Taghvaclinic

💢 روزت را نجات بده؛ از ربع بعدی شروع کن. همه‌ی ما این تجربه را داشته‌ایم: صبح دیر از خواب بیدار می‌شویم، یک کار مهم عقب می‌افتد، یا اتفاق ناخوشایند می‌افتد و ناگهان با خودمان می‌گوییم: «دیگه امروز خراب شد.» مشکل همین‌جاست. ذهن ما گاهی یک لغزش کوچک را به یک شکست کامل تبدیل می‌کند. در روان‌شناسی، این الگو به تفکر همه یا هیچ نزدیک است. یکی از راه‌ها برای شکستن این چرخه، روشی است که گرتچن روبین (Gretchen Rubin) با عنوان «روش چهار ربع» مطرح کرده است. یعنی روز را به چهار بخش تقسیم کنیم: 🌅 صبح ☀️ ظهر 🌤 بعدازظهر 🌙 شب اگر صبح‌تان خوب پیش نرفت، فقط کافی است بگویید: «صبح از دست رفت؛ اما ظهر هنوز دست من است.» اگر ظهر هم خوب پیش نرفت: «اشکالی ندارد؛ از بعدازظهر دوباره شروع می‌کنم.» یعنی به‌جای اینکه برای جبران یک اشتباه، کل روز را رها کنیم، فرصت‌های بیشتری برای بازگشت به مسیر ایجاد می‌کنیم. هدف این است که کوچک شکست بخوریم، سریع برگردیم و اجازه ندهیم یک اشتباه کوچک، به خراب شدن یک روز کامل منجر شود. گاهی بهترین راه برای نجات یک روز، منتظر فردا ماندن نیست؛ فقط باید ربع بعدی را بهتر شروع کنیم. @taghvaclinic

Taghvaclinic pinned a video

بدون این‌ها! 📌 برای وودی آلن این بود، برای سایه ابوعطای شجریان، نادر ابراهیمی خریدن گلدان کوچک سفالی، برای کیارستمی پیچیدن باد در گندم‌زار، از نگاه شاملو گران‌بهاترین بهانه برای زیستن دست‌های یار، ازمنظر کیمیایی کسی که شب‌ها قبل از تو چراغ خانه را روشن کند و برای آلبر کامو حس گرمای آفتاب روی پوست، او که به پوچ‌گرایی معتقد بود می‌گوید: درست در وسط زمستان بالاخره فهمیدم که در درون من یک تابستان شکست‌ناپذیر زنده است 🌿 اما وقتی افسردگی سایه می‌اندازد، اینها پیش‌پاافتاده و کم‌ارزش می‌شوند، مثل نیکی کریمی در فیلم پَری که حسی نسبت به غذای گرم مادرش نداشت. در پریشانی دنیا خالی نیست احساسی نسبت به پیرامون نداریم هر چند هم از سهراب بشنویم که: زندگی خالی نیست/مهربانی هست/ سیب هست 💢 هیچ‌کدام از اینهایی که وودی آلن به‌عنوان بهانه‌های کوچک زندگی می‌گوید برای من میلی برای بقا زنده نمی‌کند ولی گمانم هرکس برای ماندن و ادامه دادن به دستگیره‌هایی از این جنس نیاز دارد تا با آن‌‌ها به زندگیش معنا ببخشد، و گرنه بدبختی‌های زندگی بیشتر و سخت‌تر از آن است که بتوان بدون کوله‌باری از این‌ دل‌خوشی‌ها طاقت آورد 💢 @taghvaclinic

مدیرم گفت که ۱۹ تا ماراتن را دویده است. بعد گفت: 💢«تو هم می‌تونی انجامش بدی.» من تا آن روز حتی ۱ کیلومتر ندویده بودم. او فردی بود که روی رشد دیگران سرمایه‌گذاری می‌کرد و بیشتر از خودم به توانایی‌هایم باور داشت. گفت اگر یک نیمه‌ماراتن را انتخاب و تمرین کنم، می‌آید و با من می‌دود. بدون فکر گفتم: «باشه.» بعد شک و تردیدها شروع شد. اگر نتوانم چه؟ اگر تمرین‌هایم کافی نباشد چه؟ اگر بفهمد که درباره من اشتباه می‌کرده چه؟ ماه‌ها با ترس و هیجان، تمرین کردم. از شکست خوردن جلوی او که به موفقیتم باور داشت، می‌ترسیدم. اما در مسابقه‌ایی برنده شدم که تا آخرین لحظه برایم غیرممکن به نظر می‌رسید. او با هزینه‌ی خود، از آن سوی کشور آمد، خانواده‌اش را برای آخر هفته ترک کرده بود و تمام مسیر را کنار من دوید. برای او هیچ منفعتی در این کار وجود نداشت؛ جز اینکه ببیند کسی که به او باور داشت، از پس کار برآمده. 🌸 پشت هر موفقیتی، فردی وجود دارد که قبل از اینکه شواهدی برای موفقیت وجود داشته باشد، استعداد و ظرفیت آن فرد را دیده است. کسی که حاضر شده فرصتی بدهد که شاید خیلی‌های دیگر حاضر به دادن آن نبوده‌اند. @taghvaclinic

💢 فشار، خیلی وقت‌ها فقط نشان می‌دهد کجاها از قبل ضعیف بوده‌ایم. وقتی زندگی سخت می‌شود، بعضی الگوهای پنهان ما، خودشان را نشان می‌دهند، برای اینکه بفهمیم کجا نیاز به رشد داریم. ۱. وقتی هیچ روتینی نداریم وقتی خسته، مضطرب یا تحت فشار هستیم، آن‌وقت مشخص می‌شود آیا برای خواب، کار، ورزش، تغذیه و مدیریت زمان، ساختار مناسبی ساخته‌ایم یا نه. آدمی که فقط با انگیزه حرکت می‌کند، در روزهای سخت متوقف می‌شود. ۲. وقتی ذخیره روانی نداریم اگر مدت‌ها بدون استراحت، تفریح، ارتباط سالم و زمان شخصی زندگی کنیم، یک مشکل کوچک می‌تواند احساس یک بحران بزرگ ایجاد کند. ۳. وقتی مهارت مدیریت احساسات را یاد نگرفته‌ایم وقتی عصبانی، ترسیده یا مضطربیم، مشخص می‌شود چقدر می‌توانیم قبل از واکنش، مکث کنیم. بلوغ روانی یعنی احساسات خود را ببینیم، بفهمیم و بعد تصمیم بگیریم. ۴. وقتی تصمیم‌های سخت را مدام عقب می‌اندازیم خیلی از مشکلات ماه‌ها قبل، نشانه‌هایشان را دیده‌ایم. چیزی که امروز از آن فرار می‌کنیم، معمولاً فردا با هزینه بیشتری برمی‌گردد. ۵. وقتی برای رشد خودمان برنامه‌ای نداریم نباید صبر کنیم زندگی مجبورمان کند آدم قوی‌تری شویم. @taghvaclinic

تحقیقی نشان داده است که یکی از دلایلی که کمال گرایی در حال افزایش است، به علت افزایش رقابت‌پذیری و فردگرایی والدین است. این موارد والدین را ملزم می‌کند تا به صورت مضطرب، بیش از حد درگیر و/یا بیش از حد کنترل کننده، فرزندپروری خود را انجام دهند. محققان همچنین دریافتند که میانگین سطح انتظارات والدین و انتقاد والدین بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۹ در میان دانشجویان به صورت خطی افزایش یافته است. نتایج این مطالعه نشان داد که افزایش رقابت‌جویی، فردگرایی، نابرابری اقتصادی، و فشار برای برتری در مدرسه و دانشگاه به‌عنوان پس‌زمینه اجتماعی، منجر به افزایش انتظارات والدین و انتقادات بیشتر آن‌ها شده است که این مورد معقول‌ترین توضیح را برای افزایش کمال‌گرایی افراد امروزی ارائه می‌دهد. Source: Curran, T., & Hill, A. P. (2022). Young people’s perceptions of their parents’ expectations and criticism are increasing over time: Implications for perfectionism. @taghvaclinic

♦️چند نکته در مورد داروی ویاس سؤال : من ۲۴ سالمه و دانشجوی کارشناسی ارشد هستم. روان‌پزشک برای مشکل درس نخواندنم ویاس تجویز کرده. با اینکه از بچگی مشکل تمرکز نداشتم، این دارو برای درس خواندن خیلی کمک کرده. چطور ممکنه؟ پاسخ:  خیلی از افراد در کودکی هیچ‌وقت تشخیص ADHD نمی‌گیرند، چون محیط مدرسه ساختارمند بوده، یا هوش بالا باعث شده علائم پنهان بماند.  📌اما وقتی وارد دانشگاه یا محیط‌های پیچیده‌تر می‌شویم، تازه مشکلات عملکردی مثل تمرکز، شروع کار یا ادامه دادن فعالیت‌های نیازمند تفکر خودش را نشان می‌دهد.  به همین دلیل، تشخیص ADHD در بزرگسالی رایج است و پاسخ مثبت به دارو هم قابل انتظار. ❌ نکته مهم: به دلیل ویژگی‌های مهم این دسته از داروها، ویاس باید حتماً توسط روان‌پزشک تجویز شود و مصرف آن نیاز به پایش منظم دارد.  هرگونه تغییر در مصرف یا نگرانی دربارهٔ اثرات دارو باید با پزشک مطرح شود. @taghvaclinic

💊آخرین اخبار درباره داروهای اعصاب و روان🩺 📌با این‌که برخی داروهای اعصاب باید برای زمانی طولانی مصرف شوند، متاسفانه مدتی است که با کمبود برخی از این داروها روبرو هستیم. در اینجا لیستی به‌روز شده از داروهای کمیاب کشور ارائه می‌شود: - ​داروهای ضد اضطراب و آرام‌بخش: 💊 ​بوسپیرون: داروی غیربنزودیازپینی ضد اضطراب؛ هر دو برند وارداتی و تولید داخل آن در مقاطعی دچار افت شدید توزیع می‌شوند. 💊 ​آلپرازولام و زانکس (Xanax / Alprazolam): نایابی برند اصلی و کمبود مقطعی دوزهای خاص تولید داخل. ​کلونازپام و لورازپام (خارجی): برندهای خارجی تقریباً نایاب هستند. ( و نه داخلی) - ​داروهای کنترل بیش‌فعالی و تمرکز (ADHD): 💊 ​ریتالین (Ritalin - 10mg): توزیع محدود و داروخانه‌ای خاص.( البته انواع ایرانی موجود است( 💊 ​کنسرتا (Concerta) و متیل‌فنیدات پیوسته رهش: شدیداً کمیاب. 💊 ​آتوموکستین (Atomoxetine): نوسان شدید در موجودی دوزهای مختلف. - داروهای ​تثبیت‌کننده‌های خلق و اختلال دوقطبی: 💊​لیتیوم کربنات (Lithium Carbonate 300mg): یکی از حیاتی‌ترین داروهای خلقی که دچار کمبودهای دوره‌ای کشوری می‌شود. 💊 ​دپاکین / اورلپت (Depakine / Valproate Sodium): نمونه‌های برند خارجی نایاب و سهمیه‌ای. 💊 ​لاموتریژین (Lamotrigine - برندهای خارجی مانند Lamictal): نایاب؛ نمونه داخلی متناوباً موجود است. - ​داروهای ضد روان‌پریشی (آنتی‌سایکوتیک): 💊 ​آمپول‌های دپو (تزریقی طولانی‌اثر): مانند هالوپریدول دکانوات، فلوفنازین دپو و ریسپریدون تزریقی ( نایاب). 💊 ​ریسپریدون (Risperidone) و 💊 اولانزاپین (Olanzapine): نوسان ناگهانی در توزیع قرص‌های خوراکی. 💊 ​کلوزاپین (Clozapine): نیاز به پایش مداوم و دارای توزیع محدود. 💊 پرفنازین (Perphenazine) -​داروهای ضد افسردگی: 💊 ​ترازودون (Trazodone 50mg): کمبود مقطعی در شبکه توزیع. ​💊 بوپروپیون (Bupropion): برندهای خارجی نایاب و دوزهای خاص تولید داخل همراه با نوسان. 💊 ​فلوکستین (Fluoxetine / Prozac) و سرترالین (Sertraline / Zoloft): برندهای اصلی خارجی نایاب؛ نمونه‌های ایرانی موجود است. -​داروهای پارکینسون، اختلالات حرکتی و صرع: 💊 ​مادوپار (Madopar) و ایزیکام (Isicom): از داروهای بسیار کمیاب. 💊 ​تگرتول (Tegretol - کاربامازپین برند اصلی): بسیار کمیاب. ​ برای استعلام وضعیت دارویی سامانه سازمان غذا و دارو فعال (TTAC) است. از آنجا که موجودی داروهای اعصاب به‌صورت روزانه تغییر می‌کند، مطمئن‌ترین راه استعلام لحظه‌ای، استفاده از سامانه TTAC یا تماس با مرکز ۱۹۰ است. @taghvaclinic

تحسین،سهمِ زنی‌ست... که سالهاست از آینه عبور کرده! زنی که دیگر خودش رابا اندازه‌ی کمرش،خطِ لبش،سن پوستش یا نگاهِ مردی به تنش تعریف نمی‌کند. 🕊رفته است پی چیزی دورتر... پی زنی که زیر این پوست زندگی می‌کند... نشسته و خودش را ورق زده... ترسهایش را،خشم‌هایش را،تنهایی‌هایش را، آرزوهایی را که سالها به جرم زن بودن کوچکشان کرده بودند... او فهمیده است زن بودن،تمام قصه نیست... گاهی باید از تن خودت عبور کنی تا به خودت برسی.... و آن‌وقت دیگر مهم نیست چه کسی تو را زیبا می‌داند... چون تو،بالاخره خودت را پیدا کرده‌ای! نه به‌عنوان یک زن. به‌عنوان یک انسان🌱 ✍#پگاه‌پاکزاد_روانشناس @taghvaclinic

🌿 گاهی آدم از خستگی زندگی خسته نیست، از شلوغیِ فکرهای ناتمام خسته است. از سؤال‌هایی که هیچ جوابی ندارند، از سکوت‌هایی که بلندتر از هر فریادی‌اند، و از شب‌هایی که تا صبح، ذهن را رها نمی‌کنند. آدم گاهی فقط دلش می‌خواهد چند دقیقه، دنیا دست از سرش بردارد. نه کسی چیزی بپرسد، نه مجبور باشد قوی باشد، نه وانمود کند که حالش خوب است. دلم یک گوشه‌ی آرام می‌خواهد؛ جایی که بتوانم بار این همه فکر را زمین بگذارم، چشم‌هایم را ببندم و برای چند لحظه هیچ دغدغه‌ای سهم قلبم نباشد.🥀 شاید آرامش، همین چند ثانیه فراموش کردنِ تمام چیزهایی باشد که هر روز، بی‌صدا، از درون آدم را فرسوده می‌کنند. #امیرحسین @taghvaclinic

اگر تصمیم گرفتی که چیزی باشی کمتر از آن‌چه قادر به بودنش در زندگی هستی احتمالاً تمام روزهای زندگیت غمگین خواهی بود. #آبراهام_مازلو @taghvaclinic

⚜آیا نگرش مثبت می‌تواند عمر انسان را طولانی‌تر کند؟ دیک ون دایک، بازیگر افسانه‌ای هالیوود، در ۱۰۰ سالگی یکی از عادت‌های مهم زندگی خود را این‌گونه توصیف می‌کند: «من هرگز با احساس بد از خواب بیدار نمی‌شوم.» مطالعات علمی متعددی در سال‌های اخیر ارتباط میان نگرش مثبت و سلامت بیشتر را بررسی کرده‌اند. نتایج این پژوهش‌ها نشان می‌دهد افرادی که نگرش مثبتی نسبت به آینده دارند، معمولاً سطوح پایین‌تری از استرس، رفتارهای سلامت‌محور بیشتر و روابط اجتماعی قوی‌تری دارند؛ عواملی که همگی با سلامت بهتر در سنین بالا مرتبط هستند. همچنین پژوهش‌های طولانی‌مدت درباره سالمندی نشان داده‌اند که داشتن روابط انسانی باکیفیت، احساس هدفمندی و رضایت از زندگی، از عوامل مهم در حفظ سلامت جسمی و روانی در سنین بالاتر هستند. البته ژنتیک، تغذیه، فعالیت بدنی و شرایط زندگی نیز نقش مهمی دارند. اما شواهد علمی نشان می‌دهد که نگرش ما نسبت به زندگی می‌تواند یکی از عوامل بسیار مؤثر در مسیر سالمندی سالم باشد. 💢 طول عمر فقط به تعداد سال‌هایی که زندگی می‌کنیم مربوط نیست؛ بلکه به کیفیت تجربه‌ای بستگی دارد که در این سال‌ها می‌سازیم. @taghvaclinic

🍫 چرا وقتی سیر هستیم، باز هم به غذا فکر می‌کنیم؟ تا حالا این اتفاق برایت افتاده؟ 🍕 تازه غذا خورده‌ای... ☕ قهوه‌ات را نوشیده‌ای... 😌 احساس سیری داری... اما ناگهان ذهنت شروع می‌کند: «چی بخورم؟» «شیرینی داریم؟» «شام چی درست کنم؟» و ... این صدای دائمی در ذهن، چیزی است که پژوهشگران به آن «نویز غذایی» (Food Noise) می‌گویند. 🧠 نویز غذایی یعنی مغز مدام درباره غذا حرف بزند؛ حتی وقتی بدن واقعاً گرسنه نیست. اما یک نکته مهم: ❌ این موضوع به معنی «بی‌ارادگی» یا «ضعف شخصیت» نیست. مغز انسان میلیون‌ها سال برای پیدا کردن غذا و ذخیره انرژی برنامه‌ریزی شده است. مشکل اینجاست که مغزِ انسان امروزی در محیطی زندگی می‌کند که غذا همه‌جا حضور دارد و این‌ می‌تواند صدای غذا را در ذهن بلندتر کنند. راه‌حل چیست؟ ✅ با بدن خود وارد جنگ نشوید. ✅ رژیم‌های افراطی را کنار بگذارید. ✅ خواب و مدیریت استرس را جدی بگیرید. ✅ غذاهای متعادل و منظم بخورید. ✅ به جای سرزنش خود، الگوهای ذهنی و رفتاری‌تان را بشناسید. نویز غذایی هنوز یک تشخیص رسمی پزشکی نیست، اما یک تجربه واقعی برای بسیاری از افراد است و دانشمندان در حال بررسی دقیق‌تر آن هستند. @taghvaclinic

❗️آیا واقعاً در لحظه زندگی می‌کنید؟ اگر تا به حال بدون اینکه متوجه مسیر شوید به مقصد رسیده‌اید، یا بعد از پایان یک مکالمه فهمیده‌اید که اصلاً به صحبت‌های طرف مقابل گوش نداده‌اید، احتمالاً ذهن شما روی «حالت خودکار» (Autopilot) بوده است. از دیدگاه روان‌شناسی شناختی، مغز برای صرفه‌جویی در انرژی، بسیاری از فعالیت‌های تکراری را به‌صورت خودکار انجام می‌دهد. این توانایی مفید است، اما وقتی به شیوه غالب زندگی تبدیل شود، باعث می‌شود بخش زیادی از تجربه‌های روزمره را بدون آگاهی واقعی پشت سر بگذاریم. پژوهش‌ها نشان می‌دهند ذهن انسان بخش قابل توجهی از زمان را درگیر مرور گذشته یا پیش‌بینی آینده است. در این حالت، اگرچه بدن در زمان حال حضور دارد، اما توجه و آگاهی ما از لحظه اکنون فاصله گرفته است. این موضوع می‌تواند بر تمرکز، کیفیت تصمیم‌گیری، روابط بین‌فردی و حتی سلامت روان تأثیر بگذارد. «حضور آگاهانه» به معنای متوقف کردن افکار نیست؛ بلکه یعنی توجه کامل به آنچه همین حالا در حال تجربه آن هستیم. شاید سؤال مهم این باشد: چند درصد از روز را واقعاً زندگی می‌کنیم و چند درصد را فقط به‌صورت خودکار از آن عبور می‌کنیم؟ @taghvaclinic

💢مواردی که بازماندگان یک سانحه باید برای خود انجام دهند💢 - انجام آنچه را که به شما احساس خوشبختی می‌دهد، در اولویت قرار دهید، و برای خود و احساساتتان وقت بگذارید. درک کردن خود را تمرین کنید. به عنوان بازماندگان یک آسیب، عادی است که در طول روز خودگویی منفی داشته باشید. احتمالاً حتی متوجه نمی‌شوید که دارید آن را انجام می‌دهید. بسیاری از بازماندگان تروما قادر به نگاه منطقی یا واقع‌بینانه به موقعیت‌ها نیستند و زمانی که مشکلی پیش می‌آید، آن‌ها تمایل دارند خود را به خاطر مشکلاتی که تجربه می‌کنند، سرزنش کنند (Webb, 2012). - به خود قول ندهید که دیگر هرگز دلتنگ نخواهید شد، گریه نخواهید کرد و ... زیرا این منطقی نیست. در عوض، بر ایجاد آگاهی تمرکز کنید. متعهد شوید که به احساسات منفی خود بیشتر آگاهی داشته باشید و زمان ماندن در آن احساسات را کاهش دهید. - بدون شک باز هم با شکست مواجه خواهید شد؛ اما هدف‌گذاری کنید تا یک تغییر مثبت (حتی اگر این تغییر خیلی کوچک باشد) داشته باشید و برای آن تلاش کنید. Reference Webb, J. (2012). Running on Empty. Overcome your childhood emotional neglect. p 70-85 🍃@taghvaclinic 🍃https://instagram.com/taghvaclinic

از پشت شیشه سالها به ما گفتند پشت این دیوارها،امنتریم.گفتند اگر پنجره‌ها بسته‌اند،لابد بادِ بیرون خطرناک است! گفتند همین که نامت را میبرند،یعنی مهمی. همین که درباره‌ات حرف میزنند،یعنی دیده می‌شوی. اما دیده شدن،با زندگی کردن فرق دارد ادمی که سالها از جهان دور بماند،روزی به جایی میرسد که از شنیدن چند واژه با لهجه‌ای شکسته ذوق می‌کند نه چون آن واژه‌ها معجزه‌اند،بلکه چون یادش رفته ارتباط حق طبیعی هر انسان است،نه موهبتی کمیاب. عجیب است!گاهی انقدر از ایستادگی گفته می‌شود که کسی نمیپرسد ایستادن برای رسیدن به کجاست! آنقدر از مقاومت میگویند که فراموش می‌کنیم مقاومت،اگر قرار باشد پلی به زندگی نسازد،فقط شکل دیگری از ماندن در زندان است. شاید هیچ ملتی با جنگ،بزرگ نشده باشد ملتها با مدرسه،کتاب،سفر،گفت‌وگو،موسیقی،تجارت و رفت‌وآمد قد میکشند درختی که مدام در معرض طوفان نگه داشته شود،لزوما تنومند نمی‌شود فقط خم میشود! و تلخترین بخش ماجرا این است که وقتی سالها پشت شیشه زندگی کنی،روزی از دیدن رهگذری که برایت دست تکان می‌دهد،چنان خوشحال می‌شوی که فراموش می‌کنی حق تو،قدم زدن در همان خیابان بوده! ✍#پگاه‌پاکزاد @taghvaclinic

🌿 نمی‌توانید درد و رنجی را که کشیده‌اید نادیده بگیرید. حتی نمی‌توانید آن را به‌طور کامل فراموش کنید. تنها کاری که می‌توانید بکنید پیداکردن راهی است که از طریق آن "چیزهای به‌دردبخوری" را که از دل آن حادثه بیرون آمده بپذیرید، حتی اگر سال‌ها زمان ببرد تا پی به این موضوع ببرید.🥀 📕خودت باش دختر #ریچل_هالیس @taghvaclinic

🛑 پل نساز برای کسی که دائم آن را خراب می‌کند! 💡 چرا همیشه تلاش می‌کنی که رابطه‌ای را نجات بدهی که طرف مقابلت هیچ تلاشی برای آن نمی‌کند؟ تو نمی‌توانی یک رابطه‌ی سالم را با کسی بسازی که متعهد به آسیب زدن به توست. هرچقدر هم که مهربان باشی، درک کنی یا برای بهبود اوضاع تلاش کنی، نمی‌توانی کسی را تغییر دهی که از کنترل، فریب و ایجاد رنج لذت می‌برد. 🔹 به جای اینکه تلاش کنی برای کسی پل بسازی که خودش آن را خراب می‌کند، این را در نظر بگیر: ✔ الگوی رفتاری مخرب را بشناس، نه فقط دشوار بودن رابطه را. ✔ حد و مرز تعیین کن. ✔ وقتی لازم شد، بدون احساس گناه، از رابطه خارج شو. ✔ ارزش خودت را بیشتر از تایید شدن توسط دیگران بدان. ✔ رابطه‌ای را انتخاب کن که بر اساس اعتماد، احترام متقابل و امنیت عاطفی باشد. ✨ حقیقت این است: آدم‌های سالم باعث نمی‌شوند که تو ارزش خودت را زیر سوال ببری، بلکه به تو یادآوری می‌کنند که چقدر ارزشمندی. 🔻 چند نکته روانشناسی که به تو کمک می‌کند در روابطت آگاهانه‌تر عمل کنی: 1️⃣ "همدلی یک خیابان دوطرفه است." اگر همیشه فقط تو درک می‌کنی، اما طرف مقابل هیچ تلاشی نمی‌کند، این نشانه‌ی یک رابطه‌ی یک‌طرفه است. 2️⃣ "حد و مرزها نشانه‌ی عشق به خود هستند." اگر نمی‌توانی نه بگویی یا همیشه باید خودت را قربانی کنی، وقت آن است که بازنگری کنی. 3️⃣ "رابطه‌ی سالم نیاز به انرژی دارد، اما نباید تمام وجودت را بگیرد." اگر رابطه‌ای خسته‌ات می‌کند، دائم احساس ناامنی و استرس داری، این یک زنگ خطر است! ✅ انتخاب کن که در کنار کسانی باشی که به تو آرامش و رشد می‌دهند، نه کسانی که باعث می‌شوند خودت را کمتر دوست داشته باشی. 🍃@taghvaclinic 🍃https://instagram.com/taghvaclinic

📗 معرفی کتاب 📌 فرایند ترک مواد مخدر، برخلاف تصور رایج، تصمیمی لحظه‌ای و ساده نیست. خروج از چرخه‌ی مصرف، فرایندی چالش‌برانگیز و توام با رفت‌وبرگشت‌های پیچیده است؛ مسیری است مملو از تردید، لغزش و بازسازی دوباره‌ی انگیزه. توجه و نگاهی صبورانه و علمی به این مرحله‌ی حساس، یکی از ارکان اصلی درمان مؤثر در حوزه‌ی اعتیاد به شمار می‌آید. در این روش بیمار با شرکت در گروه‌درمانی‌هایی کوتاه مدت برای گام‌نهادن به راه درمان آماده می‌شود. در این کتاب، دکتر کریستوس کویمستیدیس با رویکردی نوآورانه و مبتنی بر شواهد، چشم‌اندازی تازه پیش روی درمانگران حوزه اعتیاد می‌گشاید. او با ارائه‌ی رهیافت‌هایی عملی، قابل‌اجرا و سازگار با واقعیت‌های بالینی، به متخصصان کمک می‌کند تا فرایند ترک را نه صرفاً یک «تصمیم»، بلکه یک تحول تدریجی و گام‌به‌گام ببینند.🔶 📕 آمادگی برای سم‌زدایی از الکل به روش گروه‌درمانی https://basalam.com/nashrbargobad/product/52371216 خرید از باسلام 09196011542 #نشر_برگ‌وباد @taghvaclinic

این روزها آدم‌ها،درد را هم استوری می‌کنند. مثل کسی که از کنار سرما رد می‌شود،یقه‌ی پالتویش را بالا می‌دهد،سکه‌ای در دست مردی لرزان می‌گذارد و با خودش می‌گوید: «من هم کاری کردم.» رنج،ارزان شده است.... به اندازه‌ی لمس یک صفحه.به اندازه‌ی چند کلمه که همه از روی دست هم می‌نویسند... آنقدر تکراری که دیگر حتی خود درد هم، خودش را در آن‌ها نمی‌شناسد. کاش می‌شد بعضی سکوت‌ها را استوری کرد. سکوتِ کسانی که هزینه دادند، و ما که هزینه ندادیم، فقط تماشایشان کردیم. استوری،پنجره‌ای نبود که رو به جهان باز شود... اینه‌ای شد که هرکس در ان،تصویر وجدان خودش را روتوش کرد.... و جهان... جهان همانقدر بی‌رحم ماند که قبل از بالا کشیدن آن نوار رنگی بالای صفحه..... ✍#پگاه‌پاکزاد_روانشناس @taghvaclinic