ديد‌بان آزار

🟡مردسالاری چگونه خود را به نمایش می‌گذارد؟ نویسنده: منصور محمدی کریستین آندرسن، نویسندهٔ نامدار دانمارکی، پادشاهی شیفتهٔ شکوه و نمایش را روایت می‌کند که فریب دو پارچه‌فروش را می‌خورد؛ شیادانی که ادعا می‌کنند لباسی می‌بافند که تنها افراد دانا و شایسته قادر به دیدن آن هستند. پادشاه، وزیران و درباریان، با آنکه هیچ لباسی نمی‌بینند، از ترس آنکه نالایق یا نادان تلقی شوند، همگی وجود آن را تأیید می‌کنند. نمایش تا آنجا پیش می‌رود که پادشاه برهنه در برابر مردم رژه می‌رود، تا اینکه کودکی سکوت را می‌شکند و حقیقت را بر زبان می‌آورد: پادشاه هیچ لباسی بر تن ندارد. این داستان معمولاً به‌عنوان نقدی بر خودفریبی، چاپلوسی یا اقتدار سیاسی خوانده شده است. اما این مقاله استدلال می‌کند که لباس جدید پادشاه را می‌توان تمثیلی از نظم مردسالار نیز دانست؛ نظمی که بیش از آنکه بر اجبار مستقیم استوار باشد، از رهگذر تولید هنجار، شرم و مشارکت جمعی بازتولید می‌شود. از این منظر، داستان آندرسن تنها دربارهٔ فریب یک پادشاه نیست، بلکه دربارهٔ سازوکار اجتماعیِ قدرت است. متن کامل: https://harasswatch.com/news/2632/ @harasswatch

🟡مرضیه نیری اعدام شد مرضیه نیری، زن ۲۴ ساله و قربانی ازدواج اجباری در نوجوانی، سحرگاه شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ در زندان مرکزی قزوین اعدام شد. او به اتهام قتل همسرش به قصاص نفس محکوم شده بود. نیری در ۱۷ سالگی و تحت فشار خانواده با مردی ازدواج کرد که به او علاقه‌ای نداشت. به گفته منابع نزدیک به پرونده، همسر او و دوستانش در خانه اقدام به مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی می‌کردند و نیری پیش از حادثه بارها نسبت به رفتار دوستان همسرش و تلاش آنها برای نزدیک شدن و تعرض به خود ابراز نگرانی کرده بود. با این حال، همسرش در برابر این رفتارها واکنش مؤثری نشان نمی‌داد و مانع حضور آنها در خانه نمی‌شد. نسخه کامل یادداشت: https://www.instagram.com/p/Db6Gty7oLT7/?igsh=bWFjNGtyb2RxZzZh @harasswatch

🟡سوما مقدمی، دختر ۱۸ ساله و قربانی کودک‌همسری، که روز سوم مردادماه در شهرستان پیرانشهر پس از یک مشاجره با همسرش اقدام به خودسوزی کرده بود، بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد. او پس از این حادثه با حدود ۹۰ درصد سوختگی به بیمارستان منتقل و در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد. با وجود تلاش کادر درمان، سوما مقدمی پس از ۱۱ روز تحمل جراحات شدید، روز سه‌شنبه ۱۳ مردادماه، جان باخت. نسخه کامل یادداشت: https://www.instagram.com/p/DbtNaJkoQkR/?igsh=MW43eDB3MHY5MnM3ZA== @harasswstch

نقدی بر یک خوانش لیبرال از من‌هم؛ بازگشت پنهان به ایده حقیقت بی‌طرف نویسنده: پریسا سردشتی 🟠 در این متن کوتاه تلاش دارم نشان دهم چگونه متنی (حق دفاع در عصر می تو ( تاملی فمنیستی، رادیکال و پسااستعماری درباره عدالت، روایت و مسئولیت) که خود را رادیکال و پسااستعماری می‌خواند در حقیقت یک نسخه لیبرال از می‌تو است که دقیقا همان ساختارهایی را بازتولید می‌کند که جنبش می‌تو علیه آن‌ها ایجاد شده است. اینکه چگونه این متن، با وجود نیت ظاهراً انتقادی خود، از خلال سه حرکت اصلی -لیبرالیزه کردن مسئله قدرت، سوءبرداشت از اسپیواک، و تقلیل نظریه باتلر- به بازتولید همان منطق‌هایی می‌انجامد که فمینیسم انتقادی در پی نقد آن‌ها بوده است. نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2630/ در اینستاگرام @harasswatch

چرا فمینیست‌ها باید با مجازات اعدام مخالفت کنند؟ نویسنده: سیلویا فدریچی برگردان: طه رادمنش 🟠 فمینیست‌ها مسئولیت ویژه‌ای برای سخن‌گفتن علیه مجازات اعدام دارند، ما در بهترین موقعیت قرار داریم تا رَویۀ ریاکارانۀ دولت را در نقش جلاد آشکار کنیم. ما زنان — از آنجا که همواره قربانیانِ آن بوده‌ایم — مسئولیتی را که دولت در ترویجِ خشونتِ مردانه بر دوش دارد را به‌نیکی می‌دانیم. ما می‌دانیم که مردان نه به‌خاطر هیچ‌گونه استعداد بیولوژیکی، بلکه به این دلیل خشن هستند که خشونت در آن‌ها القا می‌گردد و چونان نشانه‌ای از مردانگیِ اصیل تجلیل و ستایش می‌شود؛ در مورد جنگ، حتی با مدال‌ها پاداش می‌گیرند و با رژۀ افتخار از آن‌ها تجلیل می‌شود. در واقع، همان دولتی که کسانی را که مرتکب قتل می‌شوند، می‌کشد، در آکادمی‌های نظامیِ خود خشونت را آموزش می‌دهد و از آن تجلیل می‌کند، با وجود اینکه به‌خوبی محرز گشته که غیرنظامیانِ بی‌گناه، بخشِ عمدۀ قربانیانِ جنگ‌های مدرن را تشکیل می‌دهند. نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2629 در اینستاگرام @harasswatch

برای طاهره جنگ‌جو و دیگر مادران داغ‌دار مراقبت جمعی؛ شرط همبستگی سیاسی نویسنده: سالومه رحیمی 🟠 طاهره نه‌فقط مادر رها، بلکه بخشی از اجتماعی گسترده‌تر از مادران داغ‌دیده‌ای است که رنج آنان نیازمند شنیده‌شدن، حمایت‌شدن و به‌رسمیت‌ شناخته‌شدن است. کاش همدردی و سوگواری جمعی با طاهره و دیگر مادران داغدار به ستایش انتزاعی از استقامت آنان یا انتظارِ مقاومتی بی‌پایان از مادران تقلیل نیابد. مادریِ اجتماعی و فمینیستی، در کنار همراهی با مبارزه‌ مادران عزادار و دادخواه، می‌تواند حقِ فروپاشیدن، سوگواری‌کردن، بیمارشدن و حتی ناتوانی از ادامه‌دادن را نیز به رسمیت بشناسد. 🟠 مسئولیت جمعی دقیقاً از همان‌جا آغاز می‌شود که دیگر از مادر داغ‌دیده انتظار نداریم به‌تنهایی بار فقدان، دادخواهی و مقاومت را بر دوش بکشد. در این معنا، مادریِ اجتماعی تلاشی است برای تقسیم‌کردن بار رنج و ایستادگی در برابر نظمی که ابتدا فرزند را می‌کشد و سپس مادر را در انزوای سوگ رها می‌کند. 🟠 نمی‌دانم در شرایطی که گسستگی روانی، تلاش برای دوام‌آوردن و زنده‌ماندن در میانه‌ جنگ، اعدام، بحران اقتصادی و دیگر اشکال خشونت، بارهای مضاعفی را بر زندگی همه‌ ما تحمیل کرده‌اند، آیا امکان دیدار با مادران داغداری چون طاهره فراهم باشد یا نه. اما بر این باورم که سوگواری جمعی و همدردیِ مادرانِ اجتماعی، اگر به حضور و همراهی در کنار مادران عزادار و داغدار بدل شود، می‌تواند در ادامه‌ راه دادخواهی، مبارزه و تاب‌آوری، پشتوانه‌ای مهم و نیروبخش باشد. 🟠 شاید یکی از مهم‌ترین وظایف ما این باشد که نگذاریم مادران داغدار، پس از فقدان عزیزانشان، در تنهاییِ سوگ و بار سنگینِ مقاومت رها شوند؛ بلکه رنج، مسئولیت و امید را تا آنجا که ممکن است، به امری مشترک و جمعی بدل کنیم. شاید بهتر است تاکید شود این ضرورت تنها به مادران داغدار یا دادخواه محدود نمی‌شود، بلکه همه مادرانی را دربر می‌گیرد که در طول تاریخ سرکوب و مرگ جمهوری اسلامی هرروز در معرض خبر مرگ، اعدام، دستگیری، شکنجه و یا حتی جنگ و ویرانی قرار می‌گیرند. 🟠 مادری یا مادرانگی اجتماعی اگر قرار است بدیلی برای انزوای سوگ و فرسودگی دادخواهی باشد بهتر است اصل مراقبت جمعی را نه فقط در نسبت با مادران عزادار و دادخواه بلکه در یک مفهوم فراگیرتر تعریف کند و به رسمیت بشناسد. در حقیقت همه جامعه مادران منتقد به سیاست‌های سرکوب و مرگ برای ادامه‌ همراهی و مقاومت، به شبکه‌هایی از مراقبت، همدلی و پشتیبانی نیازمندند. مراقبت جمعی در این معنا صرفا کنشی برای حمایت از دیگری نیست. بلکه شرط تداوم همبستگی سیاسی‌ است. نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2626/ در اینستاگرام @harasswatch

خشونت گسترده آنلاین علیه زنان معترض در هند تهدید به مرگ و تجاوز و انتشار اطلاعات خصوصی 🟠 دیدبان آزار: پس از آنکه ویدئوهایی از تجمع اعتراضی جوانان هندی در جانتر مانتر، در فضای مجازی به‌طور گسترده منتشر شد، زنان حاضر در این تجمع، با موجی از آزار و خشونت آنلاین مواجه شده‌اند. این آزارها شامل تهدید به مرگ، تهدید به تجاوز، افشای اطلاعات شخصی و فراخوان‌هایی برای «تنبیه» و «درس عبرت دادن» به این زنان است. آزار و حملات آنلاین پس از اعتراضی آغاز شد که توسط حزب مردمی سوسک (Cockroach Janta Party - CJP) در منطقه جانتر مانتر دهلی برگزار شد. در روزهای پس از این تجمع، ویدئوهایی از آن به‌طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که در برخی از آن‌ها، شماری از معترضان با استفاده از ادبیات تند، دولت و نخست‌وزیر را خطاب قرار داده بودند. روچیکا سینگ، زن ۲۵ ساله‌ای است که ویدئوی او پس از آنکه با خشم و فحاشی خواستار استعفای نخست‌وزیر شد، به‌سرعت در فضای مجازی فراگیر شد. انتشار این ویدئو موجب شد یکی از ساکنان شهر غازی‌آباد علیه او شکایت رسمی تنظیم کند و پلیس هم علیه او وارد عمل شود. 🟠 حزب مردمی سوسک در واکنش به این پرونده، با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که شرکت‌کنندگان در چنین تجمعاتی باید در انتخاب واژگان و نحوه بیان خود دقت بیشتری داشته باشند. این حزب هم‌زمان بر حق بنیادین شهروندان برای اعتراض و بیان دیدگاه‌هایشان تأکید کرد. به گفته زنانی که هدف این حملات قرار گرفته‌اند، به‌محض آنکه چنین ویدئوهایی در فضای مجازی منتشر می‌شود، واکنش‌ها به‌سرعت از انتقادهای معمول به کارزارهای هماهنگ آزار و اذیت آنلاین تبدیل می‌شود. در این روند، اطلاعات شخصی افراد، از جمله شماره تلفن، نشانی محل سکونت و اطلاعات مربوط به اعضای خانواده، در شبکه‌های اجتماعی و گروه‌های پیام‌رسان منتشر می‌شود. اقدامی که اغلب با تهدیدهای صریح به خشونت، از جمله تهدید به تجاوز و قتل، و همچنین فراخوان‌هایی برای «تنبیه» یا «درس عبرت دادن» به این زنان همراه بوده است. 🟠 در یکی از پست‌هایی که در فضای مجازی منتشر شد، یکی از زنان معترض به‌عنوان «تحت تعقیب‌ترین فرد» معرفی شد. در این پست ادعا شده بود که «جست‌وجو برای یافتن او در جریان است» و از کاربران خواسته شده بود هرگونه اطلاعاتی درباره محل حضور او را منتشر کنند. چند روز بعد پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست ‌شد که مدعی بودند هویت این زن شناسایی شده است. این پست‌ها شامل نام، شهر محل سکونت او بودند. بر اساس ویدئوی مورد استناد در این پرونده، ادعا شده است که این زن در جریان اعتراضات به نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند «توهین» کرده است. زن می‌گوید هر چند دقیقه یک‌بار با تماس‌ها و پیام‌های تهدیدآمیز مواجه می‌شود: «اگر جایی ببینمت، می‌کشمت.» او ادامه می‌دهد: «شماره تلفن و نشانی محل سکونتم منتشر شده است. حتی نمی‌توانم پیام‌هایی را که مادرم دریافت کرده، تکرار کنم. مجبور شدم حساب اینستاگرام او را حذف کنم. از برخی از حساب‌های کاربری، درخواست کردم ویدئوی مرا حذف کنند. ادمین گفت از آن پول درمی‌آورد حذفش نخواهد کرد. آنجا بود که فهمیدم فقط ابزاری برای پیشبرد دستورکار این اکانت‌ها بوده‌ام.» 🟠 یکی از معترضان ۱۵ ساله که پیش‌تر بابت استفاده از الفاظ توهین‌آمیز علیه مودی عذرخواهی کرده بود، می‌گوید همچنان از طریق شبکه‌های اجتماعی و تماس‌های تلفنی ناشناس، تهدید به تجاوز دریافت می‌کند و در عین حال پلیس هم همچنان در جست‌وجوی اوست: «از حساب‌های ناشناس اینستاگرام برایم پیام می‌آید و از شماره‌های ناشناس با من تماس می‌گیرند. آن‌ها آشکارا می‌گویند: "هرجا پیدایت کنیم، به تو تجاوز خواهیم کرد." آنها تصاویر جنسی برایم ارسال می‌کنند. من در جریان اعتراض، در میان صدها مرد ایستاده بودم. حتی یک نفر هم رفتار نامناسبی با من نداشت، از الفاظ توهین‌آمیز استفاده نکرد یا به من بی‌احترامی نکرد. اما افرادی که پشت اسکرین‌های خود در اینترنت نشسته‌اند، به‌طور کامل شجاعت و روحیه مرا درهم شکسته‌اند.» نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2628/ در اینستاگرام @harasswatch

خشونت گسترده آنلاین علیه زنان معترض در هند تهدید به مرگ و تجاوز و انتشار اطلاعات خصوصی 🟠 دیدبان آزار: جنبش مردمی سوسک، در ۱۶ مه پس از آن پدیدار شد که قاضی ارشد هند، در جریان جلسه دادگاه، برخی از جوانان بیکار را «انگل» و «سوسک» نامید و اظهارات او واکنش‌های شدیدی را در رسانه‌های اجتماعی برانگیخت، اگرچه این قاضی بعداً کرد که گفته های وی توسط برخی رسانه‌ها به اشتباه نقل‌قول شده است. در آن زمان، مرد هندی جوانی با ایجاد یک وب‌سایت طنز برای «حزب سوسک جانتا» به این اظهارات جنجالی پاسخ داد و آن را خانه‌ای برای «تنبل‌ها، بیکاران و فراموش‌شدگان» هند و صدایی برای «میلیون‌ها جوان هندی که احساس می‌کنند توسط سیاست‌های سنتی نادیده گرفته شده‌اند» معرفی کرد. اعتراضات با درز سوالات امتحانی در هند و مجموعه‌ای از دیگر رسوایی‌ها در امتحانات، گسترده‌ شد. این جنبش امروز به نماینده‌ای برای نسل زد، برای جوانان خشمگین از بیکاری، کاهش فرصت‌ها و ناکارمدی نظام آموزشی تبدیل شده است. نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2628/ @harasswatch

برای طاهره جنگ‌جو و دیگر مادران داغ‌دار مراقبت جمعی؛ شرط همبستگی سیاسی نویسنده: سالومه رحیمی 🟠 خبر اقدام به خودکشی طاهره جنگجو، مادر رها بهلولی‌پور، را می‌خوانم و بار دیگر، همچون بسیاری از هم‌فکرانم، خود را در جایگاه شاهد ستم و رنجی می‌یابم که سیاست‌های سرکوب و مرگ جمهوری اسلامی بر این خانواده تحمیل کرده است؛ ستمی که پیامدهای آن در تصاویر سوگواری ادامه‌دار طاهره همچنان پیش چشم ما امتداد می‌یابد. زندگی در میان خبرهای مداوم قتل، اعدام، جنگ و ویرانی، ما را گاه و به‌طور ناخودآگاه دچار شکل‌هایی از فاصله‌گیری عاطفی کرده است؛ فاصله‌گیری‌ای که می‌توان آن را یکی از سازوکارهای دفاعی روان در برابر تداوم خشونت دانست. نسخه کامل‌متن: https://harasswatch.com/news/2626/ @harasswatch

روایت از خویشتن؛ بازپس‌گیری فضای بدنمند و بازسازی سوژه زنانه نویسنده: مرضیه بهرامی برومند 🟠 روایت‌گری زن از خویشتن، در جوامعی که ساختارهای مردسالار بر تولید معنا، حافظه جمعی و تعریف سوژه اجتماعی مسلط بوده‌اند، فرایندی پیچیده و چالش‌برانگیز است. زن برای روایت خود نه‌تنها با موانع فرهنگی و اجتماعی، بلکه با موانع روانی ناشی از تجربه‌های سرکوب، شرم، احساس گناه و تروما مواجه است. این مقاله با رویکردی مبتنی بر مطالعات فمینیستی و نظریه روایت، به بررسی چگونگی تبدیل تجربه خاموش زنانه به روایت، و نقش روایت در بازسازی هویت، بدن‌مندی و عاملیت زن می‌پردازد. استدلال اصلی این است که روایت زنانه صرفاً بازگویی تجربه‌ای فردی نیست، بلکه کنشی اجتماعی و سیاسی است که مرز میان امر خصوصی و عمومی را به چالش می‌کشد و امکان شکل‌گیری سوژه‌ای زنانه، صاحب صدا و حاضر در فضای عمومی را فراهم می‌سازد. نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2625/ در اینستاگرام @harasswatch

🟠 دیدبان آزار: اسفند ۱۳۳۰، هم‌زمان با بحث‌ها بر سر ملی‌شدن صنعت نفت و در سایه‌ تهدید حمله‌ نظامی بریتانیا به آبادان، زنان ایران به مناسبت روز جهانی زن گرد هم آمدند و علیه جنگ و دخالت خارجی سخنرانی کردند. کشور ما دوران سختی را می‌گذراند، استعمارطلبان و آن‌هایی که می‌خواهند منابع عظیم ثروت ما را به یغما ببرند و ملت ایران را مانند گذشته در اسارت نگه دارند به کشور ما هجوم آورده‌ و هر روز نیات پلید خود را در قالب تازه و لباس جدیدی جلوه می‌دهند؛ یک روز به‌عنوان کمک به ملت عقب‌افتاده ایران و اصل چهار ترومن، روزی به نام بانک بین‌المللی. ما زنان و مادران ایران با صدای بلند نفرت و انزجار خود را نسبت به این قبیل کمک‌ها ابراز داشته و می‌گوییم ملت ما غنی است؛ ملت ما صاحب ثروت است و می‌تواند با به کار بردن نیروی خود زندگی بسیار عالی و آسوده‌ای داشته باشد. ملت ما رشید است ملت ما می‌داند که این کمک‌ها چه هدف‌هایی دارند. با این کمک‌های دروغین می‌خواهند به تمام شرائین حیاتی ما دست یابند. ما باید دست اینها را کوتاه کنیم. بخشی از سخنرانی هما هوشمند راد در آرشیو روزنامه «جهان زنان» در اینستاگرام @harasswatch

از روایتگری تا سازماندهی؛ می‌تو و شبکه‌های حقوقی فمینیستی در ترکیه نویسنده: سوما نگهداری‌نیا 🟠 پیش از آغاز: این نوشتار تلاشی است برای واکاوی یک تجربه مشخص از روایتگری آزار جنسی و پیامدهای اجتماعی، حقوقی و سیاسی آن در ترکیه. تمرکز مقاله نه بر خودِ پدیده می‌تو به‌مثابه یک جنبش جهانی، بلکه بر فرایندی است که طی آن مجموعه‌ای از روایت‌های فردی، به‌تدریج به بحرانی عمومی، صف‌آرایی نیروهای اجتماعی و در نهایت شکل‌گیری سازوکارهای تازه‌ای از سازماندهی فمینیستی انجامید. هدف این مقاله بررسی یک مطالعه موردی در بستر کشورهای جنوب غرب آسیا و شمال آفریقا (SWANA) است و به همین دلیل به مقایسه تجربه ترکیه با روایتگری آزار جنسی در اروپا و آمریکای شمالی نمی‌پردازد؛ نه از آن‌رو که تجربه‌های این جوامع فاقد پیچیدگی یا موانع ساختاری‌اند، بلکه به این دلیل که هریک از این زمینه‌ها نیازمند تحلیل مستقل و متناسب با زمینه‌های تاریخی، حقوقی و فرهنگی خود هستند. نسخه کامل متن: https://harasswatch.com/news/2624/ در اینستاگرام @harasswatch

تعرض جنسی به نام امر به معروف؛ در زندان‌های طالبان چه می‌گذرد؟ 🟠 دیدبان آزار: گزارش‌ها می‌گویند بسیاری از زنان و دخترانی که به بهانه حجاب بازداشت شدند مورد خشونت فیزیکی و آزار جنسی قرار گرفتند. سیمین ۲۴ ساله، یکی از ده‌ها زنی که ماه گذشته در هرات بازداشت…

تعرض جنسی به نام امر به معروف؛ در زندان‌های طالبان چه می‌گذرد؟ 🟠 دیدبان آزار: گزارش‌ها می‌گویند بسیاری از زنان و دخترانی که به بهانه حجاب بازداشت شدند مورد خشونت فیزیکی و آزار جنسی قرار گرفتند. سیمین ۲۴ ساله، یکی از ده‌ها زنی که ماه گذشته در هرات بازداشت شد به رسانه رخشانه از تجربه خود گفته است: «چادرنمازم را از سرم برداشتم و مصروف پاک‌کاری شدم. ناگهان همهمه‌ای بلند شد که نیروهای امر به معروف آمدند. فورا … دنبال چادرنمازم می‌گشتم که چشمم سمت دروازه چرخید. یکی از ماموران امر به معروف طالبان آنجا ایستاده بود. او سرم فریاد زد که ایستاد شو. تکان نخور! همینطور که هستی باش. تمام تنم می‌لرزید. او رفت و دو مامور زن را با خودش آورد. آن دو از دستانم گرفتند و مرا سمت موترشان بردند.» سیمین به همراه زنان دیگر به بازداشتگاه منتقل شد. مردی که در آن‌جا آشپز بود، به زنان حرف‌هایی زد که ترس‌شان را بیشتر کرد: «به ما گفت شما امشب را در اینجا می‌مانید و این‌ها [طالبان] با شما کاری خواهند کرد تا درسی برای دیگران شود و دیگر کسی بی‌حجابی نکند…همه در دل خدا خدا می‌کردیم که شب را در زندان نمانیم.» @harasswatch

🟠 پیام جمعی از فعالان فمینیست ترکیه در همبستگی با فمینیست‌های ایران: سلام. ما یک سازمان در ترکیه به نام «همبستگی بنفش» هستیم علیه جنگ امپریالیستی در منطقه پیامی داریم به مقاومت خواهران مان در ایران، لبنان، سوریه، فلسطین و بسیاری از نقاط دیگر درود می‌فرستیم. در نقطه‌ای که سرمایه‌داری پدرسالار به بن‌بست رسیده است؛ جنگ‌هایی را که برای منافع امپریالیستی و منافع سرمایه علیه مردم و غیرنظامیان منطقه به راه افتاده، نمی‌پذیریم. خطاب به خواهران مقاوممان در ایران می‌گوییم: شما تنها نیستید، ما کنار یکدیگریم! ما در برابر سرمایه‌داری پدرسالار و در برابر امپریالیسم متحدیم! زنده باد مبارزه متشکل ما! @harasswatch