کانال کوهنوردان زاگرس نقده (زادگاه" زنده یاد محمد اوراز ") تأسیس ــ 1998

نخستین صعود آلپی‌ یک قله ۸۰۰۰ متری در اوت ۱۹۷۶ راینولد مسنر و پیتر هابلر تاریخ کوه‌نوردی را با انجام نخستین صعود سبکبار به یک قله ۸۰۰۰ متری رقم زدند. این دستاورد بر روی قله گاشربرومI به وقوع پیوست و نقطه عطف بزرگی در صعودهای ارتفاع‌ بالا محسوب می‌شود. همچنین این نخستین بار بود که مقامات محلی اجازه تلاش برای صعود یک کوه ۸۰۰۰ متری را به شیوه واقعا آلپی صادر کردند. /قاف 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

👈صعود مکانیکی یا صعودِ حسی؟ وقتی صحبت از صعود و فتح قله می شود ناخودآگاه، یاد کار بدنی و فیزیکی و کوله کشی و نفس نفس زدن می افتیم. اما از نظر من دو نوع صعود وجود دارد: صعود اول: صعود مکانیکی صعود مکانیکی، یعنی برای کوهنورد فقط فتح قله هدف است، در این صعود، فرد به پیرامون خود توجه ندارد، مثلا زیبایی های اطراف، درک طبیعت و ... او صرفا می خواهد صعود کند، تحت هر شرایط و هر قیمتی. معمولا در صعود های مکانیکی، احوالات همنورد چندان مورد توجه نیست. در صعود مکانیکی جنبه قدرت بدنی پر رنگ تر است است و کم و بیش با کل کل، رقابت های غیر سالم توام است. در این مدل صعود اجرای فرمانی بار گذاری شده در cpu مغز کوهنورد اولویت است که توسط یک ماشینِ بی احساس باید صورت گیرد و دست آخر این که در این نوع صعود، کار تیمی خیلی مهم نیست و هر فردِ گروه صرفا به خودش می اندیشد و اعضای گروه خیلی در قید و بند یکدیگر نیستند و اولویت در هر شرایط، فتح قله است. عموما ادبیات صعود مکانیکی اینگونه است: "قله فلان را در فلان ساعت و دقیقه زدم ..." صعود دوم: صعودِ حسی در این نوع صعود، فرد علاوه بر تعیین هدف، به اغنا خود هم می پردازد، به محیط پیرامون خود دقت می کند، انواع گیاهان، نحوه رویش، جهت باد، شکل سنگ ها، چرایی خلقت، بزرگی آفرینش، واکاوی خود، یادگیری هر موضوع جدید، پیگیر بودن احوالات همنورد خود، بهداشت محیط، حفظ محیط زیست و خلاصه همه چیز در ذهن و قلب او جاری و ساری است، رنگ گل ها قلقلکش می دهد و نم بارون عاشقش می سازد، او از لحظه لحظه صعود لذت می برد. با سنگ و گیاه و مه و خورشید و فلک و خالقِ خود حرف می زند و به دنبال خلق ارزش و معنا های جدید در زندگی خود و راهکار هایی جهت فائق آمدن بر مشکلات روزمره خود و دیگران است. در صعود حسی علاوه بر جنبه ارتقا قدرت بدنی، فرد به پالایش و صیقل روح و روان خود نیز می پردازد، گویی صعودِ حسی، مجموعه ای از ادراکات و توجهات به درون خود و محیط پیرامون است و به شکلی اخلاقیات، نمود بیش تری دارد. روابط اعضای گروه صمیمی تر است و چه بسا فتح قله در هر شرایط، افتخار محسوب نمی شود. در صعودِ حسی، ضمن دقتِ فرد به سلامتی و ایمنی خود و دیگران، "حال" خوبی دارد. / سعید طیرانی 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

برای رسیدن به قله، باید از پرتگاه رد شد. وقتی به پرتگاه رسیدی، بدون تا قله راهی نمونده. ادامه بده ناامید نشو....! 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

👈یادبود نیرمال «نیمز» پورجا؛ مردی که مرزهای هیمالیا را جابه‌جا کرد نیرمال پورجا، کوهنورد نامدار نپالی و خالق یکی از بزرگ‌ترین رکوردهای تاریخ کوهنوردی، در حادثه تلخ بهمن در برودپیک جان خود را از دست داد. او در سال ۲۰۱۹ با صعود هر ۱۴ قله بالای هشت‌هزار متر در مدت زمانی بی‌سابقه، نام خود را در تاریخ کوهنوردی جهان ثبت کرد. اما فراتر از رکوردها، نام او برای بسیاری از کوهنوردان یادآور اراده، تلاش بی‌وقفه و جسارت در مواجهه با سخت‌ترین شرایط کوهستان بود. کوهستان بار دیگر یادآوری کرد که در برابر عظمت طبیعت، حتی بزرگ‌ترین نام‌ها نیز آسیب‌پذیرند. یاد و خاطره نیرمال پورجا و دیگر جان‌باختگان حادثه برودپیک گرامی باد. 🖤 #برودپیک #نیرمال_پورجا 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

✍کوهستان، آزمونِ اخلاق حرفه‌ای است؛ نه فقط توان صعود. در مسیرهای فنی و پرخطر، گاهی ارزشمندترین تصمیم، ادامه‌دادن نیست؛ ایستادن برای انسانی‌ست که در مسیر گرفتار شده است. همراهی حادثه‌دیده تا عبور از محدوده خطر و رسیدن به نقطه امن، بخشی از مسئولیت و فرهنگ واقعی کوهنوردی است. این سخن، اشاره‌ای به یک رفتار مشخص نیست؛ یادآوری یک اصل است: کمک به انسان، وظیفه است؛ اما قدرشناسی، نشانه شخصیت. قله را می‌توان فتح کرد؛ اما اعتبار یک کوهنورد، در منش اوست. 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

👈برخورد آرام و دقیق با مصدوم را فراموش نکنید! 🔹بیماران سرمازده مانند بلوری ترک خورده هستند که هر حرکت تندی می تواند باعث شکستن آن ها شود. پس یا مصدوم بسیار آرام و با احتیاط رفتار کنید. 🔹تکان ناملایم یا ضربه های ساده می تواند باعث مرگ این بیماران شود، خصوصاً مصدومانی که هوشیاری خود را از دست داده اند، این خطر بسیار بیشتر است. 🔹هیچگاه مصدوم ناهوشیار را مرده نپندارید حتی اگر نبض و تنفس ندارد. این مصدومین گاهی چند ساعت بعد از ناپدید شدن علایم حیاتی نیز زنده می مانند. 🔹برای درمان مصدومین هیپوترمی که بیهوش هستند ابتدا باید علایم حیاتی این بیماران را بررسی کرد و در صورت فقدان این علایم باید اقدام به احیاء قلبی_ریوی نمود و همزمان نیز تدابیر گرم کردن مصدوم را انجام داد. بهترین مکان برای گرم کردن این بیماران بیمارستان می باشد. لذا بهترین کار این است که فرد سرمازده را به مرکز درمانی انتقال داد. 🔹در هر صورت بهترین کار برای این افراد حفظ علائم حیاتی کنترل مثلث سرمازدگی و رساندن ایشان به مرکز درمانی می باشد. به خاطر داشته باشیم در مصدوم هوشیار و بیهوش خطرناکترین اتفاق این است که پس از بهبودی دوباره دچار هیپوترمی شوند. هیپوترمی ثانویه از هیپوترمی اولیه خطرناک تر می باشد. بنابراین تداوم گرم کردن بیمار بسیار مهم است. ⚠️کارهایی که هرگز نباید انجام دهید! 🔸 مراقب روش های انتخابی برای گرم کردن مصدوم باشید! در سال های گذشته، تماس پوست با پوست به عنوان وسیله ای برای گرم شدن مجدد توصیه می شد، اما نتیجه آن ممکن است به سمتی برود که درجه حرارت بدن همراه، شروع به کاهش کند. پس در هنگام استفاده از این روش مراقب باشید! 🔸 هرگز به مصدوم الکل ندهید، زیرا این امر باعث گشاد شدن عروق می شود و خون گرم از قسمت مرکزی بدن به اندام ها منتقل می شود، بنابراین بدن بیشتر خنک می شود. مصرف الکل و مواد مخدر ممکن است بدن شما را از داخل گرم کند، اما باعث انبساط رگ های خونی می شود که نتیجه آن، از بین رفتن سریع گرما از سطح پوست می شود. علاوه بر این، استفاده از الکل یا مواد مخدر می تواند در قضاوت شما در خصوص نیاز به پوشیدن لباس گرم در شرایط آب و هوای سرد تأثیر بگذارد. اگر فردی در هوای سرد الکل مصرف کند، پس از بازگشت به حالت اولیه، احتمالاً به هیپوترمی مبتلا می شود. 🔸 برای گرم شدن مجدد، هرگز پوست صدمه دیده را مالش ندهید. با ماساژ آن قسمت، خون گرم از قسمت مرکزی بدن، به سمت پوست هدایت می شود و آن لحظه به جای گرم کردن مصدوم، می تواند صدمه جدی ای به اون ناحیه بزند. 🔸 پس از گرم کردن مجدد پا، راه نروید؛ شما باید حمل شوید. اگر مجبورید از خانه بیرون بروید، پاهای یخ زده را گرم نکنید، زیرا یخ زدگی می تواند دوباره عود کند. اگر مطمئن نیستید که بتوانید از محیط سرما خارج و دور شوید، پاهای سرمازده را گرم نکنید، زیرا با پای سرمازده بدون احتمال آسیب بیشتر می توان برای مدتی کوهپیمایی کرد، ولی اگر پاها گرم شوند، درد شدیدی ایجاد می شود و راه رفتن بسیار مشکل می شود ضمناً بافتی که یک بار یخ زده و گرم گشته اگر  در اثر بی احتیاطی دوباره یخ بزند آسیب بافتی به عضو بسیار بیشتر خواهد بود. در پناهگاه برای درمان سرمازدگی موضعی از آب گرم (40 درجه سانتی گراد ) می توان استفاده کرد. 🔸عوارض اگر بعد از چند ساعت یا چند روز، در محل سرمازده تاول ایجاد شد، از دستکاری آن خودداری کنید، زیرا سطح پوست تاول بهترین مانع برای جلوگیری از عفونت است. عارضه طولانی مدت سرمازدگی، حساسیت شدید پوست آن قسمت به سرما، تعریق و دردهای سوزشی است. 🔸 تاول ها را نترکانید (این خطر ابتلا به عفونت جدی را به همراه دارد) در صورت ترکیدن تاول، آن را ضدعفونی کرده و آنتی بیوتیک تجویز شده مصرف کنید. عواملی همچون ضعف و خستگی، بیخوابی، گرسنگی و تشنگی، مشکلات روحی مثل ترس، نامیدی و اضطراب باعث تشدید هایپوترمی می شوند. 🔰‍ جابجایی مصدوم یک مصدوم با علائم متوسط در حال پیشرفت یا علائم شدید، هرگز نباید منتقل شود. زیرا احتمال آریتمی قلبی وجود دارد که می تواند منجر به ایست قلبی شود. اگر می توانید ضربان قلب را به وضوح تأیید کنید، این نشانه مطمئنی است که باید در همان جایی که هستید بمانید. ممکن است نتوانید نبض روی مچ دست یا گردن پیدا کنید. به یاد داشه باشید یک بزرگسال معمولی ضربان قلب در حالت استراحت بین 60 تا 80 ضربان در دقیقه خواهد داشت. نبض، تنفس و گردش خون فرد را بسیار دقیق بررسی کنید. اگر تنفس متوقف شد، مصدوم را به پشت برگردانید و هوا را به دهان او وارد کنید، هر شش ثانیه یک بار نفس بدهید، تا زمانی که تنفس دوباره شروع شود. یادتان باشد که سر او را عقب نگه دارید. اگر قلب متوقف شود، CPR را شروع کنید. در پایان کوه ها در زمستان ها خیال انگیز و رؤیایی می شوند و به همان اندازه خطرناک و پر حادثه.. 👇👇👇 Telegram.me/ZagrosNaghadeh

Between Annapurna l camp 2 and camp 3 video shot by myself. you can see here how to climb mountain climber life is too hard #mountaineering #sherpapower 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

👈#دویدن و کوهنوردی آرام وطولانی 👇👇👇 برای دست یابی به تندرستی و نشاط راهی دلپذیرتر از دویدنها و کوهنوردآرام و طولانی در پارکها و تپها و کوهای نزدیک منطقه ی مسکونی وجود نداردو هزینه ی زیادی برای چنین ورزشی لازم نیست.از طرفی محیطهای طبیعی و پر از درخت و اب چه در کوها و چه در تپها قطعا بر روی تمام ارکانهای بدن (جسم و روح انسان)جهت کار و فعالیت بیشترو خستگی کمتر تاثیر مطلوب دارد.به منظور حداکثر بهره برداری از این ویژگی خود باید تمرینات دویدن یه کوه پیمایی را به طور منظم انجام دهیم در غیر این صورت بدین مقصود مخواهیم رسید. ● برای دویدن و کوه پیمایی آرام و طولانی مواد زیر ضروری است: ▪️ انتخاب فضای مناسب: پارکها و کوههای اطراف محل سکونت که خیلی راحت در دسترس باشد.خوشبختانه کسانی که در شهرهای بزرگی مانند تهران و ...... که به کوهستان نزدیک اند می توانند به اسانی از آن استفاده کنند . ▪️ انتخاب زمان ورزش: پزشکان ورزشی در کشورهای پیشرفته نظر دارندکه بهترین زمان برای ورزش بعد از ظهر هاست و پس از غذای سبک و به موقعو بین ساعات۳تا ۷ میباشد.البته نباید فراموش کرد, که در شهرهایی مانند تهران این برنامه خطرناک است چون هوای آلوده و دود به نا سلامتی بیشتر کمک میکند ● نتیجه دویدن و کوهنوردی آرام و طولانی ▪️ بهبود اعمال عصبی و روانی :تحقیقات و مطالعات طب ورزشی نشان میدهد دویدنها ی منظم و راه پیماییدر کوهستان انتقال اکسیژن را از ششها به تمام نقاط تحتانی بدن تسهیل مرده و از اینرو به طور مو ثری بر روی عملکرد دماغی اثر میگذارد. ▪️ افزایش بافت استخوانی به عقیده ارتو پدها: استخوان بندی انسان پیوسته تحت تاثیر عمل سلولهایی است که بافت استخوانی می سازند یا تخریب می کنند . تنفس حاصل از دویدن یا کوه نوردی ارام و طولانی حریکات لازم را به منظور حفظ رابطه موجود بین فرایندهای ساخت و تخریب بافت استخوانی ایجاد می کند به علاوه تراکم بافت استخوانی افرادی که حداقل ۳۰ دقیقه می دوند یا راههای کوهستانی را به مدت چند ساعت ارام می پیمایند ۳۰ با۴۰ درصد بیشتر از افرادی است که با این ورزش های دست یافتنی اسان نمی پردازند. ▪️ افزایش طول عمر : دکتر رالف پافنگر DR.RALPH_PAPHENBER المانی می گوید کسانی که در ۸۰ سالگی به طور منظم به ورزش بپردازند می توانند انتظار حداقل انتظار ۲ سال عمر مفید بیشتر از فردی که گاه گاه ورزش می کند داشته باشد. ▪️ غلبه بر افسردگی : زمان زمان بیماری افسردکی است بخصوص در شهرهابی بزرگ و پر جمعیت و بین اسمان خراشهای سر به فلک کشیده. یک تیم پزشکی برنامهای ورزشی در دانشگاه ویسکانسین امریکا مدت ۲ سال روشهای درمانی مختلفی را برای معالجه افسردگی افراد مورد تحقیق و بررسی قرار دادند. در نتیجه تنها درمانی که صد در صد در چنین مواردی تاثیر داشت دویدن و کوخ پیمایی آرام بود. این درمان مدتها قبل یعنی از زمانی که دکتر جوانی به نام فاچهDR.FACHEدر سال ۱۸۹۶یک فرضیه پزشکی تحت عنوان (ضعف اعصاب و درمان ان به وسیله تمرینات بدنی) ارایه داده نیز شناخه شده است. ▪️ تمریناب عضله قلب : تجربه نشان داده است که پزشکان برخی ناراحتی های قلبی را به راه پیمایی و کوه پیمایی ارام و سبک و دویدنهای ارام و طولانی مداوا کردند زیرا که چنین برنامه های ورزشی که به طور مداوم منظم انجام گیرد کار سیستم قلبی و عروقی را بهبود می بخشدو باعث قوی شدن عضلات و عروق قلب از نظر فیزیولوژیکی می شودو جربان خون را به وسیله انقباضات بسیار نیرومند می شود.باید قدر بدونید که ورزش دوای خیلی از درد هاست. 👇👇👇 Telegram.me/ZagrosNaghadeh

🔸کسی که برایت آرامش بیاورد مستحق ستایش است انسان ها را در زیستن بشناس نه در گفتن در گفتار همه آراسته اند ! 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

راکاپوشی، تابستان ۱۳۷۶ کوه راکاپوشی با ارتفاع ۷۷۸۸ متر، در جنوب دره هونزا و در رشته‌کوه قراقروم قرار دارد. بسیاری بر این باورند که نام این کوه از عبارت «رقعه‌پوش» گرفته شده است؛ نامی که گفته می‌شود اعراب پس از ورود به دره‌های هونزا و ناگار بر آن نهاده‌اند. آنان شکل کوه را به عروسی تشبیه کرده بودند که رقعه‌ای سپید بر سر انداخته است. یال شمالی راکاپوشی یکی از دشوارترین مسیرهای صعود به قلل قراقروم به شمار می‌رود. در شمال کوه نیز یخچال‌های میناپین و راکاپوشی امتداد یافته و تا نزدیکی ناگار پیش می‌روند. دسترسی به کمپ اصلی جبهه شمالی از طریق روستای شیعه‌نشین میناپین امکان‌پذیر است. در تابستان سال ۱۳۷۶، شش نفر از اعضای تیم کوهنوردی ایران، در تاریخ ۱۹ مرداد، موفق شدند از مسیر یال جنوب‌غربی به قله راکاپوشی صعود کنند. 🖤فقید" محمد اوراز" اسطوره هیمالیا نوردی ایران زمین 🖤فقید فرشاد خلیلی خوشه مهر 🖤فقید اسماعیل متحیر پسند جلال چشمه قصابانی داریوش بابازاده. محمد جدیری. منصور افشاریان (پزشک) رامین شجاعی (سرپرست) سید حسین خوش چشم رضا زارعی تودشکی. علیرضا امزاجردیان. 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

من در جایی تازه و جهانی تازه ترانه خواهم سرود و در سایه‌سار سپیده‌دمی دیگر طلوع خواهم کرد از نو زاده خواهم شد و از نو خواهم سرود‌‌ ... #شێرکو_بێکەس 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

👈چرا هوای سرد و خشک موجب تحریک سیستم تنفسی می‌شود؟ دلیل اصلی تاثیر هوای سرد بر سیستم تنفسی ما مربوط به خشکی و فقدان رطوبت در هوای سردی است که در کوه‌ستان تنفس می‌کنیم. معمولاً مجاری تنفسی ما آغشته به لایه نازکی از رطوبت می‌باشد که در نتیجه تنفس هوای خشک این لایه رطوبت با سرعت نسبتا زیادی خشک می‌شود، در بسیاری موارد این فرایند خشک شدن سریعتر از فرایند جایگزینی رطوبت مجاری تنفسی صورت می‌گیرد. در نهایت این فرایند منجر به تحریک دستگاه تنفسی و خشک شدن گلو و ایجاد دشواری در نحوه بلع انسان می‌شود. نکته بعدی که باید به آن توجه شود این است که در شرایط هوای سرد و خشک تولید مخاط افزایش پیدا می‌کند، مخاط لایه‌ای است که محافظت از گلو را بعهده دارد و در این شرایط مخاطی که ترشح و تولید می‌شود غلیظ‌تر و چسبنده‌تر از حالت معمول می‌باشد و در نتیجه این امر ممکن است منجر به ایجاد انسداد در مجاری تنفسی و افزایش احتمال بروز سرماخوردگی و بیماری‌هایی تنفسی دیگر شود. برخی راه‌کارها در مواجهه با هوای سرد و خشک . بینی و دهان خود را با لایه محافظ بپوشانید؛ برای این منظور می‌توانید از دستمال سر و یا کلاه طوفان استفاده کنید. به این ترتیب هوای سرد و خشک محیط پیش از ورود به ریه گرم می‌شود. . سعی کنید عمل دَم را از بینی و عمل بازدَم را از راه دهان انجام دهید. بینی شما دارای رگ‌های خونی می باشد که می‌تواند قبل از ورود هوا به ریه‌ها موجب افزایش دما و تا حدودی رطوبت آن شود. . تا حد امکان از فعالیت در محیط‌هایی که هوای سرد و خشک بر آنها حاکم است خودداری کنید، از آنجایی که فعالیت ورزشی موجب افزایش ضربان قلب و تنفس شما می‌شود فعالیت در چنین هوای سرد و خشکی می‌تواند ریسک ابتلا به برخی بیماری‌های تنفسی را افزایش دهد. . از وضعیت جوی و پیش‌بینی‌های هواشناسی اطلاع دقیق داشته باشید و ابزار لازم را به همراه داشته باشید. اطمینان حاصل کنید که پوشش و لباس‌های شما مناسب با شرایط حاکم آب‌وهوایی می‌باشد. حتما از همراه داشتن دستمال سر و صورت اطمینان حاصل کنید. . همراه داشتن و در دسترس بودن داروهای کاهنده التهاب در چنین مواردی گزینه مناسبی است. 👇👇👇 Telegram.me/ZagrosNaghadeh

‌ ✍️قرار نیست وقتی همنورد توانمندی داری شما دستت رو تو جیبت کنی و کل بار رو بندازی روی شونه ی همنوردت!! ✍️قرار نیست صبح دیر از خواب بیدار بشی و تمامی گروه رو لَنگ خودت کنی!! ‌ ✍️قرار نیست وقتی همنوردت غذا و خوراکی کافی آورد شما هم شکمت رو بیاری و با یه تعارف به غارت سفره بپردازی!! ‌ ✍️قرار نیست کسی خسته نشه؛ پس وقتی خسته هستی بقیه هم ممکنه خسته باشند لطفاً نق نزن!! ‌ ✍️قرار نیست بقیه زباله های شما رو در کوه جمع کنند؛ پس لطفاً زباله ت رو با خودت بیار پایین !! ‌ ✍️قرار نیست وقتی گروه یه تصمیم میگیره، شما ساز مخالف بزنی و همه رو دچار سر درد کنی!! ‌ ✍️قرار نیست وقتی که به کمپ استراحت رسیدی از زیر کار در بری و برپایی چادر یا کارهای مرتبط رو به بهانه خستگی به گردن همنوردت بندازی!! ‌ ✍️قرار نیست شما با قله، ۴۵۰۰ عکس بگیری و بقیه در آرزوی یک عکس بمانند!! ‌ ✍️قرار نیست با اون اسپیکر و سیستم صوتی پُر سروصدا، آرامش همه رو مختل کنی! لطفاً فقط خودت گوش کن!! ‌ ✍️قرار نیست پُز لوازم گرون قیمتت رو بدی یا ست جذابی که برای خودت درست کردی رو به رخ دیگران بکشی. ‌ 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

ســـــڵاو وڵاتـەڪەم   ســڵاو نیشتمـــانـی جـوان      ســڵاو هــاوڕێیـانــی هێــــژام بـەیانیتـان بـاش و لێوتان پڕلە بزەی پێڪەنین💕 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

👈چرا باید کوهنوردان پشت سر هم در یک خط راه بروند؟ نظم_در_کوهنوردی ۱. حفظ ایمنی و مسیرشناسی (Safety & Route Finding): در کوهنوردی، پیدا کردن مسیر امن، مهم‌ترین کار است. وقتی نفر اول (که معمولاً باتجربه‌ترین است) مسیر را باز می‌کند، او در حال بررسیِ پایداری سنگ‌ها، نبودِ شکاف‌های خطرناک و پیدا کردن بهترین شیب است. نفرات بعدی فقط با دنبال کردن ردپای او، از خطراتی که نفر اول از آن‌ها عبور کرده، در امان می‌مانند. اگر هر کسی مسیر خودش را برود، ممکن است وارد مناطق ناپایدار یا مسیرهای بن‌بست شود. ۲. مدیریت انرژی و زمان (Efficiency): وقتی کوهنوردان در یک صف حرکت می‌کنند، یک «ریتم» یا ضرب‌آهنگ ایجاد می‌شود. این کار باعث می‌شود گروه با سرعت مشخص و قابل پیش‌بینی حرکت کند. این نظم کمک می‌کند که هیچ‌کس از گروه عقب نماند و انرژی همگی به صورت هماهنگ مصرف شود. ۳. کنترل گروه و ارتباطات (Group Control): حرکت در صف باعث می‌شود همه اعضا همیشه در «دیدرس» یا «شنیدرس» یکدیگر باشند. اگر کسی در صف عقب بیفتد یا خسته شود، نفر جلویی خیلی سریع متوجه می‌شود. این کار باعث می‌شود مدیریتِ گروه آسان‌تر شود و در صورت بروز مشکل، واکنش سریع‌تری نشان داده شود. ۴. از نظر حفظ پوشش گیاهی (ارتباط با اکولوژی): وقتی کوهنوردان در یک مسیر مشخص و در یک صف حرکت می‌کنند، در واقع از پدیده‌ای به نام «تمرکز فشار» (Concentrated Impact) استفاده می‌کنند. 🔹جلوگیری از تخریب گسترده:  اگر هر نفر در یک مسیر مختلف راه برود، یعنی در یک سطح وسیع از زمین، گیاهان، خاک و ریز‌زیست‌ها له و خرد می‌شوند. اما وقتی همه در یک خط حرکت می‌کنند، تخریب فقط در یک «خط باریک» اتفاق می‌افتد و باقیِ پهنه طبیعت دست‌نخورده باقی می‌ماند. 🔹جلوگیری از فرسایش خاک:  وقتی مسیرهای مختلفی باز می‌شود، خاکِ زیرِ گیاهان لق شده و در اثر باران یا برف، خیلی سریع دچار فرسایش می‌شود. حرکت در صف، از ایجادِ چندین مسیرِ فرسایشی جلوگیری می‌کند. 🔹قاعده Leave No Trace:  این یکی از اصول اصلی کوهنوردی اخلاق‌مدار است؛ یعنی «ردپایی از خود باقی نگذار». حرکت در صف یعنی ما فقط از مسیرهای از پیش تعیین شده عبور می‌کنیم تا زیستگاهِ موجودات کوچک و گیاهانِ حساس را از بین نبریم. بیایید با رعایت این نظم ساده، هم خودمان را حفظ کنیم و هم میراثِ سبزِ زمین را. 👇👇👇 Telegram.me/ZagrosNaghadeh

🔸مصرفِ کَمِ آب ﺩﺭ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ یعنی: □ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻄﺮ ﺁﺳﯿﺐ ﺳﺮﻣﺎﯾﯽ □ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ خستگی □ اﻓﺰﺍﯾﺶ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺩﺭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﺩﺭﺳﺖ □ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺯﺩﮔﯽ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﺍﮐﺴﯿﮋﻥ 👈قبل از تشنگی، آب بنوشید. 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

توصیه های خانم دکتر "افسانه حسامی فرد" فاتح ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر در رابطه با آلودگی های زیست محیطی و ریختن زباله در کوهستان... 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

تمرین برای کوهنوردی چیست؟ “بهترین تمرین برای کوهنوردی کوهنوردی است” این یک ضرب المثلی قدیمی ست که بین کوهنوردان رایج است و خیلی از آنها از این مثل بعنوان دستاویزی برای فرار انجام فعالیتهای تمرینی مکمل کوهنوردی استفاده میکنند. در برابر این سئوال که ” آیا کوهنوردی بهترین تمرین برای کوهنوردی است؟” این پاسخ می تواند داده شود که : این امر بستگی به هدف ما از تمرین دارد. دو شیوه تمرین را می توان در کوهنوردی بکار برد: ۱- در طی دوره پیشرفت مهارتهای فنی و ذهنی کوهنوردی که نیاز است شخص در شرائط واقعی کوهنوردی قرار بگیرد , تنها راه ممکن برای تمرین ,کوهنوردی است. ۲- برای رسیدن به سطوح بالای آمادگی جسمانی(مثلا” توانائی گرفتن گیره های سنگنوردی که به قدرت زیاد نیاز دارد, افزایش قدرت بالاتنه و …) نیاز به تمرینات منسجم و هدفمندی است که بعنوان مکمل در کنار فعالیتهای کوهنوردی باید قرار گیرد. اهداف و همچنین روش اجرای یک برنامه کوهنوردی با یک برنامه تمرینی تفاوتهای زیادی دارند. برای مثال در طی یک برنامه کوهنوردی ما باید مراقب باشیم که فشار زیادی که منتهی به ضعف و خستگی ما شود بر عضلات خود وارد نکنیم تا اینکه بتوانیم با حفظ آمادگی مان به هدفی که برای صعود در نظر گرفته ایم دست یابیم و یا یک مسیر بولدر را تاپ کنیم . برعکس شما در یک برنامه تمرینی باید با انجام فعالیتهای بدنی سنگین در تمرینات استقامتی طی چند دقیقه فشار لازم را بر عضلات وارد نموده تا حدی که به خستگی عضلانی برسد و در تمرینات قدرتی نیز باید با انجام این فعلالیتها طی چند ثانیه به این آستانه خستگی عضلانی برسید. بطور خلاصه در فعالیت کوهنوردی شما سعی می کنید که فشار زیادی بر عضلاتتان وارد نشود ولی در برنامه تمرینی شما دقیقا” بدنبال این هستید که آنقدر فشار وارد کنید تا به آستانه توانائیهایتان که منجر به ضعف عضلاتتان در برابرفشارهای وارده می شود برسید. یک مثال دیگر که بر تفاوتهای بین برنامه کوهنوردی و یک برنامه تمرینی تاکید می کند نوع عملکرد شما در گرفتن گیره های سنگنوردی است. در برنامه های کوهنوردی, صخره و یا دیواره ای که شما قصد صعود آنرا دارید انواع گیره ها با شکل و موقعیتهای متنوع را در برابر شما قرار می دهد و شما ممکن است حتی به عمد مسیر صعود خود را به منظور گرفتن گیره هایی که برای شما راحت تر است عوض کنید. در نتیجه احتمالش ضعیف است که بک نوع گیره خاص را بتوان به مقدار زیاد مورد استفاده قرار داد بنابراین توانائی گرفتن گیره های خاص سنگنوردی(مثل گیره های اصطکاکی,نیشگونی و … ) به کندی رشد خواهد نمود. با دانستن این موضوع می توانید بفهمید که چرا بعد از یک فصل سنگنوردی توانائی استقامتی عضلاتتان رشد زیادی می کند اما توانائی قدرتی شما در گرفتن گیره ها رشد اندکی می کند . بنابراین اگرچه تنوع و تغییر موقعیت گیره های سنگنوردی می تواند باعث افزایش توان استقامتی شما شود اما این روش راهکار مناسبی برای افزایش قدرت شما نیست. تمرین قدرتی مناسب تمرینی است که شما یک مسیر یا یک گیره خاص را بعنوان هدف در نظر گرفته و با تمرکز و تمرین بر روی آن تا آستانه توانتان تلاش کنید. اما نکته آخر , ممکن است بهترین راه برای برخی کوهنوردان این باشد که ابتدا به برخی تمرینات آمادگی جسمانی عمومی بپردازند . مثلا” شخصی که اضافه وزن دارد بهتر است که به برخی تمرنات ایروبیک بپردازد (و البته یک رژیم غذائی مناسب را نیز انتخاب کند) این تمرینات نسبت به تمرینات ویژه ورزشی که در کنار کوهنوردی باید انجام شود ارجح است. بعلاوه افرادی که از آمادگی جسمانی اولیه برای انجام فعالیتهای ورزشی برخوردار نیستند(مثلا” قادر نیستند چند بارفیکس , حرکت دراز و نشست و .. را انجام دهند) معقولتر است که یک دوره زمانی را به تمرینات منظم و علمی کار با وزنه بپردازند تا شرائط عمومی بدن خود را به حد استاندارد برسانند و سپس تمرینات خاص ورزشی خو را شروع کنند. در نهایت باید گفت که اگر شما بطور جدی قصد ارتقاء سطح کوهنوردیتان را دارید تنها به این جمله که کوهنوردی بهترین تمرین کوهنوردی است اکتفا نکنید و همچنین نباید تنها به مثلهای رایج و همچنین راه و روشی که سایر کوهنوردان بدان عمل می کنند وفادار باشید. برای ارتقاء به سطوح بالای مهارت و آمادگی جسمانی شما باید به دانش روشهای تمرینی مکمل کوهنوردی مجهز شده و آنرا بکار ببندید. 👇👇👇 Telegram.me/ZagrosNaghadeh

👈بازی کردن و سرسره بازی دو خرس بازی گوش در کوهستانهای کردستان.... دوو ورچ چێژ لە یاری خلیسکانێ وەردەگرن لەسەر بەفرێ کوێستانەکانی کوردستان😘 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh

معرفی کتاب - ورای ممکن: *نیرمال پورجا *ترجمه شهاب رئیسی اسکوئی: ... زندگی من در محدوده مرگ به منطقه مرگ خوش آمدید، جایی که برای نیرمال پورجا زندگی دوباره را به ارمغان آورد. کتاب ((ورای ممکن)) قصه جدال نیروی انسان و طبیعت است. داستان فتح خطرناک‌ترین قله‌های دنیا که مهم‌ترین چیز در آن‌ها نه صعود، بلکه زنده به خانه برگشتن است... این اثر خواندنی در لیست پرفروش‌ترین‌های ساندی‌تایمز قرار دارد. ▪️درباره نیرمال پورجا: نیرمال پورجا یک کوهنورد و سرباز متولد نپال است. او پس از خدمت در نیروهای مسلح بریتانیا به‌عنوان یک گورکای نپال و واحد ویژه نیروی دریایی سلطنتی، تصمیم گرفت خود را با فتح چهارده قله با ارتفاع بیشتر از هشت هزار متر به چالش بکشد که شهرتی جهانی برای او به دنبال داشت... << و سر انجام...>> زنده آنهایند که پیکار می کنند... 👇👇👇 @ZagrosNaghadeh