خاکسترِاقیانوس؛

دوستت خواهم داشت دوستت خواهم داشت؛ میان خیابان‌هایی که شب، چراغ‌هایشان را زودتر از همیشه خاموش می‌کنند، میان پنجره‌هایی که سال‌هاست کسی پشتشان انتظار نمی‌کشد، و میان فصل‌هایی که بی‌اجازه می‌آیند و بی‌خداحافظی می‌روند. دوستت خواهم داشت؛ مثل درختی که در دلِ زمستان، بی‌آنکه نشانی از بهار ببیند، باز هم ریشه‌هایش را محکم در خاک نگه می‌دارد. مثل رودخانه‌ای که راهِ دریا را فراموش نمی‌کند، حتی وقتی سنگ‌ها تمام مسیرش را سد کرده‌اند. اگر روزی جهان از یاد ببرد که عشق چگونه آغاز می‌شود، من هنوز نامت را به خاطر خواهم داشت؛ همان‌گونه که زمین، ردِّ باران را به خاطر می‌سپارد و آسمان، آخرین پروازِ پرنده‌ای گمشده را. و اگر سهمِ من از تمام این زندگی تنها چند لحظه نگاهِ تو باشد، همان چند لحظه را چون گران‌بهاترین معجزه‌ی دنیا در قلبم نگه خواهم داشت؛ جایی که هیچ فاصله‌ای به آن راه ندارد و هیچ فراموشی‌ای توانِ رسیدن به آن را پیدا نمی‌کند.

قلبم درد میگیره.

وای جونگ کوک وای

به همون حس قدرت. آزادی. انتقام. خشم.

بیایید برگردیم به دی ماه.

در تاریخ بنویسید ما را با اذان صبح اعدام و با اذان شب به گلوله میبندند همان کسانی که خدایشان رحمان پیامبرشان مهربان و امامشان مظلوم است

ایران تسلیت.

امیدوارم این بار که رفتم عمو مراد اسممو بخونه.

آناهیتا اذرشب امروز ساعت ۴:۳۴ دقیقه تو اعتراض اعدام نشدن این سه عزیز جاوید نام شد.

هیچ صدایی به اندازه اذان حالمو به هم نمیزنه