخت‌ها و تأسیسات حیاتی آسیب وارد کند. بنابراین هزینه سیاسی و امنیتی ادامه حملات برای متحدان و شرکای منطقه‌ای آمریکا نیز می‌تواند افزایش یافته باشد. ۳. کاهش ذخایر سامانه‌های رهگیری یکی دیگر از محدودیت‌های احتمالی، مصرف ذخایر موشک‌های رهگیر است. در یک جنگ فرسایشی، حتی اگر سامانه‌های دفاعی عملکرد خوبی داشته باشند، ادامه نرخ بالای مصرف مهمات رهگیری می‌تواند به یک مسئله راهبردی تبدیل شود. با این حال، این به معنای از بین رفتن توان تهاجمی آمریکا نیست. ایالات متحده همچنان از ظرفیت قابل‌توجهی برای انجام حملات هوایی برخوردار است و در صورت تصمیم سیاسی، می‌تواند مجددا حملات سنگین را آغاز کند. بنابراین می‌توان توقف فعلی حملات شبانه را، دست‌کم در سطح یک فرضیه تحلیلی، نتیجه ترکیبی از کاهش ارزش برخی اهداف، ملاحظات سیاسی منطقه‌ای و مدیریت منابع دفاعی و نظامی دانست؛ نه نشانه پایان توانایی آمریکا برای حمله. اما بخش مهم‌تر ماجرا، فشار اقتصادی است. لطفا این بخش را بخوانید: فشار اقتصادی هرچقدر هم شدید باشد، الزاما به همان نسبت مستقیما به خود سران حکومت منتقل نمی‌شود. چیزی از سفره خود سران کشور کاسته نمی‌شود. ساختارهای قدرت معمولا می‌توانند برای مدتی طولانی هزینه بحران را به جامعه منتقل کنند و منابع محدود را برای حفظ هسته قدرت، نیروهای نظامی و امنیتی و ساختار حکومتی در اولویت قرار دهند. هدف احتمالی فشار اقتصادی، بنابراین می‌تواند ایجاد فشار بر جامعه از یک سو و بدنه حکومت و نیروهای نظامی و امنیتی از سوی دیگر باشد. اگر این فشار ادامه پیدا کند و تشدید شود، ممکن است به‌تدریج از سطح مردم عادی فراتر رفته و به خانواده‌های نیروهای نظامی و کارکنان حکومت نیز منتقل شود. • اما چرا فشار اقتصادی به بدنه نظامی حکومت منتهی می‌شود؟ اینجاست که مسئله مهم دیگری مطرح می‌شود: نیروهای نظامی و امنیتی حقوق دریافت می‌کنند؛ اما این حقوق از چه منابعی باید تأمین شود؟ تا چه زمانی منابع مالی برای پرداخت حقوق وجود خواهد داشت؟ تا چه زمانی امکان تأمین ارز برای واردات سوخت وجود دارد؟ و اگر بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها با کمبود جدی مواجه شوند، حمل‌ونقل زمینی، دریایی و هوایی تا چه اندازه می‌تواند ادامه پیدا کند؟ پس از اختلال در حمل‌ونقل نیز مسئله دیگری آغاز می‌شود: اگر حمل‌ونقل مختل شود، مواد غذایی و کالاهای تولیدشده چگونه باید از محل تولید و واردات به فروشگاه‌ها و شهرها برسند؟ اینجا با یک اثر دومینویی مواجه می‌شویم: محاصره و اختلال در تجارت خارجی                                 ↓ کاهش درآمد ارزی و دشوار شدن واردات                                 ↓ کاهش توان تأمین سوخت، مواد اولیه و کالاهای اساسی                                 ↓ کمبود یا گرانی بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها                                 ↓ افزایش هزینه حمل‌ونقل                                 ↓ اختلال در حمل‌ونقل جاده‌ای، دریایی و هوایی                                 ↓ اختلال در انتقال کالا از محل تولید و واردات به شهرها و فروشگاه‌ها                                 ↓ کاهش عرضه کالا و افزایش قیمت‌ها                                 ↓ احتکار، خرید هیجانی و شکل‌گیری بازار سیاه                                 ↓ کمبود محسوس‌تر کالاهای ضروری                                 ↓ فشار مستقیم بر زندگی مردم اما این تنها یک شاخه از دومینو است. کاهش درآمد و منابع مالی دولت                                 ↓ کاهش توان پرداخت حقوق، مزایا و هزینه‌های جاری                                 ↓ کاهش قدرت خرید کارکنان و نیروهای نظامی و امنیتی                                 ↓ فشار اقتصادی بر خانواده‌های آنان                                 ↓ کاهش رضایت و انگیزه بخشی از بدنه حکومت                                 ↓ افزایش احتمال غیبت، فرار از خدمت، امتناع از اجرای برخی دستورات یا نافرمانی از طرف دیگر: گرانی و کمبود کالاهای ضروری                                 ↓ افزایش نارضایتی عمومی                                 ↓ اعتراض‌های پراکنده                                 ↓ سرکوب                                 ↓ افزایش هزینه حفظ امنیت و کنترل اجتماعی                                 ↓ مصرف بیشتر منابع محدود حکومت                                 ↓ فشار بیشتر بر بودجه و اقتصاد و این یعنی شکل‌گیری یک حلقه بازخورد: از پایین و چپ بخوانید: →کاهش منابع → اختلال اقتصادی → گرانی و کمبود → اعتراض → سرکوب → افزایش هزینه حکومت → کاهش منابع یعنی فشار اقتصادی باعث ایجاد یک حلقه میشود، یعنی دوباره از آخر به اول رجوع کنید. همه این‌ها در صورتی که مجتبی نخواهد مذاکره و توافق کند به احتمال زیاد رخ خواهند داد. سام 🚀 @ofoghroydad