نزدیکِ شاپرک

بر شانهٔ من کبوتری‌ست که از دهان تو آب می‌خورد. #احمد_شاملو

دریای آلوده دارد به آرامی کم می‌کند از من بسیار بودن را #حسین_صفا

Voice message

یک دوستی داره کتاب‌های شخصیش رو می‌فروشه. اگه دوست دارید به کانالش یه نگاهی بندازید.

از دوستانم پرسیدم چه نوشته‌ای از من رو به یاد دارن. جوابای جالبی دادن. خیلی خوشم اومد. با اینکه تصمیم گرفته بودم نویسنده نشم، ولی نوشتن‌های همین‌جوری رو ادامه می‌دم که در یادها بمونم. مگه همهٔ تلاش انسان برای فراموش نشدن نیست؟

«بعضی وقتا مسئله تصمیم‌گیری نیست؛ بلکه یه وضعیت بنیادینی وجود داره که آدم با اون تصفیه‌حساب نکرده.»

به دنیا اومدم تا عاشقت باشم. #مهیار_کاظم‌زاده @Nazdik_e_Shaparak

این که می‌گن «جهان پر از رنج است اما درختان گیلاس باز هم شکوفه می‌دهند» رو بعنوان یک گزاره‌ی مثبت می‌گن. اما بنظر من گاهی این حقیقتْ فاجعه‌ست. این که برغم هرچیز، باز هم می‌شه ادامه داد. اینکه خودِ تو هم بعنوان صاب‌رنج بعد از کمی تبدیل به اون درخت گیلاس می‌شی. اینکه ترمیم و تبدیل و تغییر وجود داره. برغم تمام زیبایی‌ش، نشانگر اینه که نهایتا هیچ چیز اونقد عمیق و کاری نیست که چه مثبت و چه منفی از پا درت بیاره. هیچی بجز مرگ یجوری نمی‌زندت زمین که دیگه نتونی پاشی. وحشتناکه. خجالت می‌کشم از این که از اینهمه آدم، اینهمه زخم، اینهمه رنج و اینهمه زیبایی گذشتم. پس کجاست اون چیز گندهه؟ اون چیز ماندگاره که هیچ‌جوره نمی‌شه ازش گذشت؟ همونی که حافظ می‌گه «اگر پوسیده گردد استخوانم/ نگردد مهرت از جانم فراموش»؟ - اشکان عینی / ریاضیات انتزاع

نزدیکِ شاپرک pinned «بزک نمیر بهار میاد.»

بزک نمیر بهار میاد.

دلی که غیب‌نمای است و جام جم دارد ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد به خط و خال گدایان مده خزینهٔ دل به دست شاهوشی ده که محترم دارد نه هر درخت تحمل کند جفای خزان غلام همت سروم که این قدم دارد رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست نهد به پای قدح هر که شش درم دارد زر از بهای می اکنون چو گل دریغ مدار که عقل کل به صدت عیب متهم دارد ز سر غیب کس آگاه نیست قصه مخوان کدام محرم دل ره در این حرم دارد دلم که لاف تجرد زدی کنون صد شغل به بوی زلف تو با باد صبحدم دارد مراد دل ز که پرسم که نیست دلداری که جلوهٔ نظر و شیوهٔ کرم دارد ز جیب خرقهٔ حافظ چه طرف بتوان بست که ما صمد طلبیدیم و او صنم دارد #حافظ

خیال کن آتش هزار و پانصد سالهٔ یزد خاموش شده باشد. گیرم که دوباره روشن شود. دیگر هزار و پانصد ساله نیست؛ هست؟ چیزی در قلبم خاموش شده؛ چیزی به رنگ آبی، با بوی شیر و عسل و لطافتِ حباب. چیزی در قلبم خاموش شده که گمان می‌کنم هرگز روشن نخواهد شد.

♪ به آوازِ قناری‌های مسلخ‌دیده مؤمن باش.

«پیروزی محرومان قطعی است. دل‌نگرانی ما از خودخواهی آدمی‌است که می‌خواهد با چشمان خود شاهد پیروزی باشد. پیروزی رویت خواهدشد حتی اگر در کاسه چشمان من و تو گیاه روییده‌باشد.» - هزاردستان

ما بین جمهوری اسلامی و هر پشگل دیگه‌ای، پشگل رو انتخاب می‌کنیم؛ اونا بین جمهوری اسلامی و انسانیت، جمهوری اسلامی رو. تفاوت همینه و دیگه هیچ‌چیز از این دو دسته خارج نیست.

هرکس داره از چیزی توی قلبش مراقبت می‌کنه.

تو رو می‌بینم یاد خودم می‌افتم.

کسایی که می‌گفتن ویدیوهای دی هوش مصنوعیه، شرم نمی‌کنن و از «دریای خون» حرف می‌زنن و به ما چیزایی می‌گن که لیاقت خودشونه. چی بگم والا. با یه مشت بی‌حیای کثیف تو جنگیم. لشکر آخوند هزاررنگه؛ یه رنگش هم بی‌چشم‌ورویی و کلمه‌دزدیه.

«بعضیا جمهوری اسلامی رو دوست دارن. خودشون نمی‌فهمن و فکر می‌کنن ما هم نمی‌فهمیم.»